Διάβασα με προσοχή την συνέντευξη του πρώην προέδρου της ΠΑΕ ΑΕΚ, Θεμιστοκλή Νικολαϊδη στην Καθημερινή, την εφημερίδα του Γιάννη Αλαφούζου.

Στάθηκα και εγώ, όπως πολλοί άλλοι στην επεξήγηση για τα επεισόδια στο Περιστέρι και τις συλλήψεις οπαδών της ΑΕΚ. Θυμήθηκα όλα όσα ζήσαμε – κυριολεκτικά εμβρόντητοι – όσοι βρισκόμασταν εκείνη την ημέρα στις εξέδρες του γηπέδου του Ατρομήτου.

Γράφει ο Νίκος Αγγελίδης

Θυμήθηκα επίσης την επίσκεψη (μετά από λίγο καιρό) του άλλοτε Θεού μας, στην ΓΑΔΑ για να “δώσει” στις αρχές πρόσωπα, στοιχεία και ονόματα ταραχοποιών …

Μπροστάρης… ο τότε πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ στον αγώνα εξυγίανσης του αθλητισμού (λέμε τώρα…)

Ο προστατευόμενος από το σύστημα, δηλωμένος αριστερός κ. Νικολαϊδης κατάφερε τότε μια τρύπα στο νερό.

Θυμήθηκα επίσης το επεισόδιο στο αεροδρόμιο όπου κατονομάστηκε άνθρωπος που δεν βρισκόταν καν εκεί ως υποκινητής επεισοδίων σε βάρος του κ. Νικολαϊδη… Και με δικαστήρια στην πορεία… Και όχι μόνο για τον συγκεκριμένο ιδεολόγο Ενωσίτη, αλλά και για άλλους…

Και αναρωτιέμαι επειδή στην ζωή κάποια πράγματα δεν γυρίζουν πίσω… Πως ονειρεύεται ο κ. Νικολαϊδης ότι θα τον δεχθούν με ανοικτές αγκάλες οι συνειδητοποιημένοι οπαδοί της ΑΕΚ;

Ο κόσμος ζορίζεται κύριε πρόεδρε και μάλλον βαριέται να ακούει πράγματα που τον ζορίζουν κι άλλο…

Άντε και καλό μνημόνιο!