ΔΙΑΦΟΡΑ
Ή με την ομάδα μας ή με τις κουφάλες!
Κάποια απλοϊκά αλλά εύλογα σχόλια σχετικά με μια έρευνα της Direction Business Reports που επεξεργάστηκε για το businessnews.gr, τα κέρδη ή τις ζημίες προ φόρων των ΠΑΕ που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Super League για την οικονομική χρήση 2014/2015.
Οι 13 υπό εξέταση ΠΑΕ καταγράφουν συνολικές ζημίες προ φόρων 23,32 εκατ. ευρώ το 2014/2015, οπότε προκύπτει το ερώτημα: τι είναι αυτό που κρατάει ενεργούς εντός της βιομηχανίας του ζημιογόνου για τους «επενδυτές» του ελληνικού ποδοσφαίρου όλους αυτούς τους εξαιρετικούς επιχειρηματίες του τόπου;
Από τις 13 υπό εξέταση ΠΑΕ, μόνο 2 παρουσιάζουν κερδοφορία προ φόρων, ο Αστέρας Τρίπολης και η Καλλονή, για να επιβεβαιωθεί σε μια ακόμη οικονομική χρήση του ελληνικού επαγγελματικού πρωταθλήματος ότι απαραίτητη προϋπόθεση για μια κερδοφόρα ποδοσφαιρική εταιρεία είναι η πορεία της, μακριά από τον πρωταθλητισμό.
Πιο ζημιογόνα ΠΑΕ απεδείχθη η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, αυτή δηλαδή που στην κοινωνία του ποδοσφαίρου έχει την εικόνα της «τυχερής» ΠΑΕ που έχει την προεδράρα που «τα σκάει». Για να σας αναλύσω με λίγα λόγια και απλά τι σημαίνει αυτό: ο ΠΑΟΚ είναι αυτή τη στιγμή εξαρτώμενος από τον μεγαλομέτοχο του, που για δικούς του λόγους καλύπτει τις ζημιές που ο ίδιος προκαλεί στην εταιρεία του. Αν για τον α’ – β’ λόγο αποφασίσει να αποχωρίσει από την ΠΑΕ ΠΑΟΚ, αυτός ο μεγάλος σωτήρας όπως παρουσιάζεται, θα είναι απλά ο μεγαλύτερος νεκροθάφτης του συλλόγου.
Δεύτερη πιο ζημιογόνα είναι η ΠΑΕ Παναθηναϊκός, αυτή δηλαδή που διοικείται από έναν άλλο ευγενικό και φιλότιμο Έλληνα εφοπλιστή που ήρθε να νοικοκυρέψει ο καημένος την ΠΑΕ και να βάλει τα οικονομικά της σε μια τάξη. Τα πράσινα παπαγαλάκια μας βεβαιώνουν ότι ο κ. Αλαφούζος έχει καταφέρει να βάλει την ΠΑΕ Παναθηναϊκός σε τροχιά εξυγίανσης, τα στοιχεία πάντως δείχνουν ότι έχει ζημίες προ φόρων 4,99 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά 46,24% σε σχέση με τις ζημίες προ φόρων του 2013/2014.
Τρίτη πιο ζημιογόνα ΠΑΕ για το 2014/2015 είναι η ΠΑΕ με τα περισσότερα και για τους γνωστούς λόγους εγγυημένα έσοδα, ο Ολυμπιακός, με ζημίες προ φόρων 1,31 εκατ. Συναντάμε και εδώ την αντίφαση που θέλει ζημιογόνα μια ΠΑΕ που πρωταγωνιστεί κυριολεχτικά παίζοντας μόνη της με όρους μονοπωλίου.
Συμπέρασμα – ερώτημα: από το περίπτερο της γειτονιάς μέχρι την μεγαλύτερη πολυεθνική, όταν δεν παρουσιάζεται η προσδοκώμενη κερδοφορία, πόσο μάλλον όταν έχουμε τεράστια χασούρα, μπαίνει λουκέτο. Στο «μαγαζάκι» ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο γιατί δεν μπαίνει λουκέτο; Και όχι μόνο αυτό αλλά βλέπουμε να δίνονται ολόκληρες παρασκηνιακές μάχες και εκστρατείες από τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της χώρας για να το ελέγξουν.
Θα μείνω όμως λίγο στην ομάδα με τα περισσότερα κέρδη προ φόρων, τον Αστέρα Τρίπολης, για μερικά συμπεράσματα ακόμα. Ο Αστέρας Τρίπολης είναι μια ποδοσφαιρική εταιρεία που έχει εισπράξει 6.800.000 ευρώ από τις πωλήσεις πέντε ποδοσφαιριστών, τους οποίους είχε αγοράσει μόλις 80.000 ευρώ, όσα έδωσε δηλαδή στα Τρίκαλα για τον Κώστα Φορτούνη για να τον δώσουν μετά στην Καϊζερσλάουτερν με 800.000 ευρώ. Ας δούμε όμως και τις υπόλοιπες περιπτώσεις που αποκτήθηκαν χωρίς να ξοδευτεί ούτε ένα ευρώ, γιατί παρουσιάζουν εξαιρετικό επιχειρηματικό ενδιαφέρον: Ο Ισπανός Ράγιος, ήρθε το 2011 ως ελεύθερος από την Γέιδα και το 2013 πουλήθηκε στη Μακάμπι Χάιφα για 800.000 ευρώ. Ελεύθερος αποκτήθηκε και ο Ντε Μπλάσις το 2012 για τον οποίο η Μάιντς έδωσε στα αφεντικά του Αστέρα 1.200.000 ευρώ. Ο Χερόνιμο Μπαράλες ήρθε στον Αστέρα, φυσικά ως ελεύθερος, για να τον αγοράσει η Σίβασπορ δίνοντας 1.500.000 ευρώ. Και τέλος το σούπερ ντιλ με τον Απόστολο Γιάννου να παίρνει μεταγραφή στην κινέζικη Guangzhou R&F φέρνοντας στο ταμείο της ΠΑΕ των κύριων Μπάκου και Καϋμενάκη 2.500.000 ευρώ για έναν ποδοσφαιριστή που φυσικά και αποκτήθηκε ως ελεύθερος.
