EDITORIALS
ΑΕΚ σημαίνει…

Σε έναν τοίχο η ιστορία μας γραμμένη, ΑΕΚ σημαίνει “Αδέρφια μείνετε ενωμένοι”
Όλοι εξυμνούμε τις αξίες, τα ιδανικά του Μιχάλη, όμως όταν δούμε άλλους να ακολουθούν το παράδειγμά του και να προβάλουν τις αξίες μας με κίνδυνο τις ζωές τους, τότε φαίνεται ο πραγματικός, μη σίγουρος, υποκριτικός εαυτός μας και αρχίζουμε την κριτική και τις ταμπέλες, πως κάποιοι δεν αγαπάνε την ΑΕΚ.
Αδέρφια δείτε την αλήθεια, τον Μιχάλη τον έφαγαν φασίστες. Αν σας πειράζει το “φασίστες”, ας το πούμε αλλιώς, αυτοί που δεν δέχονται αντίθετη άποψη, αυτοί που θέλουν να επιβάλλουν με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο τη δική τους, ακόμα και αν αυτό στοιχίσει ανθρώπινη ζωή.
Εμείς έχουμε μάθει να τα βαφτίζουμε στην Ελλάδα, αριστερά, δεξιά, κόκκινα, πράσινα, μπλε, να δίνουμε ταμπέλες και να χάνουμε την ουσία, η οποία είναι ότι ο φασισμός κερδίζει έδαφος κάθε μέρα. Κι έτσι μετά τις δολοφονίες των Άλκη και Μιχάλη συνεχίζουμε να βλέπουμε ακόμα το δένδρο και όχι το δάσος. Αφού στην κοινωνία μας αν δεν πας μαζί με το σύστημα, έχεις μεγάλες πιθανότητες να καταλήξεις νεκρός. Η ανάγκη μας λοιπόν να προστατευτούμε από την στοχοποίηση, μας κάνει να πέφτουμε στην παγίδα του “No Politica”. Έχουμε υιοθετήσει το “ναι μεν αλλά”, και το “για το τάδε θέμα δεν λέτε τίποτα”, σε όσους πάνε να εκφράσουν την αντίθεσή τους σε κάτι, νομίζοντας πως οι άλλοι πάνε να μας προσηλυτίσουν ή να μας κάνουν να ακολουθήσουμε μια ιδεολογία.
Το θέμα είναι, πως ό,τι και να πούμε, αθώοι άνθρωποι χάνονται κάθε μέρα κι εμείς κοιτάμε να επιβάλλουμε την άποψή μας χωρίς να έχουμε διαβάσει δράμι ιστορία, χωρίς να έχουμε αναρωτηθεί γιατί συμβαίνουν όλα αυτά. Ναι, και στην Παλαιστίνη αναφέρομαι. Δεν είναι θέμα κομμάτων. Είναι όμως θέμα ανθρωπιάς; Ναι. Είναι θέμα πολιτικής; Ναι.
Το συμβάν με τον Μιχάλη είναι θέμα πολιτικής; Ναι ήταν μια σκόπιμη δολοφονία.
Θα διαχωρίσω την άποψή μου από κόμματα. Το τι είναι αυτός που έχω δίπλα μου στο γήπεδο, αριστερός δεξιός, μου είναι αδιάφορο. Φασίστες δεν θέλω να έχω δίπλα μου. Και ο φασισμός δεν εκφράζεται μόνο από αυτούς που είναι βαμμένοι φασίστες, αλλά και από κάθε λογής άνθρωπο που δεν σέβεται τον συνάνθρωπό του. Ο φασισμός είναι κάτι πέρα από τα κόμματα, και δεν είναι απαραίτητο να ανήκει κάποιος σε κόμμα να τον χαρακτηρίσουμε, ίσα ίσα που ο φασισμός κρύβεται σε ανύποπτα μέρη και στιγμές, και περιμένει την κατάλληλη στιγμή να εκφραστεί και να βρει το υποψήφιο θύμα του. Ένα από τα εκατομμύρια θύματα του φασισμού μέσα στους αιώνες ήταν και ο Μιχάλης, που πλήρωσε με την ίδια του τη ζωή, όπως και ο Άλκης, να κάνουν το μέγα λάθος να υποστηρίζουν διαφορετικές ομάδες από αυτές των δολοφόνων τους. Καλώς ή κακώς, όσο ΑΕΚ και να είμαι, δεν μπορώ να δεχτώ από οποιαδήποτε ομάδα άτομα που δεν αναγνωρίζουν αυτά τα περιστατικά σαν δολοφονίες, ή που τους αφήνουν παντελώς αδιάφορους. Επειδή είμαστε έτσι, ανάλογα κατάντησε και η κοινωνία μας αδιάφορη μπροστά στο έγκλημα. Τουλάχιστον αφήστε τους άλλους με την συνείδηση που έχουν να εκφράσουν την ανθρωπιά τους, την αλληλεγγύη τους, την οργή τους για έναν αδερφό που έχασε τη ζωή του άδικα, και μην τους εμποδίζετε. Ναι, ξέρω, η αγαπητή ουέφα μας έχει επιβάλλει το πως θα μιλάμε και πως θα φερόμαστε. Φταίνε οι συνοπαδοί μας και σε αυτό; Μήπως είναι κατάλυση της δημοκρατίας να μην μπορείς να πεις την άποψή σου δημόσια; Ας πράττει ο καθένας κατά συνείδηση, και ας μην εμποδίζει τους άλλους από το να εκφράσουν την άποψή τους. Το να κρύβουμε τις απόψεις μας, μας έχει δημιουργήσει πέρα από τα κοινωνικά και τα ψυχοσωματικά προβλήματα στις μέρες μας. Αν συμφωνείτε με άλλους στα γήπεδα δείξτε το και μην αφήνετε να σας εξουσιάζει το μυαλό και την συνείδηση μια σάπια πολιτική και ένα ακόμα πιο σάπιο σύστημα.
