Όνειρο “δεμένο” στο μυαλό μου…

… με την Καλλιμάρμαρη «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ» να με κάνει ευλογημένο, ευτυχισμένο

Πότε-πότε συνηθίζω να βγαίνω από τα «καθημερινά», με τα οποία σας γεμίζω το κεφάλι, βασικά περί τα διαιτητικά, και να φτιάχνω ρίμα από λαοτραγουδισμένα σουξέ, όπως αυτό του 1964 με Πάνο Γαβαλά- Ρία Κούρτη, σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου και στίχους Βαγγέλη Γκούφα… 

Όπως στην περίπτωση αυτή, με την ιδέα, που αγκυροβόλησε στο κεφάλι μου, ενώ βρισκόμουν , κατά την περασμένη Τετάρτη, στα δημοσιογραφικά έδρανα του Sunel Arena,για τον ευρωπαϊκό αγώνα της ομάδας μας με την γερμανική Άλμπα… 

Δίπλα μου ο … «ΑΕΚάρα και ξερό ψωμί» Νίκος Aγγελίδης, με τον οποίο «συγκατοικούμε» αρκετές φορές και στο «Αγιά Σόφια», για τα ποδοσφαιρικά ματς… Ενώ περιμέναμε να γίνει το «τσάμπολ» είχα απορροφηθεί με τα όσα έβλεπα κι άκουγα από τις εξέδρες, προπάντων από εκείνη, στο βορεινό πέταλο, που είχε γεμίσει από τους πιο εκδηλωτικούς, εκφραστικούς, «ζωντανούς», δυναμικούς, με την καλή έννοια «ξετρελαμένους» οπαδούς… Ρίγησα από την εικόνα, που παρουσίαζαν αυτά τα παιδιά και τα φωνητικά συνθήματα τους, που, ως δια μαγείας, αυτόματα αναπαράγονταν από τους «Ενωσίτες», που ήταν στις άλλες εξέδρες. Μεγαλείο, φανταστική ατμόσφαιρα, σαν κάτι το εξωγήϊνο….  Ένοιωσα «να παραδίνεται» όλο το «είναι» μου σ΄αυτό, που είχα την τύχη , είχα την ευλογία του Θεού, να συμμετέχω κι εγώ, όπως μου είχε πρωτοσυμβεί, προκειμένου για το μπάσκετ, στους δύο αγώνες, που έδωσε η «χάλκινη Βασίλισσα», στο περσινό Φάϊναλ Φορ του Τσάμπιονς Λιγκ… 

Ποδοσφαιρικά το ‘χω ζήσει κατά τα Εγκαίνια του «Αγιά Σοφιά», την νικηφόρο αγωνιστική πρεμιέρα με τον Ιωνικό 4-1, από το γκολ του Βίντα με την πρόκριση σε βάρος της Ντινάμο Ζάγκρεμπ κι αξίζει να το αναφέρω: στα τελευταία λεπτά της μάχης με την Κραϊόβα, όταν σημειώθηκαν, με ηρωϊκή υπέρβαση, τα δύο νικηφόρα γκολ, στο τελικό 3- 21, κι ολόκληρη η Νέα Φιλαδέλφεια «έγινε χορευτική πίστα, με χιλιάδες άτομα από κάθε ηλικία να επιδίδονται ξέφρενα, θα έλεγα «αλλόκοτα»- όπως μου φάνηκε εκείνες τις ιερές, για μένα, στιγμές- σε φιγούρες άλλοτε από Πυρρίχιο, άλλοτε από Πεντοζάλη και Καλαματιανό…

Ξέρετε, ενώ είχα καταληφθεί από τα απίθανα συναισθήματα, τι μου πέρασε, σαν αστραποκεραυνός, από το μυαλό μου; « Σωφρόνη, φαντάσου αυτή η εξαίσια, αποψινή, βραδιά, να επαναλαμβάνεται όσες φορές περισσότερες, κατά τους αγώνες της «Βασίλισσας», στο Κλειστό της Φυλής; Να γίνει κι αυτή η «κιτρινόμαυρη» έδρα, όπως ή έστω σαν την ποδοσφαιρική στη Νέα Φιλαδέλφεια, και η ΑΕΚ, που γέννησε και καθιέρωσε την κοσμοσυρροή στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, να μη έχει να ζηλέψει σχεδόν τίποτε από τους ΔημητροΓιαννακοπουλέους και τους αδελφοΑγγελοπουλέους, πράγμα, που θα σημαίνει και δυνάμωμα της ομάδας μας τόσο, όσο να την παρακαλούν από το ΝΒΑ Ευρώπης, να τους απαντήσει «ναι»… 

Ο 1964, μόλις 2 χρόνια, πριν από την πρωτοφανή, για ελληνική ομάδα, συμμετοχή της ΑΕΚ σε Φάϊναλ Φορ Πρωταθλητριών Ευρώπης {στην Ιταλία} και μόλις 4 πριν από την πρωτογενή κατάκτηση Ευρωπαϊκού Κυπέλλου, με το 89-82 κατά της Σλάβια Πράγας, ενώπιον 80.000 θεατών στο Καλλιμάρμαρο και… 8 εκατομμύριων Ελλήνων στους δρόμους να χορεύουν, να γιορτάζουν, το μυριοτραγουδισμένο «Όνειρο δεμένο στο μουράγιο», με τους Πάνω Γαβαλά- Ρία Κούρτη, σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου, έμελλε 62 χρόνια αργότερα, Τετάρτη 28-1- 26, βουρκωμένος, τρισευτυχισμένος, να ψελλίζω, αμέσως μετά το τρίποντο-χαριστική βολή κατά της πρώην Ευρωλιγκάτης Άλμπα, από τον Ελληνάρα Βασίλη Χαραλαμπόπουλο { και 88-82} το αυτοσχέδιο:  – «Όνειρο «δεμένο» στο μυαλό μου- εσείς χιλιάδες «Ενωσίτες» οπαδοί- νά’ρχστε όσο πιο συχνά κι εδώ – για να γίνει η τωρινή ανάγκη της «Βασίλισσας»- γεγονός πραγματικό»…

Υ.Γ.: Από τον Ε, ΚΕΔίκογλου αφιερωμένο στον ομοιολάτρη ΦΑΙΔΩΝΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΥΔΑΚΗ, που η ΚΑΕ ΑΕΚ, επί Μάκη Αγγελόπουλου, από τις 5-5-2022 έχει κάνει επίγειο παράδεισο του την Αίθουσα Τύπου, δίνοντας στην Καλλιμάρμαρη «Βασσιλική» έδρα, το ονοματεπώνυμο του….