Αμαρτία του Θεού…

…ότι την ΠΡΟΚΡΙΣΑΡΑ επί της Καρσίγιακα δεν την είδε (έστω θεωρητικά, λόγω τιμωρίας) ούτε… το «1/10ο» από τους «Ενωσίτες», που ήταν στο «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ», για τη νίκη επί της Λαμίας 3-0! Αφού έχουν γυρίσει την πλάτη τους στο μπάσκετ…

• ΑΥΤΟ ΤΟ 80-72, ΑΠΟ -25 (!) ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΝΟΪΚΗΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΦΑ ΠΡΟΥΣΑΣ, 2ης ΘΕΣΗΣ ΣΤΟΝ ΟΜΙΛΟ, ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΗΧΗΡΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ… «ΖΟΥΡΛΩΝ», ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ 3 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ- ΧΩΡΙΣ ΘΕΑΤΕΣ ΣΤΟ «ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ».

• Ο Ηλίας Καντζούρης στόλισε το Χριστουγεννιάτικο μπασκετικό δέντρο, με αστέρι στην κορυφή τον Παναμέζο σέντερ φορ ΑΚΙΛ ΜΙΤΣΕΛ, ο Ματίας Αλμέϊδα το ποδοσφαιρικό με τον Ολλανδό σέντερ φορ ΤΟΜ ΦΑΝ ΒΕΕΡΤ! Και οι δύο σκόρερ μεγαλούργησαν στα β΄ημίχρονα (όπου το 24-40 γιγαντώθηκε σε 80-72, με 25ποντο από τον Ακίλ..Και το 0-0 με την απομίμηση του «Ατρόμητου» τραχύτατη, σπαστική, αντιαθλητική και με τεχνητές καθυστερήσεις ομάδα των Σάββα Παντελίδη – Γιώργου Μανούσου, σε 3-0 με τον περσινό αρχισκόρερ της S.L.1 «να αντιγράφει» τον καταπληκτικό συμπατριώτη του ΒΕΓΚΧΟΡΣΤ («19»), που μπήκε αλλαγή κι αυτός- από τον Φαν Χάαλ – στο β΄ημίχρονο και ισοφάρισε την Αργεντινή σε 2-2, με κεφαλιά στο 83΄και συρτό σουτ στο 110΄- μετά από «πρωτοποριακή» εκτέλεση φάουλ του Κουμπαϊνερς.

• ΚΑΙ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΓΙΑ ΤΗΝ… «ΑΓΙΑ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ», ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΥΡΗΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΓΓΕΛΙΔΗ, ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΠΑΡΕΑ, ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΣΕ Ο ΣΩΦΡΟΝΗΣ ΤΙΓΚΙΡΙΔΗΣ, ΣΤΟ ΣΤΕΚΙ «ΔΗΜΟΣ»ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗΦΟΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΤΗΣ ΑΕΚ- 2022 ΣΤΟ «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ-ΝΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΜΑΣ»!

& ΑΠΟΜΕΝΕΙ ένα 24ωρο ακόμη για να φτάσουμε στην Πανχριστιανική Γιορτή, την οποία στον ιστορικό «ΔΙΚΕΦΑΛΟ»-της δεκαετίας ΄70, την προβάλαμε πρωτοσέλιδα με τον διαχρονικό , από τότε, τίτλο «ΑΕΚΟΥΓΕΝΝΑ» – κι ευχαριστούμε τον ΠΑΝΟ ΛΟΥΠΟ, Διευθυντή Σύνταξης της «Αθλητικής ΩΡΑΣ», που αναφέρθηκε σχετικά στην σελίδα του «ΑΕΚτζίδικα και σταράτα…», κατά το Παρασκευιάτικο φίλο της εφημερίδας…

