EDITORIALS
Φάσκω και αντιφάσκω…

Ισχύει για όλα τα επαγγέλματα, να υπάρχουν δηλαδή οι καλοί και οι κακοί. Αναλόγως υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί δημοσιογράφοι… τα παπαγαλάκια και οι βαλτοί
Τους κιτρινόμαυρους δημοσιογράφους τους γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά, μιας και τους διαβάζουμε καθημερινά στα διάφορα sites και στον Τύπο. Μια όμως μερίδα από αυτούς φάσκει και αντιφάσκει.
Πετάνε την βόμβα και μετά τους πιάνει η συμπόνια για τις ζημιές. Βάζουν φωτιές και στην συνέχεια τρέχουν με την μάνικα και αναζητούν τον εμπρηστή.
Φέρνουν την καταστροφή, ξεσηκώνουν τους οπαδούς, τους συμπαρασύρουν στην κινδυνολογία και μετά προσπαθούν να τους μαζέψουν και πολλές φορές βγαίνουν κι από πάνω και τους αποκαλούν υπερβολικούς.
Δυο με τρεις μέρες πριν, βγήκαν δημοσιεύματα που ούτε λίγο ούτε πολύ ήθελαν τον Μανόλο να βλέπει την πόρτα της εξόδου, κάτι που απ’ ότι φαίνεται συμπέραναν βλέποντας τον έντονο εκνευρισμό του Προέδρου –μετά την ήττα από τον Βόλο- και την επείγουσα επίσκεψή του που έλαβε χώρα στο σπίτι του κόουτς (αμφιβάλλω αν εκνευρίστηκε ο Πρόεδρος από την στιγμή που προκριθήκαμε). Το χειρότερο όμως από όλα είναι, ότι όλοι εκείνοι που τα γράφουν, εξαρχής δεν συμφωνούσαν με την 4η θητεία του Μανόλο και ουδέποτε στήριξαν την αξία και το έργο του, αλλά αντιθέτως άρχισαν να τον κρίνουν αρνητικά βάσει των κακών αποτελεσμάτων της ΑΕΚ, λες και ο ίδιος ευθυνόταν για την κακή κατάσταση των παικτών. Κάποιοι μάλιστα τόλμησαν να εξυψώσουν τον Καρέρα γράφοντας ότι συγκριτικά με τον Χιμένεθ ήταν πολύ καλύτερος. Ποιος; Ο Μάσιμο που οι ίδιοι έθαβαν διαρκώς κατά την διάρκεια της θητείας του στην Ένωση.

Βέβαια, μετά το 2:0 κόντρα στον Απόλλωνα όπου η ΑΕΚ έπαιξε πραγματικά καλή μπάλα, μάζεψαν τα συντρίμμια που προκάλεσαν, φέροντας σαν δικαιολογία, ότι ο Μανόλο ήταν καλός επειδή ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κατέβασε μια ορθολογική ενδεκάδα. Συγνώμη… αλλά μέσα σε αυτή την ορθολογική ενδεκάδα έπαιζε ο Αθανασιάδης που κανείς από αυτούς δεν θέλει κάτω από τα γκολπόστ, ο Σβάρνας που άκουσε τα χίλια μύρια στο πρόσφατο παρελθόν, ο Αλμπάνης με τα αψυχολόγητα κωλύματά του, ο Νταντσένκο που είχαν θάψει μέχρι το κεφάλι, ο Μάνταλος που άρχισε να ξεθωριάζει στα μάτια τους κ.τ.λ.
Ξαφνικά ο Νταντσένκο άρεσε χθες… που για τους καταστροφολόγους δημοσιογράφους, ήταν μια λανθασμένη και βιαστική μεταγραφή, που «κρίμα τα λεφτά που έδωσαν για πάρτη του» και που ακόμα μέχρι και χθες ψαχνόντουσαν για το ποιος «άσχετος» τον έφερε αυτόν τον «άσχετο» στην ΑΕΚ.
Εάν το ρόστερ και ο προπονητής είναι καλοί μόνο όταν κερδίζουμε, ενώ όταν χάνουμε είμαστε η ομάδα της ντροπής, ε τότε νομίζω ότι κάπου η πένα τους έχει χάσει την μπάλα και κάπου έχει ξεχειλίσει το μελάνι.
Μπορούν να κρίνουν όποιους και όσους θέλουν, αλλά να τους κρίνουν σωστά και αξιοκρατικά. Όταν φάσκουν… καλά κάνουν και ΦΑΣΚΟΥΝ!!! Όταν όμως αντιφάσκουν αυτά που φάσκουν… τότε κρίνονται κι αυτοί.


