Κουράστηκα μα συνεχίζω

0

Όταν ξεκίνησα τούτη την στήλη να γράφω, ξεκάθαρος απέναντι στους όποιους αναγνώστες της υπήρξα! Είχα τότε πει πως την εξουσία αντιπαθώ, αν κι ελόγου μου πολλά χρόνια εξουσίαζα από άλλους πάντα εξουσιαζόμενος

Μέχρι που μπούχτισα, επαναστάτησα, λευτερώθηκα, στο περιθώριο μπήκα κι εκεί για μπόλικα τέρμινα έμεινα. Στην διάρκεια της ασκητείας μου, απαλλαγμένος από την καθοδήγηση των αλλουνών και πείθαρχος πια της δικιάς μου μόνο λογικής, με διαφορετική ματιά τον κόσμο αντίκρυσα! Για να γίνω πιο σαφής, όπως ακριβώς είναι τον είδα και τρόμαξα! Γιατί, οι όσες φαντασιοκοπίες, που από παιδί κουβαλούσα για την δικιοσύνη του Νόμου, την ύπαρξη του Θεού και την κυριαρχία του Λαού, μονομιάς διαλύθηκαν. Όταν ξαφνικά το δίκιο των ισχυρών και την αγερωχία της εξουσίας ανακάλυψα, την υπερβατικότητα του θεϊκού Λόγου κατάλαβα και τον ραγιαδισμό του Λαού διαπίστωσα…

Η λαχτάρα τότε για συναλίκι και νταραβέρι, σαν την γεννετήσια ορμή δυνατή, το χέρι στο μολύβι οδήγησε και το μολύβι στο χαρτί, ο λογισμός για να ξαναφορτιστεί, τα λάθη να καταγραφτούν και οι όποιες αμφιβολίες να εξαφανιστούν. Χρόνια αυτή η ανταρσία κράτησε, μέχρι που μια συγκυρία γεγονότων στην καθημερινότητα της ζώσας κοινωνίας με επανέφερε. Πείστηκα τότε και ακόμα πιστεύω πως, ένα μοναχικό και απομονωμένο μολύβι, όσο μαχητικό κι αν είναι, αδυνατεί τον κόσμο να επηρεάσει και κάλλιο είναι μαζί με άλλους όμοιους και λιγότερο όμοιους να το προσπαθήσει. Αυτό εφάρμοσα κι έτσι συνεχίζω να πράττω. Προβληματισμούς και αβεβαιότητες για να εκφράσω, γεγονότα και πράξεις να αμφισβητήσω και για την εγκυρότητά τους να αμφιβάλω, την δούλωση σθεναρά να αρνούμαι και στον βιασμό της λογικής μου να αντιδρώ, το ψέμα να πολεμώ και για την αλήθεια να μάχομαι, δίχως ποτέ να απελπίζομαι αλλά με κάτι πάντα να προσδοκώ…

Ψιλά για τους πολλούς γράμματα! Εκείνους, που είναι συνηθισμένοι λαθεμένα πάντοτε να βουλεύονται και σε βολεμένους επιτήδειους τις τύχες τους εξακολουθητικά να εμπιστεύ-ονται. Στην συνήθεια και την ιδεοληψία τους μόνιμα τούτοι εγκλωβισμένοι και απέναντι στο νέο και διαφορετικό πάντα ενάντιοι και φοβικοί. Με τους εκλεγμένους ταγούς και όσους πάνω ή πίσω τους βρίσκονται, ανενόχλητοι τα χέρια σαν πλοκάμια να απλώνουν, ό,τι ανήκει στους πολλούς να βουτάνε, όποιον αντιδρά να καρπαζώνουν και τα «ζήτω» της πλέμπας να εισπράττουν! Ακόμη και όταν τα δικά και τα θέσμια αυτοί οι τύποι ξεπουλάνε και σε ξένους πάτρωνες οι ίδιοι ξεπουλιούνται! Αφού, οι πομπές και οι λαμογιές πανεύκολα συγκαλύπτονται, ενώ οι πράξεις μεγαλύνονται και τα πρόσωπα αγιοποιούνται. Από τις περιώνυμες πένες και τα πασίγνωστα μικρόφωνα, πάντα με το αζημίωτο. Ψέματα με καλλιλογία κα καλλιγραφία γραμμένα ή με καλλιμορφία και καλλιφωνία ειπωμένα, που σαν αλήθειες δείχνονται και λέγονται. Έτσι όμως η Δημοκρατία καταλύεται και το δίκιο των λίγων ισχυρών σιγουρεύεται…

Το καταλαβαίνουν αυτό οι πολλοί; Όχι! Τους το λες ή το γράφεις, με αποδείξεις τον λόγο σου ενισχύεις και το αυτονόητο αποδείχνεις, εκείνοι όμως στην κοσμάρα τους παραμένουν, στην συνήθεια επιμένουν και από την ιδεοληψία τους γαντζώνονται. Πόσες φορές απογοητεύτηκα και είπα να τα παρατήσω, ούτε που θυμάμαι πια. Η δηλωμένη ήδη όμως λαχτάρα μου για συναλίκι και νταραβέρι καθώς και η αγάπη μου για την Πατρίδα και την Δημοκρατία δεν μου επιτρέψανε να κιοτέψω. Στις επάλξεις λοιπόν παραμένω και το μετερίζι μου κρατώ, τον αγώνα μου για να συνεχίσω. Ειδικά τώρα, που η εξουσία έχει αποθρασυνθεί, τα δημοκρατικά δικαιώματα καταπατούνται, οι κλέφτες αλωνίζουν, η Δικαιοσύνη έχει καταλυθεί και η Πατρίδα ξεπουλιέται. Συνεχίζω λοιπόν…


Comments are closed.