& ΥΠΑΡΧΟΥΝ ακόμη πολλοί, μάλλον πάρα πολλοί, από την «Ενωσίτικη» οικογένεια, που ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ. ΚΙ αυτή την διαπίστωση την βιώσαμε αμεσότατα, κατά την Τετάρτη βράδυ, όταν , κατά χρονική σειρά: βγήκαμε από το «Αγια Σοφιά», με την σύζυγο μας, που είχε παρακολουθήσει το νικηφόρο ματς από την εξέδρα, την απέναντι από την δικής μας («δημοσιογραφικά θεωρεία»), περιμέναμε στην ουρά, για ν΄αδειάσει θέση μπροστά από τον γιγάντιο χάλκινο αετό, αναμνηστοφωτογραφηθήκαμε και το ραντεβού με τον Σωφρόνη Τιγκιρίδη και Μίλτο Παναγιωτόπουλο μπήκε στην ευθεία. Με τον Σωφρόνη μπροστάρη πήγαμε (εννοείται πεζή, όπου το «τράφινγκ» δεν παίζεται με τίποτε, εδώ και δεκαετίες) στο γυράδικο «Δήμος», επιλογή του Σωφ. που μας αιφνιδίασε, έχοντας οργανώσει ολόκληρη ΑΕΚοπαρέα (…την οποία ο ευρηματικός πάντοτε Νίκος Αγγελίδης την ονόμσε «Η ΄Αγια ομάδα της ΑΕΚ», προφανώς λόγω «Αγιά Σοφιάς» κι επειδή συσχετιζόταν με την τελευταία αγωνιστική βραδιά για το ποδοσφαιρικό 2022).

& ΑΔΕΙΑ…καρέκλα δεν υπήρχε στο μαγαζί, αισθανθήκαμε «δύσκολα» κι αναρωτηθήκαμε «Γιατί ο Σωφρόνης επέλεξε τον «Δήμο», που είναι πασίγνωστος στην πόλη-του Γιάννη Βούρου και του Λύσσανδρου Γεωργαμλή, ότι έχει… «σολντ άουτ», μετά από κάθε παιχνίδι, φυσικά μόνιμα νικηφόρο αφ΄ότου επιστρέψαμε στο «σπιτο-Πατριαρχείο μας», με το οποίο κάποιοι από μας κι άλλους, που είχαν στρωθεί ήδη στο τραπεζάκι τους, σ΄αυτό (= το γηπεδικό σπίτι) γεννηθήκαμε, ανδρωθήκαμε, μεγαλώσαμε…

& «ΜΑ, ΠΟΙΟΣ το θυμάται;», ήταν μια δεύτερη σκέψη, που πέρασε αστραπιαία (…σαν το σκοράρισμα του … «ιπτάμενου Ολλανδού», που προθερμάνθηκε με την εύστοχη εκτέλεση πέναλτι στο κυπελλικό 2-0 με την Κηφισιά, στην Ριζούπολη και πρωτοαπογειώθηκε, μετά από ειδοποίηση από τους Μάνταλο και Ρότα, για τροχοδιαδρόμηση και πτήση στα δύο «πρωτάρικα» πρωταθληματικά του γκολ, με τις φτερούγες του «Οδυσσέα»!). Δεν προλάβαμε να ολοκληρώουμε κι αυτή την σκέψη μας, ο απίθανος Σωφρόνης είχε βρει λύσεις στα πάντα. ΄Ητοι και θέσεις σε τραπέζι, που βρισκόντουσαν ως προσκαλεμένοι του, οι ως τότε άγνωστοι σε μας Κωνσταντινουπολίτης Δημήτρης Δερβεντλής (σκέτη … «Δομή» σε πρόσωπα και καταστάσεις της ΑΕΚ), ο Ιορδάνης Ελευθεριάδης με τον γιό του Βασίλη, ο Στέλιος Σιβικίδης με τον γιό του Νικόλα και ο πολύ γνωστός μας, από προηγούμενες δεκαετίες, πολιτικός μηχανικός Γιώργος Κονδύλης, που δεν έχανε ταξίδι της ΑΕΚ στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στην Ιταλία, που σπούδασε.

& ΚΙ ΕΝΩ είχαμε ήδη στρογγυλοκάτσει, με τον Μίλτο να έχει αναλάβει να πληροφορήσει, για το «Τί γίνεται στο ΄Ανω Λιοσίων;», μόλις απάντησε «Ώχ, χάνουμε με είκοσι πόντους διαφορά από τους Τούρκους», στραφήκαμε προς δύο εξαιρετικούς «Ενωσίτες», που ο Σωφρόνης δίκην «οικοδεσπότη» τους έφερε για να ανταλλάξουμε «καλησπέρα». Ήταν ο από τους κορυφαίους Έλληνες τραγουδιστικούς, ο Παντελής Θαλασσινός και ο εγκυρότατος δικηγόρος από τον Αλμυρό, ο Βαγγέλης Θεοδούσης. Κοσμήματα «Ενωσίτικα» αμφότεροι, πασίγνωστοι στο ευρύτατο ημέτερο κι όχι μόνο κοινό, με το πρόσωπο τους να εκπέμπει «επί πλέον λάμψη», από το νικηφόρο ματς με τη τραχύτατη, εριστική, με ηθελημένες καθυστερήσεις, υπό την ανοχή του Αρκάδα Βαγγέλη Μανούχου (διαιτητικού τέκνου του Τάσου Σιδηρόπουλου, που «έσπρωξε» την μία από τις ομάδες του, τον Παόκ (η άλλη είναι ο Παό) στη νίκη με 2-0 στο Αγρίνιο, καταργώντας τα φάουλ, που έκαναν, για το σκοράρισμα τους οι Ολιβέϊρα και Αογκούστο, στον αγώνα της Πέμπτης. Συμφωνούσαν και οι κ.κ. Παντελής και Βαγγέλης, ότι ο Μανούχος ανέχθηκε απαράδεκτα τουλάχιστο το «βρώμικο» παιχνίδι και τις ασταμάτητες χωρίς λόγο διαμαρτυρίες του Γιώργου Μανούσου (= με πέρασμα από τον Οσφπ, τον Ατρόμητο κ.λ.π.), όπου παρά λίγο να τραυματιστούν σοβαρά οι Γιόνσον κι Αραούχο!

& ΣΕ ΔΙΠΛΑΝΟ τραπέζι εννοείται πως δεν χρειάστηκαν περισσότερα από κάποια δευτερόλεπτα, για ν΄αντιληφθούμε, πως καθόταν ο Μπάμπης Καρανούτσος, ο διαχρονικός αρχηγός, που έβαλε θεμέλια στο οπαδικό κάστρο της «Σκεπαστής» στο Νέας Φιλαδέλφειας. Οι ματιές μας δισταυρώθηκαν και σε μια απ΄αυτές, πρέπει «να είπαμε» πάρα πολλά, για τον- «προκειμένου για μας» – «μαύρο Δεκέμβρη»… Ας μη το συνεχίσουμε.

& ΑΛΛΩΣΤΕ είχε καταφτάσει ήδη και ο τελευταίος από τους καλεσμένους του Σωφρόνη, χωρίς να μας έχει ενημερώσει. Ο Στράτος Σεφτελής. Περιττεύουν οι συστάσεις. Αυτόματα οι συζητήσεις ανοίχτηκαν, πλάτιασαν, σε συνδυασμό με κάποια αναμνηστικά φωτογραφικά ενσταντανέ, τα οποία μας περιποιούν προσωπική τιμή, γιατί τα αποδέχτηκαν οι της παρέας. Και κρίμα, γιατί μία άλλη πολύ σφοδρή επιθυμία μας ήταν και πρακτικά αδύνατο να υλοποιούταν. Εννοούμε, ότι θα νοιώθαμε ακόμη πιο έντονα «κιτρινόμαυρο», αυτό, το κατά κάποιο τρόπο « ΑΕΚοχριστουγεννιάτικο βράδυ» (αυθόρμητο, όχι προκάτ, διόλου φτιασιδωμένο, απέριττο, με τα «λαμπόνια» να ήταν :η χαρά μας για το 3-0, τα δίχρωμα κασκόλ και οι φανέλες , που φορούσαν οι περισσότεροι μέσα στην αίθουσα και τα οποία ήταν νοερά συνδεμένα με το γήπεδο, όσο διάστημα ήταν «φωτισμένο» από την ομάδα μας).

& ΘΑ ΝΟΙΩΘΑΜΕ ακόμη πιο τυχεροί μέσα στην ατυχία της βραδιάς. Το ένα γιατί βρεθήκαμε, χωρίς να το περιμένουμε, μέσα σε περιβάλλον, σαν αποσπασμένο από κατάμεστη εξέδρα του «Αγια Σοφια-νού Πατριαρχείου» και σε στιγμές, που θέλαμε να αλληλοφωνάξουμε, αλληλοαγκαλιαστούμε, αλληλοπανηγυρίσουμε για τα 3 γκολ και για συγκλονιστικές ατομικές φάσεις (από τις οποίες κορυφαία θεωρήσαμε εκείνη του Λάζαρου Ρότα, σε «μουντιαλικού» επιπέδου επέλαση του από δεξιά). Κι όταν αποχωρούσαμε σαν όλοι μαζί να μας «καληνύχτιζαν» με την ευχή «μη σταματήσεις να γράφεις, για να μη διψάσουμε εμείς, οι αφθεντικοί «Ενωσίτες», να συνεχίσεις για να ευραίνεται η καρδιά μας, για να μη αισθανόμαστε μόνοι»!

