Ο «λογιστής» που ντύθηκε εκτελεστής!

Το καλοκαίρι του 2009, ένας αιώνιος λάτρης του μπάσκετ, που πλήρωσε πολύ ακριβά την αγάπη του για τον Πανιώνιο, ασχολούμενος εξωδιοικητικά με τους νεοσμυρνιώτες, έβαλε ένα σημαντικό προσωπικό στοίχημα.

“Υπογράψτε αυτό το παιδί κι αν δεν παίξει, εγώ υπόσχομαι ότι δε θα ασχοληθώ ποτέ ξανά με το μπάσκετ” είπε στον παλιό καλό φίλο του, Μπάμπη Αβραντίνη, επιφανές στέλεχος της διοικούσαν επιτροπής που είχε αναλάβει την τύχη του “Ιστορικού”. Η προτροπή του Μιχάλη Νικολάου έγινε πραγματικότητα.

Σχεδόν έξι χρόνια μετά, ο καλός φίλος μου, δικαιούται να περηφανεύεται για το μάτι του. Ο άγνωστος τότε, πιτσιρικάς διένυσε βήμα προς βήμα τη διαδρομή που τον έφερε μέχρι και την προετοιμασία της Εθνικής Ομάδας ενόψει του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Ισπανίας.

Ο 21χρονος τότε, αγίνωτος πλέι μέικερ από τον Ηλυσιακό, που κουβαλάει μέσα του γνήσιο μπασκετικό αίμα (ανηψιός της Γιασεμής Σαμαντούρα, μίας εκ των κορυφαίων παικτριών στην ιστορία του γυναικείου ελληνικού μπάσκετ), έχει προαχθεί πια σε αρχι-λογιστή της ομάδας που φιλοδοξεί να ξαναγράψει την ιστορία της με τα ίδια χρυσά γράμματα.

Ο Γιάννης Αθηναίου βγάζει τα σώψυχά του στο SDNA.GR, και χωρίς να αποχωρίζεται το λογιστικό μανίκι του, περιγράφει τον δικό του Γύρο του κόσμου σε επτά ημέρες.

“Αν και κάπου πάει το μυαλό μου, μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί με αποκαλείς λογιστή;” με ρώτησε ξαφνικά κι ενώ η συζήτηση είχε βρεθεί στο ζενίθ της. “Απλό. Δε συμφωνείς ότι για να είσαι πλέι μέικερ στην ΑΕΚ τη σημερινής εποχής, χρειάζεται να έχεις μία ανεπτυγμένη λογιστική ικανότητα; Αν πάσα στιγμή πρέπει να ξέρεις πόσες μπάλες έχεις μοιράσει, σε ποιους και πως θα διαχειριστείς τις επόμενες επιθέσεις για να τους έχεις όλους ικανοποιημένους” του απάντησα (σε ελεύθερη απόδοση).

“Μα αυτή ακριβώς είναι η δουλειά του κάθε πλέι μέικερ, ιδιαίτερα όταν έχει γύρω του, όχι μόνο σπουδαίους παίκτες, αλλά και μεγάλες προσωπικότητες. Πρέπει να έχει την αίσθηση του παιχνιδιού, το feeling των συμπαικτών του, να αντιλαμβάνεται τη σκέψη τους και να αναγνωρίζει τις καταστάσεις. Η διαχείριση των σπουδαίων παικτών, γίνεται από τον πόιντ γκαρντ, από εσένα κι εσύ είσαι που πρέπει να τους κρατήσεις όλους ικανοποιημένος” συμφώνησε ο Γιάννης Αθηναίου και μη νομίζετε ότι η υπόθεση σηκώνει και μεγάλη πλάκα, διότι το συμφέρον της ομάδας, έρχεται μέσα και από την ορθή “χρήση” του οπλοστασίου της. Κι επειδή δε μιλάμε για σίδερα και μπαρούτια, μα για ανθρώπους με εγωισμό, προσωπικότητα και πλούσιο ταλέντο, ο Αθηναίου (όπως φυσικά και ο Γουιλμπεκιν, ή ο Παπαντωνίου) την ώρα που η μπάλα χτυπάει στο παρκέ, είναι οι προπονητές στη θέση των προπονητών.

“Σε κάποια ματς σου αναλογούν περισσότερες φάσεις και σε άλλα καμία”

Ελα όμως, που ακόμα και οι ..λογιστές καλούνται κάποιες φορές να βγάλουν το εξάσφαιρο και να μετατραπούν σε snipers υψηλής ακρίβειας. Στο ΟΑΚΑ (σε ένα μεγάλο ματς ύψιστης μπασκετικής προετοιμασίας) η ΑΕΚ τα είχε βρει σκούρα με τον εξαίσιο Αρη και το παιχνίδι κυλούσε στην κόψη του ξυραφιού, αφού τα παλικάρια του Δημήτρη Πρίφτη, είχαν αποφασίσει ότι αν χρειαστεί να πουλήσουν το τομάρι τους, θα το έκαναν με τον δικό τους εγωιστικό, επιθετικό, αξιοπρεπή τρόπο. Η ψαλίδα της διαφοράς ανοιγόκλεινε με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, η αγωνία έφτανε στο κατακόρυφο και κάπου εμφανίστηκε ο “λογιστής” που πήρε το όπλο του, μαζί με τη σκυτάλη από τον Ινγκλις, τον Χέρστον, τον Μπονσού και τους λοιπούς, στάζοντας τέσσερα τρίποντα ακριβώς στην καρδιά της ομάδας του Πρίφτη.

