Το διαρκείας μιας πρωταθλήτριας

Το καλοκαίρι του 1991 τέθηκαν σε κυκλοφορία τα εισιτήρια διαρκείας της ΠΑΕ ΑΕΚ, όχι φυσικά σε μορφή ηλεκτρονικής κάρτας και σφραγισμένα στα παλιά γραφεία της οδού 3ης Σεπτεμβρίου.

Η ένωση με χιλιάδες προβλήματα θα έμπαινε στη νέα σαιζόν, ο Στράτος Γιδόπουλος λίγους μήνες πριν αποτέλεσε παρελθόν και την προεδρία της ομάδας ανέλαβε ο Κώστας Γενεράκης με μεγαλομέτοχο τον Ανδρέα Ζαφειρόπουλο, ο οποίος είχε ως κύριο μέλημα την πώληση των μετοχών σε συμφέρουσα τιμή.

Ο Γενεράκης κατάφερε εκείνο το καλοκαίρι να ντύσει στα κιτρινόμαυρα τον Ρέφικ Σαμπανάζοβιτς, εν ενεργεία πρωταθλητή Ευρώπης με τον Ερυθρό Αστέρα, αν και πρωταρχικός στόχος υπήρξε ο Ίλιε Ναϊντόσκι. Στην ομάδα επίσης προστέθηκε ο Βασίλης Δημητριάδης του Άρη και της Εθνικής αλλά και ο φέρελπις Αλέκος Αλεξανδρής της Βέροιας. Η ΑΕΚ δεν υπολογίζονταν ανάμεσα στα φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, η πορεία της την προηγούμενης σαιζόν δεν εγγυόταν κάτι τέτοιο.

Το ξεκίνημα του πρωταθλήματος υπήρξε κακό, όμως αγωνιστική με αγωνιστική η ΑΕΚ μεταμορφωνόταν από το καλύτερο στο τέλειο, άλλωστε αυτή η χρονιά ήταν η πρώτη από τις επόμενες πέντε που η ένωση πρόσφερε φοβερό θέαμα στον αγωνιστικό χώρο. Αρχές Ιουνίου η ΑΕΚ πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος μέσα στην άδεια από οπαδούς του ΠΑΟΚ Τούμπα και μπροστά σε περίπου 9000 κιτρινόμαυρους φίλους έκανε τον γύρο του θριάμβου. Η ομάδα με τα διοικητικά, οικονομικά και οργανωτικά προβλήματα στέφθηκε πρωταθλήτρια την περίοδο 1991-1992.

Μετά τα πανηγύρια του πρωταθλήματος όμως ήρθε η αμφιβολία για το αύριο. Ο Γιώργος Σαββίδης ήταν πλέον παίκτης της Ομόνοιας, ο Ντανιέλ Μπατίστα υπόγραψε προσύμφωνο με τον Ολυμπιακό, ο Ερυθρός Αστέρας απειλούσε να ακυρώσει τη μεταγραφή του Σαμπανάζοβιτς εάν δεν έπαιρνε το υπόλοιπο ποσό, ενώ πέντε παίκτες ήταν έτοιμοι για προσφυγή αφού δεν έπαιρναν τα δεδουλευμένα. Ο Ζαφειρόπουλος συζητούσε την πώληση των μετοχών του με τον Γιάννη Φιλιππου της ΦΑΓΕ, ενώ είχε στο άλλο ακουστικό το δίδυμο Μελισσανίδη–Καρρά που μόλις είχε κάνει την εμφάνιση του δηλώνοντας ενδιαφέρων.

Ο Φιλίππου δεν ψηνόταν ενώ η αρχική προσφορά των Μελισσανίδη–Καρρά, που μαζί με μετοχές, τρέχοντα έξοδα και μεταγραφές θα έφτανε το ένα δις δραχμές, αρχικά απορρίφθηκε από τον “Ζήττα“, η έντονη όμως αντίδραση των οπαδών και του τύπου είχε ώς αποτέλεσμα ο μεγαλομέτοχος να πεισθεί. Τις επόμενες μέρες έδωσε τα χέρια με Μελισσανίδη–Καρρά και η πρωταθλήτρια άλλαξε ιδιόκτητη μετά από 12 περίπου χρόνια.

Πάρης Αρωνιάδης