Η Μεταφυσική της Υποτέλειας

Τα 100 χρόνια με το σύνδρομο του «Αιώνιου Δευτερεύοντος»

και η αυτοχειρία της ταυτότητας

Η ψυχοσύνθεση του οπαδού που προτιμά την αυτοταπείνωση της ήττας από την επιτυχία του «γεννήτορά» του αποτελεί ένα συναρπαστικό κλινικό παράδειγμα της υπαρξιακής αγωνίας που γεννά το ανίατο σύμπλεγμα κατωτερότητας.

Όταν το DNA σου φέρει τη σφραγίδα μιας καταγωγής την οποία πασχίζεις δεκαετίες να αποκηρύξεις, η συνειδητοποίηση ότι η ΑΕΚ παραμένει το αξεπέραστο σημείο αναφοράς και ο ιστορικός καθρέφτης σου, μετατρέπει τον ανταγωνισμό σε μια μάταιη ψυχοφθόρα διαδικασία.

Η επιθυμία να «χάσει» η δική σου ομάδα μόνο και μόνο για να στερήσεις τη χαρά από εκείνον που σου θυμίζει τις ρίζες σου, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ομολογία πνευματικής υποτέλειας. Είναι η στιγμή που η ανάγκη για ετεροπροσδιορισμό φτάνει στο ναδίρ της, καθώς ο οπαδός επιλέγει τον ρόλο του κομπάρσου στο ξένο δράμα, αποδεχόμενος ότι η δική του ταυτότητα είναι πολύ «μικρή» για να σταθεί αυτόνομα χωρίς το μίσος προς τον ανώτερο προπάτορα.