EDITORIALS
Αξίζει αυτή η ΑΕΚ να βγει Ευρώπη;

Το ότι αυτά τα ντροπιαστικά, συνεχόμενα αποτελέσματα έχουν γίνει «κανονικότητα» πλέον είναι το πιο ανησυχητικό. Παίζει η ομάδα με τον Βόλο και ο μέσος οπαδός της ΑΕΚ, που έχει κατορθώσει -διότι περί κατορθώματος πρόκειται το να κλείσει τα αυτιά του στην ανελέητη προπαγάνδα της οποίας είναι δέκτης και να σκεφτεί λογικά- ξέρει ότι το αποτέλεσμα που θα αποτελέσει εκ προοιμίου έκπληξη είναι το «διπλό». Ο κόσμος έχει αγανακτήσει. Έχει προσπεράσει πια το όριο της οργισμένης αντίδρασης και έχει φτάσει στο φυσικό και επόμενο σημείο της απάθειας, της αποδοχής της κατάστασης.
Η Ένωση διανύει μια εξαιρετικά προβληματική πορεία στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος, διασύρεται παράλληλα στην Ευρώπη και αντί να ενισχυθεί στο δευτερεύον μεταγραφικό παράθυρο του Ιανουαρίου, εν τέλει αποδυναμώνεται σημαντικά με αποτέλεσμα η αγωνιστική κατρακύλα να είναι ακόμα πιο εμφανής στον δεύτερο γύρο. Τι άλλο να συζητήσουμε;

Σίγουρα θαύματα δεν μπορούσαν να γίνουν, άλλα έστω 2-3 μεταγραφές ουσίας ώστε να μην πληγεί τόσο βαθιά ολόκληρη η ιστορία του συλλόγου με εξευτελιστικές ήττες από τις μικρομεσαίες ομάδες της Λίγκας θα μπορούσαν να γίνουν. Αλλά πώς να γίνουν όταν ο κιτρινόμαυρος Τύπος που… «παίζει» τα ζητήματα της ΑΕΚ στα δάχτυλα παρουσιάζει μια πλαστή πραγματικότητα;
Έτσι η ατζέντα εξακολουθεί να αναλώνεται σε θέματα άσχετα με το αγωνιστικό κομμάτι που «καίει» αυτή την περίοδο μήπως και αποπροσανατολιστεί κάπως ο κόσμος από τα πραγματικά προβλήματα που ταλανίζουν φέτος την ΑΕΚ.

Το χειρότερο απ’ όλα όμως είναι ότι πλέον, ελλοχεύει σοβαρά ο κίνδυνος να μείνει η ομάδα εκτός Ευρώπης, κάτι που θα συνιστά ένα κρισιμότατο οικονομικό πλήγμα ενόψει και της επερχόμενης σεζόν. Βλέποντας τις ομάδες των play-offs, στην παρούσα φάση, καθώς και τις εντός και εκτός έδρας αναμετρήσεις που έδωσε φέτος απέναντί τους ο Δικέφαλος, υπάρχει έστω 1 ματς που να μπορεί να βάλει κανείς το «χέρι του στη φωτιά» ότι η ΑΕΚ θα το «καθαρίσει» εύκολα;
Πόσω μάλλον από τη στιγμή που έχει ξεχάσει εδώ και μια τριετία τι σημαίνει «κερδίζω ντέρμπι». Αν θέλει λοιπόν να… τολμήσει να ταξιδέψει του χρόνου στα ευρωπαϊκά γήπεδα, έστω σε αυτά του Conference League, θα πρέπει να δείξει ότι το αξίζει σε αυτά τα δέκα παιχνίδια που ακολουθούν. Θλιβερό να το λέμε, αλλά η… υπερπλήρης (για κάποιους) φετινή ΑΕΚ θα δώσει μάχη μέχρι τέλους προκειμένου να βγει έστω τέταρτη. Αλλά πλέον, «όπως έστρωσε θα κοιμηθεί».


Το ότι αυτά τα ντροπιαστικά, συνεχόμενα αποτελέσματα έχουν γίνει «κανονικότητα» πλέον είναι το πιο ανησυχητικό. Παίζει η ομάδα με τον Βόλο και ο μέσος οπαδός της ΑΕΚ, που έχει κατορθώσει -διότι περί κατορθώματος πρόκειται το να κλείσει τα αυτιά του στην ανελέητη προπαγάνδα της οποίας είναι δέκτης και να σκεφτεί λογικά- ξέρει ότι το αποτέλεσμα που θα αποτελέσει εκ προοιμίου έκπληξη είναι το «διπλό». Ο κόσμος έχει αγανακτήσει. Έχει προσπεράσει πια το όριο της οργισμένης αντίδρασης και έχει φτάσει στο φυσικό και επόμενο σημείο της απάθειας, της αποδοχής της κατάστασης.