Η φιλανθρωπία ως άλλοθι της ανισότητας

Η λεγόμενη «φιλανθρωπία» των ισχυρών οικονομικών ελίτ, και ιδιαίτερα των εφοπλιστών, δεν είναι παρά ένας μηχανισμός εξωραϊσμού μιας βαθιά άδικης πραγματικότητας, όπου ο πλούτος συσσωρεύεται μέσα από προκλητικές φοροαπαλλαγές και θεσμικά προνόμια.

Όταν το κράτος στερείται πόρων εξαιτίας αυτής της άνισης φορολογικής μεταχείρισης, η επιστροφή ενός μικρού μέρους αυτού του πλούτου βαφτίζεται «ευεργεσία», δημιουργώντας μια επίπλαστη εικόνα κοινωνικής προσφοράς.

Στην ουσία, πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο όπου η ίδια η ανισότητα γεννά την ανάγκη για φιλανθρωπία, μετατρέποντας την κοινωνική δικαιοσύνη από δικαίωμα σε χάρη και επιβεβαιώνοντας ότι το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη καλοσύνης, αλλά η απουσία δίκαιης αναδιανομής.