Η θεωρία των δυο άκρων….

Το ξέρω οτι πονάει… Πάντα θα πονάει η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο. Η σημαία της Νίκης πάνω από τον κεντρικό Τρούλο του Ράιχσταγκ…

Δεν είναι τυχαίο ότι, εβδομήντα δυο χρόνια μετά τον θάνατο του ινδάλματός τους, οι νοσταλγοί του Χίτλερ παραμένουν ακραιφνείς αντικομμουνιστές αφού εκείνη η φωτογραφία τής σημαίας με το σφυροδρέπανο να καρφώνεται στην στέγη τού Ράιχσταγκ, εξακολουθεί να είναι καρφί στην καρδιά τους.
Η παραχάραξη της Ιστορίας, η «θεωρία των δύο άκρων» και το δηλητήριο του αντικομμουνισμού πάνε πάντα χέρι χέρι.
Πως μπορεις να εξισωνεις αυτον που παλευει για Ισοτητα, Δικαιοσυνη, Ειρηνη, Συναδελφωση των λαων, με καποιον που προβαλλει και προωθει τα πιο αγρια, βρωμικα και ζωωδη ενστικτα του ανθρωπου μετατρεποντας τον ξανα σε κτηνος που μισει ολα τα αλλα “μη Αρια” ειδη και τα απειλει με εξοντωση ή υποταγη, γυρνωντας την ανθρωποτητα στα πιο σκοτεινα της χρονια;
Aλλα μαλλον για κάποιους περίεργους επρεπε ο Σταλιν να αφησει την ανθρωπότητα να γίνει σαπούνια στα χέρια του Χίτλερ.
Περαστικά τους λοιπόν. Το κτήνος του ναζισμού με την κατακτητική του κτηνωδία βρήκε τον μάστορά του και 20 εκατομμυρια και κόσμος που θυσιαστηκε για να ελευθερωθεί όλη η Ευρώπη απο τον ναζισμό. Λίγο σεβασμός δεν βλάπτει σε αυτην την ιστορική νίκη που εκανε την ανθρωπότητα να ανασάνει απο ανακούφιση.

Πάνος Ακάκιος