Aφού καταλάγιασαν τα νεύρα…

Η ΑΕΚ στα τελευταία τρία ματς είναι αήττητη, έχοντας 2 νίκες και μία ισοπαλία και έχοντας δεχτεί μόλις τρία γκολ, ενώ σκόραρε επτά φορές. Αυτό δεν μπορούμε να το προσπεράσουμε έτσι απλά ειδικά όταν μιλάμε για την ΑΕΚ με το γνωστά προβλήματα από την αρχή της σεζόν

Η Ένωση δείχνει βελτιωμένη το τελευταίο χρονικό διάστημα και μάλιστα τολμώ να πω πως ή ήττα κόντρα στον ΠΑΟΚ στον ημιτελικό Κυπέλλου ήταν ένα ατυχές γεγονός με γκολ στις καθυστερήσεις από στημένη φάση από ένα φάουλ παντελώς ανύπαρκτο. Ούτε θα συμφωνήσω με εκείνους που λένε ότι η ΑΕΚ επιθετικά είναι αδούλευτη, διότι στα 3:1 κόντρα σε Αστέρα και Άρη δεν βγήκαν να το πουν ποτέ. Η χθεσινή ισοπαλία με τον ΠΑΟ αδικεί από άκρη σε άκρη την ΑΕΚ.

Θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός ότι ένας ΠΑΟ, μια ομάδα μεγάλη και με ιστορία, επιλέγει να αντιγράψει τον Αστέρα και να κλείνεται με έντεκα παίκτες στην άμυνά του. Πως μπορεί μια ομάδα να παίξει ποδόσφαιρο υπό αυτές τις συνθήκες και πως μπορείς να οργανώσεις μια επίθεση της προκοπής μέσα σε αυτό το «αχούρι»; Παίζοντας ο ΠΑΟ με αυτό τον τρόπο, ο Καρίμ ήταν ανύπαρκτος στο ματς, καθώς όπως έχω παρατηρήσει, ο συγκεκριμένος παίκτης δεν μπορεί να αποδώσει σε κλειστές άμυνες. Το αποτέλεσμα ήταν ο Καρίμ να γυρνάει πίσω ή ακόμα και στα φτερά για να βοηθήσει τους συμπαίκτες του και όταν πια χρειαζόταν να είναι στο πόστο του ο ίδιος δεν ήταν ποτέ εκεί.

Στο μόνο που κατηγορώ την ΑΕΚ είναι ότι δεν μπόρεσε να σκοράρει έχοντας διψήφιο αριθμό στημένων φάσεων… μιλάμε για άνω των δέκα κόρνερ. Είναι ένα απίστευτο γεγονός και γεννάει πολλά ερωτηματικά. Κατά τα άλλα ο Χιμένεθ κατέβασε ένα ορθολογικό σχήμα κόντρα στον ΠΑΟ… με όσα όπλα του έχουν απομείνει στον «οπλοβαστό».
Ήταν ένα Αθηναϊκό ντέρμπι που έληξε ισόπαλο… δεν χάλασε ο κόσμος.