Αφιερωμένο…

Η ΑΕΚ δεν κατάφερε να βάλει ένα γκολ στον ΝΕΟ Πανιώνιο κι έτσι δεν μπορέσαμε να δεχτούμε το δώρο του Βαζέλα και την ήττα του ΠΑΟΚ στον βόθρο. Αγωνιστικά υπάρχουν πολλοί πιο ειδικοί από εμένα να κρίνουν τον αγώνα αλλά και το χτεσινό παιχνίδι με την Κέρκυρα. Ο καθένας το βλέπει όπως νομίζει και όπως ξέρει. Αυτό που δεν χωράει ξεχωριστή άποψη και οπτική είναι πως δεν πήραμε τους 3 βαθμούς σε ακόμα ένα παιχνίδι που έπρεπε. Όχι τόσο γιατί ο ΝΙΟΝΙΟΣ ήταν κακή ομάδα, περισσότερο για να δείξει η ομάδα ένα μέταλλο αντοχής στις δύσκολες συνθήκες. Κάτι που μας λείπει πολύ. Όσο και το γήπεδο. Όσο και η νοοτροπία της μεγάλης ομάδας. Και επειδή είναι εύκολο να ρίχνεις ευθύνες σε όλους και να στοχεύεις ανθρώπους, δεν θα ακολουθήσω το ρεύμα.

Είναι πολλά χρόνια που η ΑΕΚ δεν θυμίζει σε τίποτα το παρελθόν της. Σε κανένα επίπεδο. Θυμάμαι στις αρχές τις δεκαετίας του 90 συζητήσεις στον δρόμο που έπιαναν τα μεγάλα μου αυτιά ,να αναρωτιούνται πόσα θα φάει ο αντίπαλος της ΑΕΚ αυτή την εβδομάδα. Δεν απαγορευόταν να γκελάρει η ομάδα, άλλωστε είναι ποδόσφαιρο, απαγορευόταν όμως επιτακτικά και διά ροπάλου να είναι σημαντικός αγώνας με τον Πανιώνιο (δεν υπάρχει σήμερα αυτή η ομάδα, την θέση της πήρε ο Νέος Πανιώνιος). Δεν επιτρεπόταν σε κανέναν να σκεφτεί ότι πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι επειδή η ομάδα την χρονιά που ΑΝΕΒΗΚΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ, κατέκτησε το κύπελλο. Όχι προφανώς δεν είναι μικρή επιτυχία η κατάκτηση ενός κυπέλλου, ειδικά όταν στον τελικό βρίσκεις αυτούς, όμως η όποια πιθανή σκέψη σταματούσε στο ΑΝΕΒΗΚΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Δεν χωρούσε στο δικό μου μυαλό πως θα δούμε την ΑΕΚ να παίζει σε άλλη κατηγορία. Σίγουρα δεν πόνεσε μόνο εμένα η όλη κατάσταση αλλά ακόμα πιο σίγουρα όλος αυτός ο κόσμος που ανέχτηκε την μαύρη σελίδα στην ιστορία της ομάδας, έχει δίκιο να απαιτεί το καλύτερο.

Νιώθω μεγάλη υποχρέωση να ευχηθώ για χθες σε κάποιον που φίλος μου δεν είναι και μάλλον δεν θα γίνει και ποτέ. Σε εμένα προσωπικά λείπει πολύ αν και δεν θα δεχτώ ποτέ ότι απέχει. Όπως εξελίσσονται οι καταστάσεις πιο πολύ θα έλεγα ότι δεν του αξίζει να τις ζει σαν μπροστινός. Χρόνια σου πολλά παντοτινέ ΑΡΧΗΓΕ.

Υ.Γ. Μετά από τόσα χρόνια μούγγας και πολέμου σε όποιον τολμούσε να πει κάτι κακό για τον Πολυέλληνα Σερβονίκη, είναι τουλάχιστον ντροπή να του φορτώνουμε ΟΛΕΣ τις αδυναμίες της ομάδας. Η μεγάλη έκπληξη είναι να με κάνετε να τον υπερασπίζομαι. Ούτε αυτό είχα φανταστεί ότι θα μου συμβεί.

Υ.Γ.2. Καμιά φορά θυσιάζεσαι για φίλους. Προσπαθείς να τραβήξεις εσύ το κύμα για να μην βραχούν, αλλά επειδή είναι σκάρτοι και δεν το αξίζουν βρίσκεσαι μούσκεμα. Τότε αρχίζει το σαράκι. Σε εκείνους ότι δεν τους κάνεις γιατί είσαι βρεγμένος και σε εσένα πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν είχες μιλήσει πριν το μπουγέλο… Κάπου εκεί αρχίζεις να μετράς αντίστροφα μέχρι να σε αδειάσει.

Υ.Γ.3 Χίλια μπράβο στο μπάσκετ για την μέχρι τώρα πορεία, συγχαρητήρια για την προσπάθεια στο χάντμπολ και την μεγάλη νίκη στην Βέροια. ΝΕΧΤ STATION ΤΡΙΚΑΛΑ

By KKRK