Με αυτή την άμυνα θα αδικεί συνέχεια τον εαυτό της

Ναι η διαιτησία έπαιξε τον ρόλο της. Αλλά όταν μιλάμε για μια ομάδα με το μέγεθος της ΑΕΚ, η οποία προηγείται με 3-0 ένα τέταρτο πριν τη λήξη σε αγώνα με αντίπαλο τον σαφώς υποδεέστερο απ΄ όλες τις απόψεις, ΟΦΗ, οι δικαιολογίες χάνουν την αξία τους.

Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Η ΑΕΚ πλήρωσε με τον πιο σκληρό τρόπο την έλλειψη ποιότητας και χημείας της άμυνάς της. Δέχθηκε 4 γκολ στην πρόβα τζενεράλε της με αντίπαλο τον Βόλο, γλίτωσε πολλάκις στην πρεμιέρα με τον Ιωνικό, οπότε κάποια στιγμή θα γινόταν. Και δυστυχώς κανένα εκ των τερμάτων των Κρητικών δεν είχε να κάνει με το αριθμητικό μειονέκτημά της. Ήταν όλα γκολ άστοχων τοποθετήσεων, αδράνειας και απουσίας αποφασιστικότητας σε στιγμές στην περιοχή της που δεν απαιτούν ιδιαίτερα υψηλό δείκτη αμυντικής ικανότητας, όπως είναι δηλαδή εν ολίγοις οι στημένες φάσεις.

Βάσει των δεδομένων και της ροής της αναμέτρησης η ΑΕΚ έκανε ένα άριστο παιχνίδι με εξαίρεση το τελευταίο τέταρτο και η αλήθεια είναι ότι σημαντικό μερίδιο ευθύνης σε αυτό το κάζο φέρει αναμφίβολα ο Μιλόγεβιτς αναφορικά με τη διαχείριση που κάνει από το 0-3 και ύστερα. Το υπόλοιπο μερίδιο βέβαια ανήκει στους παίκτες. Δεν είναι ότι ο ΟΦΗ κυριάρχησε ακόμα και στα τελευταία 15 λεπτά, ούτε δημιούργησε σωρεία ευκαιριών που να δικαιολογεί τα 3 γκολ. Σκόραρε δύο φορές από στημένα και μία σε συνθήκη που η ΑΕΚ ήταν πλήρως οργανωμένη στην άμυνά της και παρ’ όλα αυτά βγήκε ελεύθερο σουτ μέσα από την περιοχή.

Αφήνοντας πάντως στην άκρη το αποτέλεσμα, η ΑΕΚ πέτυχε κάτι που αναμφισβήτητα δεν μπορεί να παραβλεφθεί. Κάτι που στην περασμένη χρονιά δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί ούτε μία στο εκατομμύριο. Και αυτό ήταν ότι παρότι ο Δικέφαλος έχασε τον Λιβάι Γκαρσία από το 36’, αντ’ αυτού όχι μόνο δεν κατέρρευσε, όπως με μαθηματική ακρίβεια θα γινόταν πέρσι, αλλά μάλιστα κατάφερε να γίνει ποικιλοτρόπως απειλητικός στην επίθεση και να σκοράρει δις. Στην προηγούμενη σεζόν, η ΑΕΚ όχι απλά δεν θα είχε βγάλει γκολ, αλλά μετά βίας θα δημιουργούσε έστω δυο υποτυπώδεις ευκαιρίες. Και αυτό διότι πλέον διαθέτει ποιοτικές εναλλακτικές στην επίθεσή της, όχι απλά ποδοσφαιριστές για να συμπληρώνουν το ρόστερ και να δηλώνουν κάποιοι με αυταρέσκεια ότι η ομάδα είναι υπερπλήρης.

Η Ένωση επομένως δείχνει ότι κατορθώνει να «απογαλακτιστεί» από τον αστέρα της και μπορεί επιτέλους να στηρίζεται και στις υπόλοιπες δυνάμεις της. Μπορεί βέβαια αυτό να μην συνδυάστηκε με νίκη αλλά δεν είναι και το τέλος του κόσμου όταν βρισκόμαστε στη δεύτερη αγωνιστική. Το φλέγον θέμα εν προκειμένω είναι να μπορέσει με κάποιο τρόπο να βρει λύση στην «παραφωνία» της άμυνας. Αν το «συμμαζέψει» κι αυτό θα πρωταγωνιστήσει, αν όχι, δύσκολα θα μπορέσει να ακολουθήσει το μονοπάτι της κορυφής. Όση ποιότητα κι αν έχει μπροστά.