Από το ναδίρ στο ζενίθ και το μαγικό ραβδάκι για Κλωναρίδη

«Αιώνιο ταλέντο», «ασταθής» και «επιπόλαιος» είναι μερικοί από τους πιο μετριοπαθείς… χαρακτηρισμούς που έχουν ειπωθεί τα τελευταία χρόνια για τον Βίκτωρα Κλωναρίδη.

Ειδικά από όταν ξεκίνησε την δεύτερη θητεία του στην ΑΕΚ η αμφισβήτηση στο πρόσωπό του ήταν τεράστια. Μουρμουρητά, ειρωνικά γελάκια και ενίοτε ύβρεις στα Θεία κυριαρχούσαν στα χείλη μεγάλης μερίδας φίλων της Ένωσης, όποτε ο πλέον 26χρονος επιθετικός έμπαινε στο γήπεδο.

Γράφει ο Χρήστος Παπαγιάννης

Στα λίγα λεπτά που έπαιξε πέρσι επί Μανόλο Χιμένεθ στον πάγκο του «Δικεφάλου», έπρεπε να διαχειριστεί και τον αρνητισμό της κερκίδας πέραν της πίεσης του ελάχιστου χρόνου που του δινόταν στο γήπεδο. Άλλος ποδοσφαιριστής στην θέση του θα τα είχε βροντήξει. Θα παραιτούνταν από οποιαδήποτε προσπάθεια να επανακάμψει. Σίγουρα υπήρξαν μέρες που πέρασε απ’ το μυαλό του Βελγοέλληνα άσου να εγκαταλείψει την μάχη. Δεν το έκανε όμως. Αποφάσισε να μείνει στην ομάδα που τον ανέδειξε, να επιμείνει στην προσπάθειά του και να πολεμήσει.

Ήρθε λοιπόν και η δικαίωση. Το γκολ-πρόκριση στο Σέλτικ Παρκ απέναντι στους «Κέλτες» του Μπρέντναν Ρότζερς, το πολύτιμο τέρμα του πρώτου αγώνα κόντρα στην Βίντι και τα δυο «τεμάχια» σε χρόνο 9 λεπτών απέναντι στον Πανιώνιο δείχνουν ότι φέτος θα παρακολουθήσουμε έναν πολύ διαφορετικό Κλωναρίδη από τον περσινό. Η αγωνιστική μετάλλαξή του δεν ήρθε ως απόρροια κάποιας κοσμογονικής αλλαγής στον τρόπο που προπονείται ή κάποιας θείας παρέμβασης που ξαφνικά τον προίκισε με ταλέντο. Εξάλλου, πάντοτε διέθετε εξαιρετικές ποδοσφαιρικές αρετές.

Ωστόσο, το «μαγικό» ραβδάκι του Μαρίνου Ουζουνίδη έκανε την διαφορά. Η πίστη του Εβρίτη τεχνικού στο πρόσωπο του «Κλώνα», που δεν έμεινε στα λόγια αλλά μετουσιώθηκε σε πράξεις, είναι το μυστικό πίσω από αυτήν την θεαματική βελτίωση. Το έχει παραδεχτεί και ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής άλλωστε. «Με τον κύριο Ουζουνίδη όλα έχουν αλλάξει», έχει πει συγκεκριμένα ο 26χρονος επιθετικός σε συνέντευξή του. Η παραδοχή αυτή αναδεικνύει κάτι πολύ σημαντικό για τον προπονητή της ΑΕΚ. Δείχνει με τον πιο παραστατικό τρόπο, ότι ένας καλός κόουτς δεν γνωρίζει μόνο από συστήματα και τακτικές, αλλά ξέρει πώς να επιδρά θετικά στην ψυχολογία των παικτών του και να παίρνει το 110% από αυτούς.

Σίγουρα λοιπόν, άπαντες όσοι έψεγαν πέρσι τον Κλωναρίδη του οφείλουν ένα μεγάλο «συγγνώμη», αλλά χρωστάνε και ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στον Ουζουνίδη που ίσως να έσωσε ένα διαμάντι απ’ το να εξελιχθεί σε άνθρακα.