Με τον επιζήσαντα της σφαγής του Διστόμου Αργύρη Σφουντούρη, συναντήθηκε ο Τσίπρας

Εξερχόμενος του μεγάρου Μαξίμου, μετά τη συνάντηση, στην οποία συμμετείχε και ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, Κώστας Ήσυχος, ο Αργύρης Σφουντούρης εξέφρασε τη χαρά του για τη συνάντηση και ανέφερε ότι ζήτησε από τον κ. Τσίπρα «να συνεχίσει τον αγώνα που ξεκίνησε, κυρίως βέβαια στο θέμα των αποζημίωσεων -που παλεύω εγώ εδώ και 20 χρόνια με τη Γερμανία και εύχομαι παρά πολύ να ανοίξουμε τον δρόμο που πάντα προσπαθούν να τον κλείσουν οι Γερμανοί».
Όπως ανέφερε ο κ. Σφουντούρης, ο πρωθυπουργός τού είπε πως θα συνεχίσει με κάθε τρόπο και ότι υπάρχει ένα διεθνές συμβούλιο εμπειρογνωμόνων που θα δείξει τι μπορεί να γίνει, να βρεθεί νομικά ο καλύτερος δρόμος για την αντιμετώπιση του θέματος.
Σε ερώτηση εάν θα συμμετάσχει στην επιτροπή της Βουλής για τις γερμανικές οφειλές, είπε ότι δεν του έχει ζητηθεί και πως συμμετέχει ούτως ή άλλως με τον αγώνα που έχει κάνει. Σε άλλη ερώτηση, εάν θα δεχόταν να συμμετάσχει εφόσον τον προσκαλούσαν, είπε ότι θα δεχόταν και πως πολλές φορές είναι και καλύτερα να γίνονται παράλληλες κινήσεις.
Ο πρωθυπουργός χάρισε στον κ. Σφουντούρη ένα ομοίωμα περιστεριού που συμβολίζει την Ειρήνη και εκείνος του έδωσε το βιβλίο του με τίτλο «Πενθώ για τη Γερμανία», που κυκλοφόρησε προ εβδομάδας.
Η συγκλονιστική ιστορία του
Ο Αργύρης Σφουντούρης γεννήθηκε το 1940 στο Δίστομο και έχει 3 μεγαλύτερες αδελφές. Είναι το μικρότερο παιδί της οικογένειας.
Στις 10 Ιουνίου του 1944 στρατιώτες των Ες-Ες επιτίθεται στο Δίστομο ως εκδίκηση για το θάνατο μερικών συμπατριωτών τους σε μία μάχη με Έλληνες αντάρτες κοντά στο διπλανό χωριό.
Οι Γερμανοί σκοτώνουν πρώτα 12 αγρότες και μετά σφάζουν ολόκληρο τον πληθυσμό του χωριού. Σκοτώνουν πάνω από 200 κατοίκους, βρέφη, παιδιά, εγκύους γυναίκες, ακόμη και τους ηλικιωμένους.
Ο μικρός Αργύρης χάνει τους γονείς του και άλλους 30 συγγενείς.
«Είμασταν κρυμμένοι μέσα στο σπίτι με τις αδελφές μου και τον πατέρα μου. Οταν πήγαμε να φύγουμε για να μη μας κάψουν οι Γερμανοί, έπιασαν τον πατέρα μου και τον εκτέλεσαν λίγα μέτρα πέρα από το σπίτι. Εγώ και οι αδελφές μου σωθήκαμε επειδή ένας απο τους καλούς Γερμανούς μας έκανε νόημα να μην βγούμε από το σπίτι», είχε δηλώσει ο ίδιος σε παλαιότερη συνέντευξή του.
Η σφαγή, που γίνεται μόλις τέσσερις μέρες μετά την απόβαση των συμμάχων στη Νορμανδία, στις 6 Ιουνίου του 1944, θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες θηριωδίες των ναζί.

Πηγή: ethnos.gr