ΔΙΑΦΟΡΑ
Αυτοί οι δύο γιατί αποκτήθηκαν;
Τέσσερις αγώνες… μηδέν λεπτά συμμετοχής και για τους δύο.
Γράφει ο Βασίλης Γούσιος
Ο λόγος για τους νεοαποκτηθέντες Ισπανούς αμυντικούς της ΑΕΚ, Θέσαρ Άρθο και Ντίντακ Βιλά, οι οποίοι αν και θεωρητικά αποκτήθηκαν για να καταλάβουν θέσεις στο βασικό σχήμα της ομάδας αντ’ αυτού δεν έχουν αγωνιστεί ούτε δευτερόλεπτο σε αυτές τις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος της Super League ενώ ούτε στα φιλικά παιχνίδια της Ένωσης έχουν λάβει επαρκή χρόνο συμμετοχής.
Το γεγονός αυτό, με τη σεζόν παράλληλα να έχει ξεκινήσει για τα καλά πλέον, εγείρει πολλά ερωτηματικά τόσο όσον αφορά την αξία των δύο ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται στο κέντρο και στο αριστερό άκρο της άμυνας αντίστοιχα, όσο και για την φυσική κατάσταση στην οποία βρίσκονται αμφότεροι τη δεδομένη χρονική περίοδο.
Την αμυντική γραμμή του Δικεφάλου σε αυτά τα τέσσερα πρώτα παιχνίδια του πρωταθλήματος, η οποία σημειωτέον είναι ίδια και απαράλλαχτη κάθε φορά από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο λεπτό, αποτελούν από τα αριστερά προς τα δεξιά οι Σοϊλέδης, Τζανετόπουλος, Κολοβέτσιος και Γκάλο, μια αρκετά νεανική τετράδα με μέσο όρο ηλικίας τα 24 έτη.
Το θέμα ωστόσο είναι ότι η συγκεκριμένη γραμμή του γηπέδου εκτός του ταλέντου που χρειάζεται και που είναι δεδομένο ότι υπάρχει στην ΑΕΚ, έχει ανάγκη από παίκτες με εμπειρία που να «διαβάζουν» ευκολότερα τις φάσεις, να αντεπεξέρχονται όσο το δυνατόν καλύτερα ακόμα και κόντρα στους πιο δύσκολους αντιπάλους και να μεταβιβάζουν ένα αίσθημα ασφάλειας στον τερματοφύλακα. Και η πραγματικότητα είναι ότι η έλλειψη εμπειρίας στην κιτρινόμαυρη τετράδα της άμυνας η οποία μάλιστα παρουσιάζει και κάποια σημάδια κόπωσης ορισμένες φορές είναι εμφανής και έκανε αισθητή την απουσία της με τον χειρότερο τρόπο στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ παρότι μέχρι τότε είχε εκτελέσει πολύ ικανοποιητικά τα καθήκοντά της.
Σχετικά με τους Ισπανούς για τους οποίους γίνεται λόγος, ο Θέσαρ Άρθο πλησιάζει σιγά σιγά τα 30 ενώ ο Ντίντακ Βιλά είναι 26 χρονών. Πρόκειται ωστόσο για παίκτες με αρκετή εμπειρία κυρίως στα γήπεδα της Ισπανίας ενώ μάλιστα ο Άρθο αγωνιζόμενος στη Βιγιαρεάλ το 2006 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του Champions League. Από την άλλη, ο Ντίντακ, λίγο αφότου συμπλήρωσε τα 20, κίνησε το ενδιαφέρον της Μίλαν το 2011 αλλά δεν κατάφερε να εδραιωθεί στον ιστορικό ιταλικό σύλλογο διανύοντας τη δική του πορεία στα ισπανικά γήπεδα με τις φανέλες των Εσπανιόλ, Μπέτις και Εϊμπάρ ως δανεικός από τους Μιλανέζους.
Αυτό που έχει ενδιαφέρον πάντως και που ταυτόχρονα σηκώνει πολλή συζήτηση είναι σε ποια φάση της καριέρας τους βρίσκονται αυτή τη στιγμή οι εν λόγω παίκτες. Ο Άρθο από τη μία, ο οποίος έχει ένα αξιοπρεπέστατο βιογραφικό, μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Σαραγόσα το 2014 κατέληξε την περασμένη χρονιά στην 9η ομάδα του Ισραήλ για τη σεζόν 2013-2014 με την οποία τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος της σεζόν 2014-2015. Στον αντίποδα ο Ντίντακ, παρότι επρόκειτο για ένα μεγάλο ταλέντο στο ξεκίνημα της καριέρας του, κάποιοι τραυματισμοί τον ανάγκασαν να περιοριστεί σε κάποιες λιγοστές εμφανίσεις στις ομάδες που αγωνίστηκε τα τελευταία χρόνια.
Και η αλήθεια είναι ότι σε όσα φιλικά παιχνίδια αγωνίστηκαν έως τώρα οι δυο Ισπανοί έδειξαν ότι δεν μπορούν να φανούν περισσότερο χρήσιμοι από τους παίκτες της ΑΕΚ που έχουν εδραιώσει τις θέσεις τους στην άμυνα του Δικεφάλου. Ο Τραϊανός Δέλλας από την άλλη μεριά, ο οποίος ως ποδοσφαιριστής γνώριζε πάρα πολύ καλά τις απαιτήσεις αυτών των καθηκόντων, δείχνει ότι δεν προτίθεται να τους εμπιστευθεί ακόμα και σε αναμετρήσεις που οι κιτρινόμαυροι έχουν εξασφαλίσει τη νίκη όπως στα ματς με τον Πλατανιά στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος (ο Ντίντακ είχε πρόβλημα με το δελτίο του έτσι κι αλλιώς) ή στην 3η αγωνιστική με τον ΠΑΣ Γιάννινα ειδικά στο τελευταίο 20λεπτο όπου οι φιλοξενούμενοι έπαιζαν με αριθμητικό μειονέκτημα.
Το θέμα είναι ότι όσο περνάει ο καιρός και ευκαιρίες δεν δίνονται, τόσο δυσκολότερη θα είναι θεωρητικά η προσαρμογή των δύο Ισπανών στο σχήμα της ομάδας μελλοντικά ενώ δεν θα πρέπει να παραβλεφθεί και ο παράγοντας της επιβάρυνσης, ψυχολογικής και σωματικής, της τωρινής τετράδας της κιτρινόμαυρης άμυνας που επωμίζεται όλο αυτό το βάρος δίχως περιθώρια για ανάσες. Σίγουρα, σταδιακά, αρχής γενομένης από τα παιχνίδια που ακολουθούν με Βέροια και Ατρόμητο στο πρωτάθλημα ο «Κολοσσός» θα πρέπει να κοιτάξει πως μπορεί να χρησιμοποιήσει έστω και για λίγο τους δύο αμυντικογενείς ποδοσφαιριστές του ώστε να αρχίζουν να εγκλιματίζονται στην ελληνική πραγματικότητα και να βοηθήσουν όσο μπορούν την ομάδα στον «μαραθώνιο» του πρωταθλήματος.

