Μεγάλη προσοχή: Τα κεκλεισμένων των θυρών είναι πάντα δίκοπο μαχαίρι. Όσοι και να μαζευτούν απέξω, η έλλειψη της ώθησης από τον κόσμο της ΑΕΚ εντός του γηπέδου αφαιρεί ένα μεγάλο μέρος της έντασης που συνήθως «πνίγει» τον αντίπαλο.

Καταγγελία της επιτροπής αγώνα των αθλητικών σωματείων Λάρισας (στην οποία συμμετέχει και η Ερασιτεχνική ΑΕΛ) για τις νέες αυξήσεις που επιβάλλει η διοίκηση του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου (ΕΑΚ) Λάρισας, αλλά και για τα γενικότερα προβλήματα.

Δεν θα χαμηλώσουμε το βλέμμα, ούτε θα σωπάσουμε. Η κριτική θα παραμείνει αιχμηρή, αμείλικτη, ακόμα και άστοχη κάποιες φορές στην έντασή της, γιατί μόνο έτσι διατηρούνται οι απαιτήσεις στο ύψος που επιβάλλει το όνομα της ΑΕΚ.

Δείτε λίγο πως λειτουργούν οι μηχανισμοί προστασίας του αφεντικού: Την 1η σεζόν, ήρθε από το πουθενά και τον έκανε «μάγκα». Την 2η σεζόν με τα ψέματα, τα ίδια. Την 3η σεζόν, δυσκολεύεται να τον ξανακάνει «μάγκα». Συμπέρασμα: Αυτός φταίει για όλα.

Οι παίκτες καλούνται να βρουν εσωτερικά κίνητρα και να διατηρήσουν την αυτοσυγκέντρωση τους σε ένα περιβάλλον κεκλεισμένων των θυρών που θα θυμίζει περισσότερο προπόνηση παρά αγώνα με τον τέταρτο της βαθμολογίας.

Οι αυξήσεις για τη χρήση των Εθνικών Αθλητικών Κέντρων είναι γεγονός. Όμως παρά τις αυξήσεις στις τιμές, οι αθλητές έρχονται αντιμέτωποι με σοβαρά προβλήματα: έλλειψη θέρμανσης, προβληματικό φωτισμό, φθαρμένα δάπεδα και ελλιπή συντήρηση.

Αν είσαστε καλά παιδιά θα σας βοηθήσουμε και στη Νέα Τούμπα που θα φτιάξει ο Ιβάν και στην ακόμα πιο Νέα Τούμπα που θα φτιάξει ο Τέλης.

Η απουσία των Ρότα και Κοϊτά λόγω καρτών αφαιρεί από την ΑΕΚ δύο πολύ ενεργητικά στοιχεία στα άκρα (δεξί μπακ και αριστερό εξτρέμ). Δυνατό κρας τεστ το ματς με τον πολύ καλό φέτος Λεβαδειακό για το τσεκάρισμα του λεγόμενου «βάθους» στο ρόστερ.

Τα ίδια και στον τομέα της υγείας: Οι τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό οδηγούν σε εξουθένωση των γιατρών και νοσηλευτών, ενώ όλοι εμείς αναγκαζόμαστε είτε να περιμένουμε μήνες σε λίστες αναμονής είτε να βάζουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Ο αγώνας με τον Λεβαδειακό ίσως φέρει στο προσκήνιο τον Ελίασον, που επέστρεψε στις προπονήσεις. Η ΑΕΚ έχει ανάγκη από έναν «κανονικό» Ελίασον. Ο Νίκλας έχει αποδείξει ότι μπορεί να είναι το «κλειδί» για το άνοιγμα της αντίπαλης άμυνας από τα πλάγια.

Η αύξηση από 100€ σε 192€ την ώρα (σχεδόν διπλασιασμός) συνοδεύεται από εικόνες ντροπής, με το γήπεδο να πλημμυρίζει. Δηλαδή, το σωματείο καλείται να πληρώσει «χρυσό» ένα γήπεδο-πισίνα, ρισκάροντας τη σωματική ακεραιότητα των αθλητών.

Η υποψηφιότητα του Μάνταλου είναι ισχυρή το ματς με τον Λεβαδειακό. Σε παιχνίδια με κλειστές άμυνες, η «κάθετη» πάσα του αρχηγού και η εμπειρία του στις στημένες φάσεις μπορεί να αποδειχθούν καθοριστικές.

Η επίθεση στους υγειονομικούς είναι επίθεση στο δικαίωμα όλου του λαού για δωρεάν και σύγχρονη υγεία.

Το να ρίχνεις έναν παίκτη που η φυσική του θέση είναι στόπερ στο άκρο της άμυνας για το ντεμπούτο του και μάλιστα με έναν πολύ επικίνδυνο αντίπαλο, εμπεριέχει πάντα ρίσκο.

Ο όρος «αθλητικό εργοτάξιο» κύριε υπουργέ μου και κύριε δήμαρχε Αθηναίων, ακούγεται σχεδόν προκλητικός όταν οι Αθλητικές υποδομές παντού είναι υποστελεχωμένες, χωρίς μόνιμους γυμναστές.

Αν τελικά ξεκινήσει ο Γκεοργκίεφ, σίγουρα θα χρειαστεί την κάλυψη σε τακτικό επίπεδο από όποιον εκ των Ελίασον ή Λιούμπισιτς επιλεγεί να παίξει μπροστά του στην πλευρά.

Η αύξηση από 150€ σε 800€ τον χρόνο (430% αύξηση!) είναι προκλητική. Η κλειστή αίθουσα κάτω από τη Θύρα 4 παραμένει κλειστή για τρία χρόνια. Οι αθλητές του στίβου ουσιαστικά τιμωρούνται οικονομικά για να προπονούνται σε υποβαθμισμένες συνθήκες.

Είμαι σίγουρος ότι αν ξεκινήσει ο Γκεοργκίεφ ο γίγαντας Μουκουντί θα έχει συνεχώς το νου του προς τα δεξιά για να δίνει τις απαραίτητες αλληλοκαλύψεις (doubling) στον νεαρό, ώστε να μην βρεθεί ποτέ σε κατάσταση «1 εναντίον 1» με πολύ χώρο στην πλάτη του.

Η αποκάλυψη της αλήθειας πίσω από τα «νούμερα» είναι το πρώτο βήμα κάθε αντίστασης.

Η Επιτροπή Αγώνα των αθλητικών σωματείων Λάρισας, πολύ σωστά συνδέει τα προβλήματα, με τη γενικότερη πολιτική που αντιμετωπίζει τον αθλητισμό ως «εμπόρευμα» και το ΕΑΚ ως «επιχείρηση» που πρέπει να έχει έσοδα, αντί για κοινωνική παροχή.

Η κυβέρνηση επιδιώκει να επιβάλει «σιγή ιχθύος» στα νοσοκομεία, ακριβώς επειδή οι υγειονομικοί είναι οι αυτόπτες μάρτυρες της διάλυσης του ΕΣΥ.