Στο γήπεδο της ΑΕΚ η πρώτη λαϊκή συναυλία του Μίκη σε ανοιχτό χώρο!!!

Δύο γεγονότα με την ΑΕΚ και τον Μίκη

Ήταν η ΑΕΚ η πρώτη ομάδα που πρόσφερε το γήπεδό της για να παρουσιαστεί για πρώτη φορά η Ρωμιοσύνη του Γιάννη Ρίτσου. Στα 1966 σε συνθήκες τρομοκρατίας, Μοναρχίας, πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων και διώξεων κάθε αριστερού πολίτη. 

Γράφει η στενή συνεργάτιδα του Μίκη Θεοδωράκη, Αναστασία Βούλγαρη, κόρη του αλησμόνητου παλιού μας παράγοντα Αντρέα Βούλγαρη

Ήταν η ΑΕΚ, λοιπόν, που αψήφησε το σκληρό καθεστώς και παρουσίασε στο γήπεδό της ένα έργο που μιλά για τον διαχρονικό αντιστασιακό αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία από το 1821 έως την Εθνική Αντίσταση και τον Δημοκρατικό Στρατό. 

Από το γήπεδο της ΑΕΚ ξεκίνησε η πανελλαδική και στη συνέχεια η οικουμενική πορεία της Ρωμιοσύνης. 

(Απόσπασμα από κείμενο του συνθέτη που γράφτηκε τον Ιανουάριο του 1995 και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΛΙΤΡΟΧΟΣ)

… Το καλοκαίρι του ΄66 αποφασίσαμε να κάνουμε το μεγάλο άλμα : Συναυλία σε γήπεδο, μιας και δεν μας χωρούσαν πια οι μικρές αίθουσες. Διαλέξαμε την ΑΕΚ στη Ν. Φιλαδέλφεια. ήταν η πρώτη Λαϊκή Συναυλία σε ανοιχτό χώρο. Περάσαμε με το αυτοκίνητο και πήραμε απ΄το σπίτι τους τον Γιάννη και τη Φιλίτσα. Μπροστά στο γήπεδο, καθισμένοι στα καφενεία οι ηλικιωμένοι άντρες και γυναίκες, όλοι τους αντιστασιακοί, περίμεναν να μπουν πρώτοι.

Τι δεν έκανε η αντίδραση τότε, για να εμποδίσει το Λαό να ρθει να μας ακούσει! Εκατοντάδες με στολές γύρω γύρω, σαν μπαμπούλες, για να φοβίζουν. Άλλες εκατοντάδες χαφιέδες, για να αναγνωρίζουν και να τρομοκρατούν. Ως και το ηλεκτρικό ρεύμα σταμάτησαν, με αποτέλεσμα να μείνουν στο τούνελ οι συρμοί του ηλεκτρικού.

Εμείς με τον Ρίτσο βγαίναμε απ’ τα αποδυτήρια στο γήπεδο, που ήταν ακόμα άδειο. Κοιτάζαμε τον ουρανό και σαν μέλη κάποιου φανταστικού αρχαίου χορού φωνάζαμε μισοαστεία-μισοσοβαρά:

– Έλα Λαέ! Νίκησε Λαέ! Λαέ, δείξε τη δύναμή σου!

Και από μέσα οι γυναίκες μας να μας μαλώνουν, μήπως και μας ακούσει κανείς και μας περάσει για τρελούς… φαίνεται όμως πως οι προσευχές μας εισακούσθηκαν, γιατί αιφνιδίως το στάδιο γέμισε. Λες και ήταν συνεννοημένοι, όρμησαν όλοι μαζί, γυναίκες, άντρες, παιδιά. Ξεχύθηκαν απ’ τα σοκάκια και τα στενά…

Παραμέρισαν τη φανερή και τη μυστική τρομοκρατία και έγιναν στην αρχή ένα χαρούμενο, πολύβουο πλήθος, που μας γέμισε αγαλλίαση και αμέσως μετά ένα σιωπηλό, παλλόμενο εσωτερικά εκκλησίασμα.

Διηύθυνα πρώτα το Μαουτχάουζεν με τη Μαρία Φαραντούρη και μετά τη Ρωμιοσύνη με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση.

Ο Γιάννης Ρίτσος, καθισμένος ακριβώς πίσω μου, ρουφούσε τη συγκλονιστική στιγμή με όλους τους πόρους της ψυχής του.

Δεν ήταν μόνο η μουσική, η ποίηση, το τραγούδι. Ήταν προπαντός αυτή η μυστική μέθεξη όλων αυτών των χιλιάδων, που μέσα απ’ τη Ρωμιοσύνη ξαναζούσαν μέσα τους και ξαναδημιουργού-σαν ιδεατά το μέγα όνειρο που είχαν όλοι μαζί ζήσει, αφού οι ίδιοι το είχαν πρώτα δημιουργήσει… 

Πηγή κειμένου: www.mikistheodorakis.gr

Και κάτι ακόμη που ελάχιστοι γνωρίζουν. To 1996 o Γιάννης, ο αδελφός του Μίκη φεύγει από τη ζωή. Ο Μίκης κλείνεται στο σπίτι του στο Βραχάτι και θρηνεί τον χαμό του αδελφού του σχεδόν επί δύο χρόνια. Η οικογένειά του και οι φίλοι του ανησυχούν, καθώς ο Μίκης είχε πάψει να συνθέτει και να ακούει μουσική. Τότε, κάποιοι φίλοι του (νομίζω ανάμεσά τους ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, αλλά δεν είμαι σίγουρη) προτείνουν στην ΑΕΚ να δώσει μία συναυλία προς τιμήν του. Πράγματι, η ΑΕΚ δέχεται και γίνεται η συναυλία. Έτσι, ο Μίκης επανήλθε στη ζωή και στον κόσμο της μουσικής.    

Ρωμιοσύνη 1966

Ποίηση: Γιάννης Ρίτσος

Σύνθεση: 1966, Αθήνα

Ηχογραφήσεις: 

1966, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Studio Columbia, ηχολήπτης ο Νίκος Κανελόπουλος.

1977, Χορωδία Τρικάλων υπό την διεύθυνση της Τ. Παπαστεφάνου, Olymbia

Εδώ μπορείτε να ακούσετε τα τραγούδια του έργου ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ: