Μια κριτική για το χθεσινό φινάλε στην ταινία – φιάσκο…

Μπαίνω κατευθείαν στο ψητό κάνοντας μια αυτοψία στην ΑΕΚ του χθες και στην ΑΕΚ του μέλλοντος, όπως την φανταζόμαστε όλοι.. Η αλήθεια είναι πως με την προσθήκη των παικτών μπροστά, τα πράγματα θα φαντάζουν τελείως διαφορετικά. Περέιρα και Λαμέλα είναι δύο εξαιρετικά έμπειρες μονάδες που θα δώσουν άλλη εικόνα από τη μεσαία γραμμή και μπροστά. Επίσης έλειψε πολύ χθες και η σπιρτάδα του Πινέδα.

Αυτά από τη μέση και μπροστά που αναμένεται να δούμε κάτι πολύ καλύτερο από πέρυσι, αν και η χθεσινή εικόνα έδειξε πάλι πρόβλημα στα τελειώματα σε φάσεις που έπρεπε να είχαν επιτυχή κατάληξη. Βάλαμε 4 γκολ όμως, οπότε ας μην το πιάσουμε αυτό…

Πίσω η περσινή τρικυμία συνεχίζεται. Δεν άλλαξε και τίποτα πλην του τερματοφύλακα ο οποίος ελέγχεται για τη φάση του πέναλτι, ίσως και για το τρίτο γκολ στο οποίο δεν αντέδρασε, προφανώς χωρίς καλή ορατότητα της φάσης.

Το κέντρο της άμυνας θύμιζε έναν θίασο, όπως και όλη η ομάδα μετά το 4-0 και με τις αλλαγές που έγιναν (και τις εσωτερικές) να έχουν δημιουργήσει μια εικόνα τουρλουμπούκι. Δεν μπορείς να είσαι ΑΕΚ και να διαχειρίζεσαι έτσι έναν ευρωπαϊκό αγώνα. Το 4-0 έπρεπε να είχε γίνει 6-0 στη χειρότερη περίπτωση με αυτή την αντίπαλο, χαμηλής δυναμικότητας.

Δεν πιστεύω ότι θα έχουμε πρόβλημα στη ρεβάνς, το ξεκαθαρίζω αυτό, αλλά έτσι όπως αντέδρασε η ΑΕΚ στο τελευταίο ημίωρο ξεπέρασε τα όρια της αγωνιστικής ντροπής. Εικόνα αλαζονικού χαβαλέ από κάποιους, ατομικά και συνολικά…

Ας μάθουν από το πάθημα οι υπεύθυνοι και ας φροντίσουν να μην ξαναδούμε τέτοιο έργο ξανά. Δεν αξίζει στην ΑΕΚ και στον κόσμο της κάτι τέτοιο. Μπαφιάσαμε από τέτοιες συμπεριφορές. Ειδικά το περσινό πατατράκ, έχει καταγραφεί στην ιστορία. Δυστυχώς…

Θέλω να πω κάτι ακόμα. Δεν είμαι σε καμία περίπτωση υπέρ των αποδοκιμασιών παικτών. Είναι λάθος αυτή η στάση, δεν την επικροτώ, όπως και να έχουν τα πράγματα.

Μεταγραφές πίσω χθες κιόλας… γιατί το τσίρκο Μεντράνο που μας στοίχισε το πρωτάθλημα πέρυσι, κάτω από τις ασύλληπτες συνθήκες που χάθηκε, δεν θέλει κανείς μας να το ξαναδεί… Και σοβαρότητα σε όλα τα μέτωπα γιατί χθες νόμιζες στο τέλος ότι έβλεπες μια παρέα που κάνει πλακίτσα στην παιδική χαρά… Και γύρισε την ταινία που ξεκίνησε σαν άγριο western με σκληρούς πρωταγωνιστές, σε ανεπανάληπτο φιάσκο του τσίρκου Μεντράνο…

Νικόλας Αγγελίδης