Αφήστε το ποιος είναι αριστερός-δεξιός, και κοιτάξτε τον άνθρωπο. Σέβομαι και αποδέχομαι κάθε άνθρωπο που κάνει το ίδιο σε μένα και τους συνανθρώπους μου. Επειδή κάποια άτομα στο πέταλο σήκωσαν παλαιστινιακές σημαίες, δεν τους βάζει αυτόματα σε κατηγορία ότι πχ μισούνε την ΑΕΚ. Μη βιάζεστε να κρίνετε. Αντίστοιχα, ούτε αυτός που δεν φώναξε στο γήπεδο υπέρ της Παλαιστίνης, τον κάνει αυτό ΑΕΚ. ΑΕΚ σε κάνει η ανθρωπιά, η συμπεριφορά που βγάζεις όχι μόνο στο γήπεδο, αλλά και στην καθημερινότητά σου. Πόσο ΑΕΚ είσαι όταν στο γήπεδο το παίζεις Φιλοπαλαιστινιακός, ενώ έξω από το γήπεδο ασκείς βία σε παιδιά και γυναίκες;
Για να τελειώνουμε, αφήστε στην άκρη τις έχθρες, ποιος έκανε τι, ποιος φώναξε, ποιο πανό κρατήσαμε κλπ. Ας δούμε την ουσία, και αυτή είναι ότι πέθαιναν, πεθαίνουν και θα πεθαίνουν παιδιά δίπλα μας, όσο εμείς συνεχίζουμε να λέμε πως δεν μας ενδιαφέρει το ένα, το άλλο, το παράλλο και συνεχίζουμε κανονικά τη ζωή μας. Εάν ο συνοπαδός, ο αδερφός, ένας τυχαίος στον δρόμο λέγεται Άλκης, Μιχάλης, Δημήτρης, Κώστας, ή όπως αλλιώς, και δολοφονείται με δόλο και εμείς καθόμαστε να αναλύουμε αν το AEK-Live είναι σήμερα πολύ αριστερό για τα γούστα μας γιατί ανέβασε 10 άρθρα για την Παλαιστίνη, λυπάμαι αλλά οι φασίστες πετυχαίνουν πολύ καλά το στόχο τους ως τώρα, που είναι ο διχασμός και ο αποπροσανατολισμός της κοινωνίας. Και δυστυχώς τα γήπεδα είναι η μικρογραφία της. Και λέω δυστυχώς, γιατί ούτε σε αυτή τη μικρογραφία δεν καταφέρνουμε να μείνουμε ενωμένοι. Δεν λέω να γίνουμε όλοι δεξιοί αριστεροί. Αλλά ήμαρτον, ας αναλογιστούμε ποιος σκότωσε τον Μιχάλη, τι δύναμη έχει, ποιους εξυπηρετεί, ήταν ένας, ήταν πολλοί; Ήταν το σύστημα το ίδιο και μια άρρωστη κοινωνία που του δίνει άλλοθι; Μαζί με άλλα γεγονότα μας έχει στιγματίσει και αυτό το γεγονός, αλλά ας βγεί ένα, λέω ένα καλό από αυτή την ιστορία. Να μείνουμε ενωμένοι. Προσοχή στην Λερναία Ύδρα.
iRia

