Απογοήτευση! Σίγουρα αυτή η λέξη ίσως περικλείει καλύτερα αυτό που νιώσαμε αμέσως μετά την χθεσινή ήττα από τον Άρη. Οργή και πολλά άλλα.. Η ομάδα που μόλις 3 μέρες πριν έδειξε και πάλι δείγματα ότι ίσως είναι έτοιμη για το βήμα παραπάνω από φέτος, έκανε ολοταχώς πίσω με την χθεσινή εμφάνιση.

Γράφει ο Γιώργος Μπέκτας

Δικαιολογίες πέρα από το εάν έχουν βάση υπάρχουν πολλές. Αλλά η ΑΕΚ έχασε κυρίως από την δική της εμφάνιση. Δεν μπορώ να δεχθώ ως δικαιολογία ούτε την διακοπή (στο τέλος της πρώτης περιόδου για ένα εικοσάλεπτο περίπου), ούτε την “καυτή” ατμόσφαιρα, ούτε την απουσία Χέρστον. Η ΑΕΚ είχε απογοητευτικά στατιστικά τόσο στις βολές όσο και στα τρίποντα, ήταν ίσως η χειρότερη επιθετικά ΑΕΚ επί Σάκοτα. Αμυντικά επιστροφή στην κακή εικόνα που έδειξε στην πλειοψηφία των αγώνων της φέτος, με τον Άρη να έχει 4 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και τον Βεζένκοφ αρκετά πιο απελευθερωμένο σε σχέση με τα δυο πρώτα παιχνίδια. Η ΑΕΚ ουσιαστικά δεν κατέβηκε ποτέ στο δεύτερο ημίχρονο, και η ψαλίδα της διαφοράς των 11 πόντων παρέμεινε κυρίως επειδή ο Άρης χαλάρωσε στα 2 τελευταία λεπτά όταν η αναμέτρηση είχε κριθεί. Ενώ από τον πάγκο ο Σάκοτα έδειχνε ανήμπορος να αλλάξει κάτι.

Θέμα Ντράγκαν Σάκοτα έχει ανοίξει τις τελευταίες ώρες από τους φίλους της ΑΕΚ και για το αν είναι ο κατάλληλος για να οδηγήσει την ΑΕΚ του χρόνου σε Ελλάδα και Ευρώπη. Σίγουρα τον πρώτο και τελευταίο λόγω στο ζήτημα το έχει η διοίκηση Αγγελόπουλου για να πάρει την απόφαση. Εμένα αυτό που με προβλημάτισε τόσο για τον ίδιο τον Σάκοτα αλλά και για πολλούς από τους παίκτες του ρόστερ είναι ότι όσα παιχνίδια είχαν ειδικό βάρος και ήταν κρίσημα η ΑΕΚ είχε απόλυτο ηττών. Και εξηγούμε, πρώτο κρίσιμο ματς στην έδρα του ΠΑΟΚ και ενώ έχουμε διαφορά 10 πόντων στο ημίχρονο ο ΠΑΟΚ κατορθώνει και το γυρίζει.. Δεύτερο ματς που αν το κερδίσεις κλειδώνεις την τετράδα και κυνηγάς την 3αδα στο Ρέθυμνο, και ενώ είσαι μπροστά σχεδόν σ’ όλη την αναμέτρηση παίρνει το προβάδισμα το Ρέθυμνο και στην τελευταία επίθεση στηρίζεσαι σε ατομική προσπάθεια του Ουίλμπεκιν για να πάρεις την νίκη.. Τρίτο ματς εντός έδρας με τον ΠΑΟΚ και με νίκη είσαι στην τετράδα, χάνεις απόλυτα δίκαι από τον καλύτερο ΠΑΟΚ με τους περισσότερους παίκτες σου αφανισμένους (εδώ να υπενθυμίσω ότι ο Άρης έκανε 2 νίκες επί του ΠΑΟΚ).. Για να πάμε τέλος στις δυο ήττες από τον Άρη όπου στο μεν πρώτο έγινε ένα ντέρμπι όπου πάλι “πληρώσαμε” την κακή άμυνα, και στην τελευταία επίθεση η επιλογή για να πάρεις την νίκη ήταν ένα σουτ από τα 7,30m του Σάκοτα. Για να φτάσουμε στην χθεσινή ήττα που αν συνυπολογίσουμε με τα παραπάνω και τις ήττες από Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό αυτή η ποιότητα που βγήκε σε κάποια παιχνίδια δεν μπόρεσε να βγει σε παιχνίδια που η μπάλα ήταν πιο “βαριά”.

