EDITORIALS
Μακάρι το πρόβλημα να ήταν οι 2-3 μεταγραφές…

Το πρόβλημα της ΑΕΚ αυτή τη στιγμή δεν είναι ποσοτικό. Είναι ΚΑΙ ποσοτικό. Το ανησυχητικό στη δεδομένη περίοδο για την ΑΕΚ είναι πως το πρόβλημά της είναι πρωτευόντως ποιοτικό και δευτερευόντως ποσοτικό. Το φιλικό με τον Αστέρα Τρίπολης ήταν μια ακόμα επιβεβαίωση.
«Η ΑΕΚ θέλει 2 μεταγραφές, όχι θέλει 3 μεταγραφές για να είναι πλήρης, όχι θέλει 10 μεταγραφές». Αυτά είναι αστεία. Υποτίθεται ότι η ΑΕΚ άλλαξε, που λέει ο λόγος δηλαδή γιατί ό,τι έχει πάρει μέχρι τώρα είναι για τη βασική ενδεκάδα, την ώρα που ο πάγκος της παραμένει ίδιος και απαράλλαχτος. Και μιλάμε τώρα για έναν πάγκο που δύσκολα θα στοιχημάτιζε κανείς υπέρ του ακόμα και κόντρα σε ομάδα Β’ Εθνικής.
Προφανώς δε, σεζόν με μια ενδεκάδα, όσο δυνατή κι αν είναι, δεν πρόκειται να βγει. Εδώ ήδη ο νέος της αριστερός μπακ ο Χατζισαφί, θα χάσει σχεδόν τη μισή μέχρι να επανέλθει πλήρως. Πριν καν ξεκινήσει το πρωτάθλημα. Και αν κρίνουμε από το πώς τα βγάζει πέρα κάθε χρόνο με τους τραυματισμούς η Ένωση, τότε καταλαβαίνει κανείς πού πάει το πράγμα.

Θα πει κάποιος, «προφανώς και σε μια χρονιά ακόμα και με ολικό λιφτίνγκ τα πράγματα δεν μπορούν να αλλάξουν σε βαθμό που η ΑΕΚ να «χτυπήσει» ξανά κορυφή, έχοντας στην πλάτη της μία από τις χειρότερες ομάδες όλων των εποχών πέρσι». Και βεβαίως θα έχει δίκιο, αυτό είναι σχεδόν ουτοπικό να το πιστεύουμε ότι μπορεί να γίνει. Ο οπαδός του Δικεφάλου ωστόσο, περιμένει να δει έστω μια αισθητή βελτίωση στο αγωνιστικό και ένα καλύτερο πλασάρισμα στον βαθμολογικό πίνακα. Δεν είναι και πλεονέκτης.
Με αυτά που βλέπει όμως πώς να είναι ήσυχος ότι όλα θα πάνε καλά; Μέχρι στιγμής βλέπει την ίδια ακριβώς ομάδα με πέρσι. Ίσως όχι σε πρόσωπα, που και πάλι οι μισοί από την περσινή σεζόν είναι ακόμα στο ρόστερ και αγωνίζονται κανονικά ακόμα και ως βασικοί, αλλά σε playing style. Η ΑΕΚ εξακολουθεί και είναι βραδυκίνητη και προβλέψιμη, εξακολουθεί να δυσκολεύεται να αλλάξει έστω και 3 διαδοχικές πάσες από τη μέση και μπροστά, εξακολουθεί να είναι αντιεμπορική και αντιαισθητική στο μάτι του θεατή. Και όλα αυτά κόντρα σε ομάδες που υποτίθεται θα έπρεπε να τις έχει για 3-0 από το ημίχρονο.

Το θέμα επομένως δεν είναι η ΑΕΚ να κάνει άλλες 3,5,10 ανούσιες μεταγραφές. Στην παρούσα φάση και με τον χρόνο να εκπνέει το καλύτερο που μπορεί να κάνει είναι να αποκτήσει δύο επιθετικογενείς παικταράδες στο κέντρο, στο σημαντικότερο δηλαδή, κομμάτι του γηπέδου όσον αφορά τη δημιουργία. Και αυτή τη στιγμή που μιλάμε, σε αυτές τις θέσεις δεν έχει κανέναν που να μπορεί να κάνει αυτή τη δουλειά.
Και αν είναι να πάρει έστω έναν, ας μπει μόνιμα στο «10» ο Άμραμπατ, ο οποίος δεν υπάρχει περίπτωση να μπορέσει να δείξει την αξία του στα άκρα σε αυτή την ηλικία. Με την τεχνική και την σπιρτάδα που έχει, θα είναι κρίμα να μην αξιοποιηθεί σε αυτή τη θέση. Ναι θέλει και μπακ τώρα με τον Χατζισαφί εκτός και εξτρέμ και σέντερ φορ-killer και ένα κάρο backups για τους βασικούς. Τώρα όμως δυστυχώς, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν μπορεί να γίνει. Του χρόνου και αν…


Το πρόβλημα της ΑΕΚ αυτή τη στιγμή δεν είναι ποσοτικό. Είναι ΚΑΙ ποσοτικό. Το ανησυχητικό στη δεδομένη περίοδο για την ΑΕΚ είναι πως το πρόβλημά της είναι πρωτευόντως ποιοτικό και δευτερευόντως ποσοτικό. Το φιλικό με τον Αστέρα Τρίπολης ήταν μια ακόμα επιβεβαίωση.