ΑΕΚ είσαι γιατί…

“Αυτές οι κολώνες είναι πολύ ψηλές”, “πρώτη φορά βλέπω τόσο κόσμο”, “αυτά εκεί τα κλειστά (μπουθ) πάνω από τα επίσημα τι είναι”; Κάποιες από τις ερωτήσεις ενός μικρού παιδιού που είδε για πρώτη φορά αγώνα της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. 

Πέρασαν από τότε αρκετά χρόνια. Εκείνο το παιδί μεγάλωσε. Ο πατέρας του πλέον παλαίμαχος έχει αποσυρθεί από την πρώτη γραμμή λόγω της καρδιάς του που λίγο έλειψε να τον προδώσει οριστικά την αποφράδα ημέρα του υποβιβασμού.

Αρχηγός ήταν ο Στέλιος Μανωλάς. Και το μεγάλο ίνδαλμα ο Ντέμης Νικολαϊδης. Σπουδαία ομάδα, ωραίο ποδόσφαιρο, κάθε Κυριακή μεσημέρι ήταν πραγματική απόλαυση γιατί γνώριζα εκ των προτέρων το αποτέλεσμα και περίμενα να πανηγυρίσω κάμποσες φορές κάποιο γκολ.

Στο σχολείο οι συνοδοιπόροι ΑΕΚτζήδες ήταν ελάχιστοι. Βλέπεις η παράγκα είχε επισκιάσει τα πάντα. Τα παιδιά υποστηρίζουν αυτόν που βλέπουν πρώτο όταν αρχίζουν να αντιλαμβάνονται. Και κάπως έτσι ξεκίνησε η ιστορία.

Μεγαλώνοντας και ξεκινώντας το διάβασμα των εξωσχολικών βιβλίων άρχισε το μυαλό να βλέπει διαφορετικά τα πράγματα. Κατάλαβα πως η ΑΕΚ δεν ήταν μόνο ο Ντέμης, ο Τσιάρτας και ο Μανωλάς, αλλά όλοι εκείνοι που με προσωπικό τους κόπο έχτισαν αυτό το κομμάτι που έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας!

ΑΕΚ είναι συναίσθημα.

ΑΕΚ είναι έρωτας.

ΑΕΚ είναι ιδεολογία.

ΑΕΚ είναι προσφυγιά.

ΑΕΚ είναι ότι αγνό υπάρχει έξω και μας κάνουν την καθημερινότητα καλύτερη.

ΑΕΚ είναι προσπάθεια.

ΑΕΚ είναι αγώνας.

Και κάπως έτσι θα έρθει η μέρα που θα έρθει άλλο παιδί στο γήπεδο για πρώτη φορά όταν η “Βασίλισσα” θα κλείσει τα 100 της χρόνια, θα κάτσει στη Θύρα 21 της Αγιάς Σοφιάς και θα με ρωτήσει “Αυτές οι κολώνες είναι πολύ ψηλές”, “πρώτη φορά βλέπω τόσο κόσμο”, “αυτά εκεί τα κλειστά (μπουθ) πάνω από τα επίσημα τι είναι”; και τότε η περηφάνια θα ξεχειλίσει από πάνω μου ξέροντας πως ακόμα ένα παιδί θα μπολιαστεί με το μικρόβιο των Μικρασιατών προσφύγων που έκαναν τη ζωή μας καλύτερη.

Χρόνια πολλά ΑΕΚΑΡΑ.

Βασίλης Αντωνίου, aek-live.gr