Το ρόστερ της ομάδας, όσο μπορεί να κριθεί αυτό, από την άποψη ότι η πλειοψηφία τους συμπλήρωσαν το παζλ κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος έχουμε τα εξής πρώτα συμπεράσματα: Ο Καρλ Ίνγκλις πρώτος σκόρερ της κανονικής περιόδου, δικαίωσε τα βιντεάκια που είχαμε δει στην απόκτηση του, και είναι ένας παίκτης με φαρμακερό χέρι, αλλά που χάνει μεγάλο μέρος της δυναμικής του στα εκτός έδρας. Ο Μενσά Μπονσού επίσης δικαίωσε τα βιντάκια έχοντας στο ενεργητικό του μοναδικά καρφώματα και με τα χρώματα της ΑΕΚ, αλλά εκεί που τον χρειάστηκε η ομάδα έκανε κοιλιά και δεν βοήθησε. Ο Ντούσαν Σάκοτα από την άλλη αν και σε μεγάλο μέρος της κανονικής περιόδου ήταν μέτριος, έδειξε από τον Φλεβάρη και έπειτα ένα διαφορετικό πρόσωπο και ήταν από αυτούς που διασώθηκαν στα παιχνίδια με τον Άρη. Ο Μαλίκ Χέρστον μια μεταγραφή επιπέδου Euroleague όπως ονομάστηκε, ίσως ήταν ο πιο σταθερός παίκτης σε απόδοση ενώ δεν μπορεί να κριθεί για τα παιχνίδια με τον Άρη αφού ήταν τραυματίας. Ο Τόμας Ντελινικάϊτης επίσης από τους πιο σταθερούς παίκτες της κανονικής περιόδου, δείχνει να είναι μία λύση αλλά κυρίως ερχόμενος από τον πάγκο. Στη θέση του πλει μέικερ με δυο μεταγραφές τον Γιάννη Αθηναίου (και “δυάρι”) και τον Σκότι Ουίλμπεκιν, ο πρώτος έδειξε να του ταιριάζει και να αποδίδει καλύτερα στην θέση 2 ενώ ο Σκότι επίσης από τους διασωθέντες των παιχνιδιών με Άρη έδειξε μια αξιόπιστη λύση στον άσσο.

Απολογισμός, σίγουρα αν μας έλεγαν στις αρχές αυτής της χρονιάς ότι θα τερματίζαμε 5οι και θα είχαμε και καλύτερη ομάδα και από τον τέταρτο σε μονάδες θα μας ικανοποιούσε έχοντας εξασφαλίσει παράλληλα και μία θέση στην Ευρώπη της επόμενης περιόδου. Οπότε σε συνδυασμό με το σοβαρό διοικητικό σχήμα που φαίνεται να υπάρχει στο τιμόνι της ΑΕΚ παρακαταθήκη για το χτίσιμο της ομάδας, κρίνεται σίγουρα θετικός και ελπιδοφόρος.

Η επόμενη μέρα. Εκεί η ΑΕΚ θα πρέπει να κάνει το βήμα παραπάνω για να μείνει ανταγωνιστική και να μπορέσει να μπει για αρχή στην πρώτη τριάδα και παράλληλα να έχει μια αξιοπρεπή παρουσία στο Eurocup. Στο ελληνικό κομμάτι, θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε εκτός από Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό που λογικά θα παραμείνουν σε υψηλό επίπεδο, τον σταθερά 3ο ΠΑΟΚ που θα κυνηγήσει το κάτι παραπάνω μετά την αποτυχημένη του παρουσία φέτος στο Eurocup και έχοντας ελληνικό κορμό και την άλλη τον Άρη με νέα διοίκηση και επιτυχημένη φετινή χρονιά να πηγαίνει και αυτός για το κάτι παραπάνω. Στο Ευρωπαϊκό κομμάτι, το Eurocup ήταν η σωστή επιλογή για του χρόνου, μία διοργάνωση άκρως ανταγωνιστική και η κατάλληλη για να χτίσεις μία ομάδα Euroleague για τα επόμενα χρόνια.

Που να στηριχθούμε. Εδώ πιστεύω η απάντηση είναι εύκολη, όλες οι μεγάλες ομάδες και επιτυχημένες της τελευταίας 20ετίας στο Ελληνικό μπάσκετ ξεκίνησαν το χτίσιμο από εδώ, δηλαδή από τα πολλά ταλέντα που υπάρχουν εντός των συνόρων, η ΑΕΚ θα πρέπει να βρει τον νέο Ζήση, τον νέο Χατζή, τον νέο Μπουρούση, τον νέο Ντικούδη και τον νέο Κακιούζη για να επιστρέψει ξανά ως Βασίλισσα.

Ο κόσμος, σίγουρα ένα ξεχωριστό κομμάτι αποτελεί ο κόσμος της ΑΕΚ που έχει επιστρέψει στο γήπεδο, ήδη από πέρσι είχαν φανεί τα πρώτα θετικά δείγματα όπου υπήρχε μία σταθερά μεγάλη παρουσία κόσμου στο κλειστό των Α.Λιοσίων αλλά φέτος η παρουσία τους ήταν ακόμα μεγαλύτερη τόσο στα πρώτα δύσκολα βήματα στο κλειστό της Γλυφάδας αλλά ακόμα περισσότερο στο νέο ξεκίνημα επί Αγγελόπουλου στο ΟΑΚΑ όπου υπήρχε σταθερά μεγάλη προσέλευση στις κερκίδες.