Αληθινά ψέματα και ψεύτικες αλήθειες

Ο Λένιν, στο αποκορύφωμα του πολέμου των Ερυθρών κατά των Λευκών, ανακαλύπτει τη δύναμη της εικόνας και ιδρύει ένα Υπουργείο Κινηματογραφίας δηλώνοντας: «Πώς είναι δυνατόν να το αγνοήσω; Πρόκειται για ένα μαζικό διαμορφωτή της κοινής γνώμης»

Ο Τρότσκι από τη μεριά του, πέρα από τις προκηρύξεις και τα φυλλάδια, βάζει στο παιχνίδι και το Ραδιόφωνο λέγοντας: « Με αυτό μπορούμε να μιλήσουμε στις μάζες που βρίσκονται μακριά και πίσω από την πλάτη του εχθρού». Γεννήθηκε έτσι η Προπαγάνδα, την οποία οι φασίστες και οι ναζί στο έπακρο στη συνέχεια εξέλιξαν και σε ένα απόλυτο όπλο μετέτρεψαν με τον Χίτλερ μάλιστα να δηλώνει: « Χάρη στην Προπαγάνδα πήραμε την εξουσία, αυτή μας επέτρεψε να τη διατηρήσουμε και η ίδια θα μας δώσει τη δυνατότητα να κατακτήσουμε τον κόσμο. Η Προπαγάνδα είναι το τρομερότερο πολεμικό όπλο στα χέρια εκείνου, που ξέρει να τη χρησιμοποιεί». Κάποια στιγμή βέβαια ο Πόλεμος τελείωσε, η Προπαγάνδα όμως παράμεινε και σήμερα βασιλεύει…

Ο Ζ. Σεβαλιέ θα πει: « Η Προπαγάνδα βασιλεύει. Η Προπαγάνδα θριαμβεύει. Όλα τα διαποτίζει και όλα τα παραμορφώνει. Όλα είναι Προπαγάνδα. Αυτή πλέον κανονίζει τη σκέψη μας, τις όποιες αντιδράσεις μας, κάθε δραστηριότητά μας. Η σύγχρονη βασιλεία της Προπαγάνδας είναι ένα τετελεσμένο γεγονός. Είναι το κύριο χαρακτηριστικό μίας νέας μορφής πολιτισμού». Γιατί οι αστικές «Δημοκρατίες» την υιοθέτησαν, μέρος της πολιτικής τους έγινε, με διάφορα ωραία ονόματα ονοματίστηκε και σε ένα τρομερό όπλο πολιτικής επικράτησης και διατήρησης της εξουσίας σιγά σιγά εξελίχτηκε. «Επικοινωνιακή» πολιτική τα διάφορα κόμματα τη σήμερον την αποκαλούν, τα πλήθη για να μπαλαμουτιάσουν και το αληθινό από το ψεύτικο δύσκολα να ξεχωρίσουν! Για το καλό τους…Των κομμάτων φυσικά! Γιατί ο άνθρωπος, ως (στην κυριολεξία θα έλεγα) «ζώον» και μάλιστα «πολιτικόν», την επικοινωνία χρειάζεται, ώστε μέσα από αυτή, τα όποια συμφέροντά του να εξυπηρετήσει…

Έτσι, παρά το γεγονός ότι ένας μεγάλος Πόλεμος δεν είναι πια και τόσο ορατός, στα χαρακώματα ο σημερινός άνθρωπος καθημερινά βρίσκεται! Με ένα διαρκή και αθέατο αλλά υπαρκτό πόλεμο πάντα αντιμέτωπος σε εθνικό, ηπειρωτικό και παγκόσμιο επίπεδο. Έναν αλλόκοτο πόλεμο, τα μέτωπα του οποίου βρίσκονται παντού και πουθενά. Οι εχθροί δεν φορούν στολές, δεν έχουν κανόνια και ντουφέκια, συχνά είναι ομόγλωσσοι, ομοεθνείς, συμπολίτες, συνάδελφοι, συγγενείς. Πεδία των μαχών οι δρόμοι, τα σχολεία, τα καφενεία, οι χώροι δουλειάς, τα κινητά τηλέφωνα, τα σπίτια όπου οι τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα βάλλουν κατά ριπάς ειδήσεις, διαφημίσεις, ιδέες, «αρχές κι αξίες», τρόπους συμπεριφοράς και ό,τι άλλο τη ψυχή και το μυαλό του ανθρώπου επηρεάζει και τη γνώμη του κατάλληλα διαμορφώνει! Και ο «πολίτης» αντί ελεύθερα να συλλογάται, κατευθύνεται, οδηγείται και βέβαια από τους επιτήδειους ποδηγετείται. Αφού σθένος και αυτοκριτική δεν φαίνεται πλέον να διαθέτει και όσα αληθινά ψέματα ή ψεύτικες αλήθειες η σύγχρονη Προπαγάνδα του σερβίρει, αμάσητα ο δημοκρατικός πολίτης, λέμε τώρα, καταπίνει…