“Στην ΑΕΚ υπάρχει πάρα πολύ μεγάλο ταλέντο στην επίθεση κι αυτό είναι γνωστό. Μπαίνοντας στο παιχνίδι, ήξερα ότι ο κόουτς δε με χρησιμοποιεί για να δώσω λύσεις στην επίθεση, αλλά για να σταματήσουμε το παιχνίδι του Αρη που μας είχε δημιουργήσει πολύ μεγάλο πρόβλημα. Σε κάποια ματς δε σου αναλογεί καμία φάση στην επίθεση. Εναντίον του Αρη, αυτές οι φάσεις ήταν πολύ περισσότερες κι έτσι ήρθαν τα σουτ” λέει ο Γιάννης Αθηναίου, μόνο που για να συμβεί αυτό, χρειάστηκε ο γκαρντ της ΑΕΚ να περάσει μία σοκαριστική εμπειρία και ταυτόχρονα να επιστρατεύσει ο Ντράγκαν Σάκοτα την ευελιξία του ως κόουτς. Ο Αθηναίου, έφθασε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου, ως το προτελευταίο κομμάτι ενός παζλ που είχε αρχίσει να διαμορφώνεται στην ΑΕΚ με την έλευση του Ντράγκαν Σάκοτα. Δεν υπέγραψε ως ένας νέος, ελπιδοφόρος παίκτης, αλλά ως ένας έμπειρος και σπουδαίο γκαρντ που θα πρόσφερε μεγάλη πληρότητα στο ρόστερ και αμέσως θα έπαιρνε τη μπαγκέτα του μαέστρου ή αν θέλετε το μανίκι του .αρχι-λογιστή.

Ο αρχιλογιστής της .ναφθαλίνης!

Η συμμετοχή ήταν μεγαλύτερη από 25 λεπτά μέσο όρο, μέχρι που πριν από δύο εβδομάδες, κατέφθασε στην πρωτεύουσα ο Τενεσί Κίλερ, ένας από τους καλύτερου αμυντικούς στο NCAA μέχρι πέρσι, ο Σκότι Γουίλμπεκιν. Μερικές ημέρες αργότερα, στη Ρόδο, στο ντεμπούτου του Αμερικάνου απόφοιτου του Φλόριντα Στέιτ, ο διεθνής Γιάννης Αθηναίου, αγωνίστηκε μόλις 7 λεπτά. “Ε τώρα τι θες να σου πω; Να σου πω ότι δεν ήταν σοκαριστικό; Ηταν! Για όλους τους παίκτες, το συναίσθημα θα ήταν κοινό. Ολοι είμαστε εγωιστές κι αυτός ο εγωισμός μας βοηθάει πολλές φορές να αντιμετωπίζουμε με το σωστό τρόπο τις δυσκολίες. Σε τέτοιες καταστάσεις δοκιμάζεται ο χαρακτήρας σου και αντιλαμβάνεσαι πόσο δυνατός είσαι. Δεν πρέπει να το βάλεις κάτω και να αποδεχθείς ότι αυτή είναι η κατάσταση, συνεχίζοντας ακόμα πιο σκληρά να δουλεύεις. Ναι, τα είχα όλα αυτά στο μυαλό μου και φυσικά πρέπει να συνεχίσω να τα έχω. Ο προπονητής είναι αυτός που παίρνει τις αποφάσεις και η προπόνηση του δίνει το μήνυμα. Πρέπει ανά πάσα στιγμή να είμαστε έτοιμοι” απάντησε με ειλικρίνεια ο γκαρντ της ΑΕΚ, ο οποίος όμως, βρήκε χώρο στην πεντάδα, όχι στη γνώριμη θέση του, αλλά στο “2”, παίζοντας για πολλή ώρα δίπλα στον Σκότι Γουίλμπεκιν. “Δεν είναι μια άγνωστη θέση για εμένα. Απεναντίας. Πέρσι στον Αρη, ουσιαστικά κύλησε ολόκληρη η χρονιά με τον κόουτς να μοιράζει το χρόνο μου μεταξύ των δύο θέσεων” μου υπενθύμισε, αλλά στάθηκα πολύ στην ανατροπή του ψυχολογικού κόσμου, ενός βασικού, που βλέπει τα 33 λεπτά του αγώνα της Ρόδου από τον πάγκο. Οι ειδικοί λένε ότι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε έναν παίκτη είναι να αρχίσει να σκέφτεται (το είπε μία ημέρα ο Μέμος Ιωάννου σε ένα πηγαδάκι κι αποδεικνύεται σοφή κουβέντα). Κάθε κίνηση, κάθε επιλογή. Είναι αλήθεια ότι τέτοιου είδους ανατροπές, βάζουν τους παίκτες στον κόσμο της σκέψης, που συνεπάγεται άγχος κι έλλειψη αυτοπεποίθησης. “Ειναι αλήθεια αυτό που λες, αλλά προσωπικά ξέρω πολύ καλά τι μπορώ να κάνω. Δεν ήταν κάτι νέο για εμένα και ούτε πρόλαβα να σκεφτώ ότι πρέπει να αποδείξω κάτι. Να σου πω την αλήθεια, δεν αισθάνομαι ότι μετά από τόσα χρόνια έχω να αποδείξω κάτι. Είμαι αυτός που είμαι. Ευτυχώς δεν μπήκαν σκέψεις στο μυαλό μου κι αυτό με βοήθησε να είμαι συγκεντρωμένος και να πάρω με ηρεμία τα σουτ που βρέθηκαν μπροστά μου”.

