Του μήνυμα του Μπάρλου στους κατ’επίφαση επενδυτές

Ο Παναγιώτης Αλιατάς αναλύει την οπτική γωνία του αείμνηστου Μπάρλου απέναντι στην ΑΕΚ και τον αθλητισμό

Ο Λουκάς Μπάρλος είναι ίσως ο μοναδικός παράγοντας ομάδας του Ελληνικού ποδοσφαίρου που από την ήμερα που αποχώρισε από την ΑΕΚ το 1981 μέχρι και σήμερα, δεν έχει βρεθεί κανένας να του προσάψει κάτι αρνητικό.

Άραγε όλοι αυτοί οι υμνητές του Μπάρλου, από τότε μέχρι και στις μέρες μας, έχουν μπει στον κόπο να αναλύσουν την οπτική του Λούκα Μπάρλου απέναντι στην ΑΕΚ και στον αθλητισμό; Κι όμως ο θειος Λουκάς είχε αντιληφθεί από πολύ νωρίς, πού θα οδηγήσουν οι τότε νέες συνθήκες που δημιουργούσε ο επαγγελματικός αθλητισμός.

Στην ομιλία του, όταν ανακοίνωσε την αποχώρησή του ήταν σαν να ήθελε να στείλει ένα μήνυμα στο μέλλον, με αποδέκτες πολλούς και διάφορους.

«Δεν ήθελα να πάρω από την ΑΕΚ, μόνο να δώσω ήθελα. Δεν είμαι επενδυτής εγώ και μάλλον δεν έχω θέση στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Ευχαριστώ τον Θεό για τις στιγμές που μου χάρισε στην ΑΕΚ, αυτή η ομάδα είναι ότι σημαντικότερο είχα στην ζωή μου». Είχε δηλώσει.

Εδώ είναι το θέμα. Είναι ποτέ δυνατόν να φτάσει το μήνυμα του Μπάρλου σε όλους αυτούς τους κατ’ επίφαση «επενδυτές» του σήμερα, που, όταν κοιτάνε το είδωλό τους στον καθρέφτη, βλέπουν επιταγές με πολλά μηδενικά να τους περιμένουν, δηλαδή τον πραγματικό τους εαυτό;

Πώς να εξηγήσεις σε κάτι τέτοια «τυπάκια» ότι υπάρχει κόσμος που παίρνει την ΑΕΚ στα σοβαρά, επειδή την προσλαμβάνει σαν ένα θαύμα που δεν μπορείς να το λειτουργήσεις με τους νόμους της αγοράς;

Περιμένω πάλι τα αφιερώματα στον θειο Λουκά από τους αγωνιστές ρεπόρτερ της ΑΕΚ. Όλους αυτούς που είναι απλά όσα νομίζουν πως δεν είναι. Φωστήρες, ελέω των εκδοτών τους, οι οποίοι ξεσκίζονται μεταξύ τους, μόλις βρουν ευκαιρία, για τα οικονομικά τους συμφέροντα και ύστερα αμολάνε αυτούς τους φωστήρες να ασκήσουν τα πτυχία τους για να συντηρήσουν τη δεδομένη κατάσταση. Γιατί και οι τελευταίοι νιώθουν ότι χωρίς τη διαιώνιση αυτής της κατάστασης που είχε περιγράψει πολλά χρόνια πριν ο θείος Λουκάς… απλά δεν υπάρχουν.

Παναγιώτης Αλιατάς