EDITORIALS
Ένα click μόνο away από τον ατιμωτικό συμβιβασμό…

Λίγες μέρες πριν την τελευταία Σύνοδο Κορυφής ο Πέτσας κομπορρημονούσε: «Οι κυρώσεις θα δαγκώνουν». Αμέσως μετά τη λήξη της, το μαύρο άσπρο κάνοντας, ο ίδιος ανερυθρίαστα δήλωνε: « Δεν ήταν σκοπός μας να επιβληθούν κυρώσεις τον Δεκέμβριο αλλά να πάμε ένα βήμα παραπέρα από τον Οκτώβριο».
Γράφει ο Ίων Θάρσυνος
Προφανώς, ο γελοίος αυτός τύπος τους Έλληνες ηλίθιους θεωρεί και όλους στο ίδιο τσουβάλι τους βάζει. Έτσι εξάλλου το αφεντικό του, τους πολίτες αυτής της χώρας αντιμετωπίζει και μάλλον δικαιώνεται, αφού το σύνολο σχεδόν των πιστών οπαδών του, βρέξει-χιονίσει, τον πιστεύει και τον χειροκροτεί. Σε οποιαδήποτε γκάφα και να πέσει, οτιδήποτε στραβό και να συμβεί, οπουδήποτε και να τους οδηγεί! Γιατί μόνο από τα «πετσωμένα» ΜΜΕ τούτο το απίθανο σύνολο ενημερώνεται, που τον τοσοδούλη Κούλη στο απυρόβλητο κρατούν και τα τραγικά λάθη της κωμικής κομπανίας του επιμελώς κρύβουν. Σε αυτό λοιπόν το ποίμνιο, οι σημερινές μου αράδες απευθύνονται, μπας και κάποιος από τους αμνούς του επιτέλους καταλάβει, από τη στρούγκα βγει και στην κοινωνία περάσει…
Τον Οκτώβρη, στα συμπεράσματα της τότε Συνόδου αναφερόταν ότι, τα κράτη-μέλη της ΕΕ ενθαρρύνουν την Ελλάδα και την Τουρκία, τις διερευνητικές επαφές να ξεκινήσουν, ώστε τις θαλάσσιες ζώνες τους να διευθετήσουν. Καλούσαν δε την Τουρκία να σταματήσει τις ενέργειες, που προκλητικές θα μπορούσαν να θεωρηθούν. Πέρα από αυτά, υπήρχαν και κάποιες ασαφείς δεσμεύσεις για επιβολή κυρώσεων, στην περίπτωση που η Τουρκία δεν συμμορφωνότανε. Τι έγινε στο διάστημα που, από τις 2 Οκτώβρη μέχρι τις 10 Δεκέμβρη, μεσολάβησε; Η Τουρκία όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε αλλά τις προκλήσεις συνέχισε κι έτσι καμία διερευνητική επαφή για την διευθέτηση των θαλάσσιων ζωνών μεταξύ των δύο χωρών δεν έγινε. Τι θα έπρεπε λοιπόν τα κράτη-μέλη της ΕΕ τον Δεκέμβρη να αποφασίσουν; Τα αυτονόητα και τα αναμενόμενα! Κάποιες, έστω για τα μάτια το κόσμου, κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας και μία αυστηρή προς αυτή ανακοίνωση, ότι τα θαλάσσια σύνορα που παραβιάζει δεν είναι μόνο σύνορα της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης. Γιατί στην ουσία, περί αυτού ακριβώς πρόκειται! Έγινε κάτι από αυτά; Όχι βέβαια…
Η Γερμανία δεν επιθυμούσε το εξοπλιστικό της πρόγραμμα προς την Τουρκία να καθυστερήσει. Η Ισπανία ανησύχησε μήπως τα δάνειά της προς τους Τούρκους δεν εξυπηρετηθούν. Η Μάλτα φοβήθηκε μην τυχόν και τα τούρκικα εμβάσματα προς τις εξυπηρετικές της Τράπεζες μειωθούν. Η Ιταλία θεώρησε ότι, οι επενδύσεις της αυτοκινητοβιομηχανίας της στην Τουρκία μπορεί να κινδυνεύσουν. Η Βουλγαρία έδειξε πως την Ελλάδα δεν γουστάρει. Και όλοι οι λοιποί, με τη Γαλλία μέσα, απόδειξαν πως αυτό που η Γερμανία αποφασίζει, εκείνοι πειθήνια κι ευλαβικά ακολουθούν. Γνωστά αυτά όλα και πριν τη Σύνοδο! Και όμως, για εσωτερική κατανάλωση, μέσω μικροφώνων ο Κούλης εβρυχάτο και ο Πέτσας κομπορρημονούσε! Αλλά και μετά την πανωλεθρία, στο καβούκι τους δεν μπήκαν αλλά συνέχισαν και οι δύο να καμαρώνουν και να πανηγυρίζουν. Την ταπεινωτική ήττα ως νίκη κι επίτευγμα του Κούλη παρουσιάζοντας! Αποκρύπτοντας το γεγονός ότι, η Σύνοδος του Δεκέμβρη τα συμπεράσματα του Οκτώβρη αναμάσησε κι επανέλαβε, με μία και μοναδική αλλά σε βάρος της Ελλάδας παράλειψη…
Στην παράγραφο 30, το σημείο που καλεί σε διευθέτηση των θαλάσσιων ζωνών έχει διαγραφεί και αναγράφεται πλέον πως, η ΕΕ ενθαρρύνει την έναρξη διερευνητικών επαφών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Αυτό σημαίνει ότι, η Γερμανία έναν εφ΄ όλης της ύλης διάλογο μεταξύ των δύο χωρών επιθυμεί, τους όρους και τις προϋποθέσεις του οποίου η Μέρκελ, καταπώς τη συμφέρει, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα βάλει. Καλά, την αλλαγή της υπόψη βασικής παραγράφου κανένας από την ελληνική αντιπροσωπεία δεν την πρόσεξε, ώστε αυτή να διορθωθεί; Όλοι την είδαν αλλά ουδείς μίλησε! Κι εδώ μπαίνει το ερώτημα. Τι ακριβώς ο Μητσοτάκης και η Μέρκελ έχουν συμφωνήσει; Την αποστρατικοποίηση κάποιων νησιών, την αλλαγή του στάτους κβο στην Δυτική Θράκη ή μήπως και τα δύο; Μόνο ο Κούλης μπορεί να απαντήσει, που αποκλείεται όμως να το κάνει. Ένας ΠΘ που δεδομένος στους ξένους είναι, την δική του διπλωματία ασκεί και για τα εθνικά συμφέροντα επικίνδυνος κι επιζήμιος δείχνει! Πρέπει λοιπόν να εμποδιστεί κι εδώ και τώρα να φύγει. Γιατί αν παραμείνει, σύντομα η Σάμος και άλλα νησιά στρατό δεν θα έχουν και οι κάτοικοί τους, το πέλαγος αγναντεύοντας το τούρκικο τρυπάνι καθημερινά θα βλέπουν, στις κοντινές θαλάσσιες ακτές τους να μπαινοβγαίνει…