“Υπομονή, υπομονή, υπομονή”

Αυτοσυστήνεται λέγοντας πως. “Ειμαι πλέι μέικερ. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορώ να παίξω και στο “2”, ούτε όμως το γεγονός ότι μπορώ να καλύψω κι αυτή η θέση με κάνει λιγότερο πλέι μέικερ”, επιμένει στην ορθότητα της επιλογής του να παίξει στην ΑΕΚ, τονίζοντας πως. “Εχω την αίσθηση ότι όσοι παίκτες βρισκόμαστε στην ομάδα σήμερα, γινόμαστε μέρος της ιστορίας. Πιθανώς μίας ιστορίας που ιστορίας που (για την ΑΕΚ) ξαναγράφεται. Είναι τιμή για όλους μας να είμαστε σήμερα σε αυτή την ομάδα”, στέλνει όμως και το μήνυμα στον κόσμο. Σε αυτόν τον κόσμο, που ο ίδιος, μιλώντας στην κάμερα του ΟΤΕ ΤV αμέσως μετά τη νίκη επί του Αρη, έχρισε ως MVP της αναμέτρησης. “Το ελληνικό μπάσκετ, με την άνοδο της ΑΕΚ γίνεται διαφορετικό. Ο κόσμος είναι λογικό να έχει απαιτήσεις από τη στιγμή που άλλαξε η διοίκηση και ήρθαν τόσο μεγάλοι παίκτες. Οι ομάδες όμως έχουν ανάγκη την υπομονή του κόσμου. Δεν γίνονται από τη μία μέρα στην άλλη. Χωρίς υπομονή θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος για να φτάσει η ομάδα στο επίπεδο που της αξίζει. Η ομάδα έχει αποκτήσει χαρακτήρα με την απόκτηση των μεγάλων παικτών που διαθέτει πια, αλλά με τα λόγια δεν καταφέρνεις κάτι. Πρέπει να αποδείξουμε μέσα στο γήπεδο τι μπορούμε να κάνουμε και αυτή τη στιγμή δεν βρισκόμαστε ούτε στο επίπεδο του Παναθηναϊκού, ούτε του Ολυμπιακού. Απαιτείται χρόνος και υπομονή για να τους προσεγγίσουμε”.

Η ιστορία του Γιάννη Αθηναίου έχει δύο σταθμούς μακριά από την Ελλάδα. Εναν στον Μιλάνο, όπου. “Είχα μία παράξενη εμπειρία, γνωρίζοντας όμως ότι πηγαίνω σε μία ομάδα που διέθετε την καλύτερη περιφέρεια της Ευρώπης”, αλλά και έναν στην Τουρκία, στην Εσκίσεχίρ, όπου. “Αστο, εκεί τα πράγματα ήταν .κάπως! Οταν με κάλεσε ο προπονητής μου είπε ότι με ξέρει καλά και ότι θέλει να ξεκινάω στον άσο και με την εμπειρία μου να βοηθήσω έναν ρούκι στην Ευρώπη, Αμερικάνο, που θα έπαιζε στο ‘2”. Ελα όμως, που το παιδί αυτό ήταν .1.60μ. και αποδείχθηκε ότι δεν μπορούσε να παίξει στο “2”. Ε, ο κόουτς έκρινε ότι πρέπει να βάζει εμένα δεύτερο γκαρντ και αυτόν πλέι μέικερ. Δεν έπαιξα στην θέση μου λοιπόν, η ομάδα δεν πήγαινε καλά, το στυλ ήταν τελείως διαφορετικό από αυτό που ήξερα και όταν ήρθε η πρόταση της ΑΕΚ ήταν τεράστια τιμή για εμένα”.

Πηγή:sdna.gr