Την μία τον κράζεις, την άλλη τον… θαυμάζεις!

Καθοριστικό ρόλο στη χθεσινή νίκη της ΑΕΚ απέναντι στην Παναχαϊκή είχε η παρουσία του Γιάννη Ανέστη κάτω από τα γκολπόστ.

Γράφει ο Βασίλης Γούσιος

Η απόδοση της Ένωσης προβλημάτισε για ακόμα μια φορά μετά την ήττα στο Καυτανζόγλειο κόντρα στον Ηρακλή, ωστόσο τα χειρότερα αποφεύχθηκαν με τη νίκη στο άδειο Ολυμπιακό Στάδιο. Η αγωνιστική εικόνα που παρουσίασε η ΑΕΚ κόντρα στην ομάδα της Πάτρας είναι συνέπεια μιας μεγάλης γκάμας παραγόντων που στην «κορυφή» της έχει την απουσία του «μαέστρου» της μεσαίας γραμμής, Πέτρου Μάνταλου.

Αφήνοντας στην άκρη τα περί επιθετικής προβλεψιμότητας του στυλ παιχνιδιού του Δικεφάλου, ξεχωριστή μνεία βάσει και της χθεσινής του εμφάνισης αξίζει να κάνουμε και στον Γιάννη Ανέστη, τον ποδοσφαιριστή που έχει δεχθεί ίσως την περισσότερη κριτική από κάθε άλλον στο κιτρινόμαυρο ρόστερ, ίσως δίκαια κάποιες φορές, ίσως όμως και άδικα εφόσον άθελά μας παραβλέψουμε τα όσα έχει προσφέρει μέχρι τώρα ο νεαρός στη θητεία του στην Ένωση.

Ο Ανέστης στη χθεσινή αναμέτρηση κατάφερε να σώσει την ΑΕΚ από δύο σχεδόν βέβαιες παραβιάσεις της κιτρινόμαυρης εστίας στο πρώτο ημίχρονο και ειδικότερα με την απόκρουση που πραγματοποίησε στο τετ-α-τετ της Παναχαϊκής στο 30^ο λεπτό του αγώνα. Το ματς αναμφίβολα θα άλλαζε ροή σε πιθανή ισοφάριση και σε συνδυασμό με την πολύ μέτρια εμφάνιση των περισσότερων παικτών της βασικής σύνθεσης, μια δεύτερη και μάλιστα συνεχόμενη απώλεια βαθμών για την ΑΕΚ στο ειδικό πρωτάθλημα των πλέι-οφ δεν θα ήταν εντελώς απροσδόκητη.

Παρατηρώντας γενικά το «προφίλ» του Γιάννη Ανέστη κάτω από τα δοκάρια της Ένωσης στη φετινή σεζόν, αξίζει να σημειωθεί ότι από τα 15 τέρματα που έχει δεχθεί μέχρι τώρα η ΑΕΚ, ΚΑΝΕΝΑ από αυτά δεν προέρχεται από τετ-α-τετ (εξαιρείται βέβαια το δεύτερο γκολ από τον Ηρακλή όπου τη βασική ευθύνη έχει ο Ανάκογλου που μπέρδεψε τον Ανέστη), στατιστικό αρκετά παράδοξο, για το οποίο σίγουρα ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό ο βασικός πορτιέρο του Δικεφάλου. Το μεγαλύτερο ποσοστό των 15 αυτών γκολ προέρχεται κυρίως από στημένες φάσεις, στιγμές του αγώνα που οι ευθύνες μοιράζονται μεταξύ τερματοφύλακα και αμυνομένων.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα στατιστικά είναι εύκολο να συμπεράνει κανείς ότι το μεγάλο πρόβλημα του τερματοφύλακα της ΑΕΚ είναι η συμπεριφορά του στις στατικές φάσεις. Το μειονέκτημα αυτό βέβαια δεν θεωρείται ως μια αποκλειστική αδυναμία του ίδιου του πορτιέρο όσον αφορά τα ατομικά του χαρακτηριστικά αλλά σίγουρα μεγάλο μέρος αυτού είναι θέμα προπόνησης. Ο Ανέστης έχει ανάγκη από περισσότερη «δουλειά» σε αυτό το κομμάτι ώστε να αποκτήσει περισσότερη εμπιστοσύνη και σταθερότητα στις εξόδους του καθώς και διορατικότητα σε επικίνδυνες φάσεις.

Τα τετ-α-τετ που έχει εξουδετερώσει μέχρι τώρα σε αυτή τη σεζόν είναι ουκ ολίγα και έχουν «γλιτώσει» την ΑΕΚ σε αρκετές περιπτώσεις ενώ και οι βαθμοί που έχει χαρίσει ο Ανέστης στην Ένωση είναι πολλοί αν καθίσει κανείς και παρατηρήσει αναλυτικότερα τους αγώνες του Δικεφάλου, ειδικότερα στους πρώτους δέκα του πρωταθλήματος όπου οι κιτρινόμαυροι δεν «καθάριζαν» εύκολα τα παιχνίδια τους.

Το γενικό συμπέρασμα λοιπόν από όλη αυτή την ιστορία, είναι ότι ο Ανέστης παρά την καυστική κριτική που έχει δεχθεί πολλές φορές, καταφέρνει να «σώζει» την ομάδα του όταν τον έχει ανάγκη. Σίγουρα δεν είναι ο καλύτερος τερματοφύλακας που θα μπορούσε να έχει η ΑΕΚ στο ρόστερ της και μια σοβαρή ενίσχυση κρίνεται αναγκαία ενόψει Super League, ωστόσο είναι αναμφίβολα άδικο να κατηγορείται συνεχώς για την παρουσία του στον Δικέφαλο και τις λιγοστές άτυχες στιγμές στις οποίες έχει πρωταγωνιστήσει έως τώρα.