Μια ιστορία θα σας πω… για τον πρόεδρο της ΑΕΚ, Κωνσταντίνο Θεοφανίδη

Μετά από παρότρυνση φίλου Ενωσίτη από τις Βρυξέλλες, έσκαψα λίγο παραπάνω στην ιστορία της Ένωσης, τη δεκαετία του ’30. Είναι η εποχή που γεννιέται η έδρα μας στη Νέα Φιλαδέλφεια, αρχικά το 1930 και στη συνέχεια με περισσότερη… μορφή γηπέδου το 1937, με την τοποθέτηση του θεμέλιου λίθου τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς.

Το επίκεντρο της έρευνας, αφορά στον Κωνσταντίνο Θεοφανίδη, επιφανή παράγοντα της ΑΕΚ και πρόεδρο του σωματείου για λίγους μήνες ανάμεσα στις χρονιές 1936 και 1937.

Κάποια δημοσιεύματα τον παρουσιάζουν ως πρόεδρο από το 1933 μέχρι το 1935, αλλά αυτό δεν ισχύει. Μέσα από πρακτικά των αρχαιρεσιών εκείνων των χρόνων, μπορούμε να βεβαιωθούμε ότι δεν ήταν πρόεδρος, αλλά Αντιπρόεδρος μαζί με τον Βασίλη Φρυδά, επί προεδρίας Σπανούδη το 1933 και Κωνσταντάρα το 1934.

Ο Θεοφανίδης ήταν από τα ιδρυτικά στελέχη της ΑΕΚ, όπως αναφέρω και στο τελευταίο βιβλίο μου “100 χρόνια ΑΕΚ – Εμείς θα λέμε την ιστορία μας”. Πέρα από τη γνωστή παρέα της Βερανζέρου με τους Αιμίλιο και Μενέλαο Ιωνά, Κώστα Δημόπουλο, Μενέλαο Καροτσιέρη, Τιμολέοντα Τάγαρη, Κωνσταντίνο Σπανούδη, Μιλτιάδη Ιερεμιάδη στην πρώτη ιδρυτική ομάδα ήταν και ο Κωνσταντίνος Θεοφανίδης μαζί με τους Φίλιππο Φλωρίδη, Κώστα Κωνσταντάρα, Νικηφόρο Ελεόπουλο, Γιάννη Χρυσαφίδη, Κώστα Ζαρίφη, Λευτέρη Παξιμαδά, Αλέξανδρο Στρογγυλό, Κ. Αναγνωσταρά, Χάρη Γρηγοριάδη, Παντελή Καραγιάννη, Π. Κιοπκά, Βασίλη Φρυδά, Θ. Παπαδημητρίου, Κώστα Χρυσόπουλο, Φωκίωνα Δημητριάδη, Αλέξανδρο Μακρίδη, Τιμολέοντα Ιωάννου, Ι. Σπορίδη, Κ. Ποιητίδη, Χ. Ζεμπούλη, Μ. Μαυρόπουλο, Β. Λαζαρίδη, Π. Μπαρκούλη, Ι. Εμμανουηλίδη, Ρ. Τριανταφυλλίδη, Π. Γεωργιάδη, Γ. Χαραλαμπίδη, Π. Μαζλουμή, Μ. Σισμάνογλου, Χ. Αλεξανδρίδη, Κ. Μανιατάκη, Α. Σαββόγλου, Χρ. Γεωργιάδη.

Από την ομάδα… αυτή κάποιοι διετέλεσαν πρόεδροι όπως ο Θεοφανίδης, ο Χρυσόπουλος, ο Φρυδάς, ο Στρογγυλός, ο Ζαρίφης, ο Αιμίλιος Ιωνάς…

Η αλήθεια είναι ότι ο Κωνσταντίνος Θεοφανίδης διαδέχτηκε στον προεδρικό θώκο τον Κωνσταντίνο Ζαρίφη και ήταν ο 4ος ή 5ος πρόεδρος της ΑΕΚ. Οι απόψεις για τη σειρά διίστανται επειδή υπάρχει το άλυτο μυστήριο του Σαράντη Παπαδόπουλου, που παρουσιάζεται ως πρώτος πρόεδρος στην ιστορία του σωματείου. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν επιβεβαιώνεται, πολύ περισσότερο δε, από τα δημοσιεύματα (και της εποχής) που παρουσιάζουν ως πρώτο ιστορικά πρόεδρο της Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινούπολης τον Κωνσταντίνο Σπανούδη, στενό φίλο και συνεργάτη του Ελευθέριου Βενιζέλου και βουλευτή του κόμματος Φιλελευθέρων.

Στη μικρή προεδρική του θητεία του ο Κωνσταντίνος Θεοφανίδης προετοίμασε το έδαφος για τη δημιουργία της μεγάλης προπολεμικής ομάδας της ΑΕΚ, της περίφημης ελληνικής Βούντερτιμ (ομάδα – θαύμα), όπως την αποκαλούσαν. Ήταν η εποχή της πρωτοεμφάνισης του ασύγκριτου δίδυμου Τζανετή – Μαρόπουλου και ενώ όλοι ανησυχούσαν για την επόμενη ημέρα μετά την αποχώρηση του Κώστα Νεγρεπόντη από την ενεργό δράση.

Στις 27 Νοεμβρίου 1937, στο μεταβατικό στάδιο της προεδρίας ανάμεσα στον Κωνσταντίνο Θεοφανίδη και τον Κωνσταντίνο Χρυσόπουλο (άλλη τεράστια μορφή), η ΑΕΚ πραγματοποιεί τουρνέ στην Πόλη, όπου αγωνίζεται παρουσία των Κωνσταντινουπολιτών που είχαν μείνει πίσω… Η ΑΕΚ παίζει τότε κόντρα στην Ατές Γκιουνές (ήττα 2-1) και την Φενέρμπαχτσε (νίκη με 3-2) στο ιστορικό γήπεδο του Πέραν, εκεί που πρωτοκλώτσησε το τόπι ο θρυλικός Λεφτέρ!

Τη χρονιά της προεδρίας του Θεοφανίδη και το μεταβατικό στάδιο στον Χρυσόπουλο, η ΑΕΚ έχασε το πρωτάθλημα Αθηνών για έναν βαθμό από τον Παναθηναϊκό. Νίκησε μια φορά το τριφύλλι με 2-1 στο Ρουφ και ηττήθηκε στη Λεωφόρο με το ίδιο σκορ, στον δεύτερο γύρο, χάνοντας ουσιαστικά τον τίτλο.

Εκείνη τη χρονιά είχαμε ρίξει 8 γκολ στο Γουδί (τότε γραφόταν με γιώτα) και 7 γκολ εκτός έδρας στη Δάφνη… Κερδίσαμε και τον Απόλλωνα 4-2 (τυπικά εκτός έδρας, αφού και οι δυο αγώνες έγιναν στο Ρουφ), αλλά στον εντός έδρας αγώνα (στο Ρουφ εννοείται…) δεχτήκαμε βαριά ήττα με 5-1 που μας έκοψε τα φτερά.

Μεγάλο αστέρι εκείνη τη χρονιά, πριν πάρει τα σκήπτρα ο Μαρόπουλος, ήταν ο Μανέττας που είχε πετύχει 5 γκολ. Στην ομαδάρα εκείνη έπαιζαν ο Ρίμπας και ο Σκλαβούνος οι δυο καλύτεροι τερματοφύλακες της χώρας και διεθνείς, ο άτυχος Λύσανδρος Δικαιόπουλος ο οποίος έπεσε νεκρός στις 3 Μαϊου 1938, ως παίκτης του Παναθηναϊκού, σε αγώνα κόντρα στην ΑΕΚ μετά από σύγκρουση με τον Τρύφωνα Τζανετή. Ακόμη τα κιτρινόμαυρα φορούσαν τη χρονιά της προεδρίας του Θεοφανίδη, ο Γιώργος Παπαδόπουλος (έπαιξε 14 χρόνια!), ο Διονύσης Καπάνταης – παππούς του Λεωνίδα Καπάνταη, ο αθάνατος Σπύρος Κοντούλης, ο Θεολόγος Σπυρίδης, ο γκολτζής Βασίλης Μανέττας, ο αδερφός του Κώστας, ο Αβέρωφ, ο Κυριάκος Αθανασιάδης, ο Αλέκος Χατζησταυρίδης που μετά τον πόλεμο, πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό και άλλαξε την ταυτότητα του σε Σταυρίδης για να μπορεί να αγωνιστεί, ο Δημήτρης Σοφιανόπουλος, ο Κώστας Χριστοδούλου, παλικάρι της Εθνικής Αντίστασης ο οποίος φυλακίστηκε και βασανίστηκε στο Χαϊδάρι, ο Κώστας Βασιλείου, ο πρώτος Κύπριος που αγωνίστηκε στην Ελλάδα και ο πρώτος σύζυγος της Ρένας Βλαχοπούλου και ο Πάτροκλος Χατζηπαντελής που τον φώναζαν με το μικρό του όνομα.