Εξαιρετική επιχειρηματική δράση λοιπόν από τους ιδιοκτήτες της ΠΑΕ Αστέρας Τρίπολης, δράσης που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να οδηγήσει την ομάδα σε πρωταγωνιστική πορεία. Για τον λόγο αυτό άλλωστε εξυπηρετεί μια χαρά η χαμηλή λαϊκή ανταπόκριση του κόσμου της περιοχής στο «θαύμα» του Αστέρα, γιατί σε μια ομάδα με ισχυρό οπαδικό πυρήνα δεν είναι και πολύ εύκολα αποδεκτές τέτοιες επιχειρηματικές τακτικές. Η εταιρεία να είναι καλά και για την ομάδα βλέπουμε.
Και κάτι τελευταίο που θα ήθελα να πω και είναι αποκαλυπτικό για την στρέβλωση που προκαλεί στο ποδόσφαιρο η επιχειρηματική δράση. Μέχρι τώρα θα μπορούσε να πει κάποιος ότι τουλάχιστον οι ποδοσφαιρόφιλοι της Τρίπολης έχουν στην περιοχή τους μια ομάδα που αγωνίζεται στην Ευρώπη. Προσέξτε: ενώ το πρωτάθλημα βρίσκεται στην τελική του ευθεία και ο Αστέρας Τρίπολης κινδυνεύει να μείνει εκτός πλέι οφ από τον Πανιώνιο, οι ιδιοκτήτες της ομάδας δεν διστάζουν να πουλήσουν έναν βασικό τους ποδοσφαιριστή αφού τα έσοδα που θα έρθουν στην ΠΑΕ από την μετακίνηση του Γιάννου στην Κίνα ξεπερνάνε τα έσοδα από μια ενδεχόμενη παρουσία του Αστέρα στο Γιουρόπα Λιγκ. Καλό ε;
Τελειώνοντας θα σας ρίξω στα βαριά…
«Η οικονομική ανάπτυξη της σύγχρονης κοινωνίας μας τείνει όλο και περισσότερο προς τη συγκέντρωση, την κοινωνικοποίηση της παραγωγής σε τεράστιες επιχειρήσεις που δεν μπορούν πλέον να διευθύνονται από μεμονωμένους καπιταλιστές. Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι όχι μόνο μπορούμε να τα καταφέρουμε πολύ καλά χωρίς την ανάμιξη της τάξης των καπιταλιστών στις μεγάλες βιομηχανίες, αλλά και ότι αυτή η ανάμιξη εξελίσσεται όλο και περισσότερο σε μάστιγα». Φρίντριχ Ένγκελς – Κείμενα για την Οικονομία και την Πολιτική
Με κίνδυνο να σηκωθεί ο Φρίντριχ και να με κυνηγάει, θα κάνω μια αναπροσαρμογή:
Η οικονομική ανάπτυξη του σύγχρονου ποδοσφαίρου της αγοράς, τείνει όλο και περισσότερο προς τη συγκέντρωση, την μετατροπή του παιχνιδιού σε πολυεθνικές βιομηχανίες παραγωγής ποδοσφαιρικού θεάματος, σε τεράστιες επιχειρήσεις που δεν μπορούν πλέον να διευθύνονται από μεμονωμένους καπιταλιστές. Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι όχι μόνο μπορούμε να τα καταφέρουμε πολύ καλά χωρίς την ανάμιξη της τάξης των καπιταλιστών στις μεγάλες ποδοσφαιρικές ομάδες, αλλά και ότι αυτή η ανάμιξη εξελίσσεται όλο και περισσότερο σε μάστιγα.
Προσοχή: αυτό που περιγράφω δεν έχει καμία σχέση με τα διάφορα μοντέλα «Λαϊκής Βάσης» που έχουμε δει ή ακούσει σε διάφορες μορφές του ποδοσφαίρου της αγοράς σε διάφορες χώρες. Όλα αυτά τα μοντέλα αφήνουν στο απυρόβλητο την επιχειρηματική δράση. Δηλαδή σου λένε, άσε τον κάθε Φαταούλ να κάνει το «παιχνίδι» του και εσύ που δεν έχεις Φαταούλα τρέξε την εταιρεία με κάποιο μοντέλο λαϊκής βάσης. Λαϊκή Βάση με παράλληλη επιχειρηματική δράση, δεν είναι λαϊκή βάση, είναι λαϊκή εξαπάτηση.
ΥΓ. Το μέλλον της ΑΕΚ δεν θα είναι το δώρο κάποιου μεγιστάνα. Το μέλλον της ΑΕΚ η θα είναι επίτευγμα του λαού της, ή δεν θα υπάρξει καθόλου!
Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016
Παναγιώτης Αλιατάς
aliatas74@gmail.com