& ΑΝ ΑΥΤΗ, η σιωπηρή σε λόγια, αλλά κεραυνοβροντερή σε ματιές, σε ψυχική επικοινωνία, δεν ήταν ό,τι πιο «γεμάτο», πιο συναρπαστικό, μας επιφύλασσε απρόσμενα αυτή η παρεϊστικη «Ενωσιτοβραδιά, τότε δεν θα βρισκόταν κάτι άλλο, που να απάλυνε την ατυχία μας…

& ΠΟΙΑ ΑΤΥΧΙΑ; Ότι δεν μπορέσαμε, μετά τον ποδοσφαιρικό αγώνα, να φεύγαμε-αστραπή, με τον Σωφρόνη, για το «Άνω Λιοσίων». ΄Ηταν δηλωμένες οι θέσεις μας, στα «δημοσιογραφικά», όπως ήταν αυστηρά υποχρεωμένη η ΚΑΕ, λόγω της «3ήμερης» τιμωρίας από την ΦΙΜΠΑ. Για να προλαβαίναμε, όσο … «Σουμαχερικά» κι αν οδηγεί ο εκλεκτός συνεργάτης του «ΑΕΚ Live», η χρονική απόσταση, ανάμεσα στο ποδοσφαιρικό και μπασκετικό παιχνίδι ήταν τέτοια, που συνιστούσε «χειρόφρενο» για οποιανδήποτε παράτολμη απόπειρα να την διανύσει όποιος έχει πρόβλημα υγείας. Το «παράτολμη» δεν το υπολογίζαμε, δεν μας ενδιάφερε, αρκεί να βρισκόμασταν «κοντά» στην ομάδα , που ο κάθε γηγενής ΑΕΚτσής έχει διαθέσει κομμάτι από την ζωή του. Οφείλαμε να ήμασταν ΚΑΙ στο «Άνω Λιοσίων», σε βραδιά, που η ομάδα έδινε «αγώνα ύπαρξης», για νίκη επί της Καρσίγιακα και πρόκριση στην επόνενη φάση του Τσάμπιονς Λιγκ. Να ήμασταν εκεί, που ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ούτε το 1/10 όσων παραβρεθήκαμε στο «Αγια Σοφιά». Αδύνατο για το «ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ», λόγω τιμωρίας. Και ναι μέν οι (κατά τον Γιαννο-«Φιλιππικό») ΖΟΥΡΛΟΙ δεν μπορούσαν ούτε στην λεωφόρο Λιοσίων να κυκλοφορούσαν, γιατί διαφορετικά σε γνώση τους, συνειδητά θα προκαλούσαν «κι άλλη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, επί της ήδη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ, με την απουσία ακόμη και συγγενών και φίλων, από τις εξέδρες». Τιμωρία τους ότι δεν είδαν μια τέτοια ιστορική (= όταν οι του Ηλία Καντζούρη «Σπαρτιάτες» ανατρέπουν -25 πόντους, στα μισά του αγώνα και τερματίζουν με 80-72).

& ΚΙ ΕΝΩ η ατυχία, για μας, τους ,έστω δύο απόντες από τα δημοσιογραφικά, γιατί το «αιώνιο πρόβλημα», με το γήπεδο Νέας Φιλαδελφείας, δεν έπαυσε να υφίσταται κι αυτή την Τετάρτη. Αναφερόμαστε στο μη αντιμετωπίσιμο «τράφινγκ», όπου για να κυλήσουν οι ρόδες του αυτοκινήτου πέντε – δέκα μέτρα…πρέπει να έχεις ΚΙ΄ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ, όπως οι παίκτες της Εθνικής Αργεντινής, κατά την λαοθάλασσα στην υποδοχή τους.

& ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑΜΕ και κατ΄αυτή την φορά, πως οι διοικήσεις ΠΑΕ και ΚΑΕ πρέπει να ζητάνε διαφορετικούς χρόνους έναρξης των αγώνων τους, αν δεν γίνεται να οριστούν σε άλλη ημέρα.΄Οταν μάθαμε, ότι ο ΜΑΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ «είχε γίνει» για άλλη μια φορά… «αρσενικός ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ» και είχε ξεπεράσει τον πήχη, με φανταστικό άλμα, αισθανθήκαμε, πως … « Τα ΑΕΚοχριστουεννιάτικα επινίκεια για το 3-0 και την ολοκλήρωση του 2022» δεν είχαν

ΦΡΙΞΟΣ ΚΩΝΣΤΑΣ