Μπορεί κάποιος να μην ξεκινήσει με το κλισέ; Να μην αναφέρει πως θα μιλήσουμε για έναν άνθρωπο που πριν από 6,5 χρόνια έκανε 3 χειρουργεία, με πιθανότητες επιβίωσης 15%.

Γράφει ο Νίκος Μπουσμπούκης

Μπορεί στην Εθνική να βρέθηκε λόγω… Euroleague. Μπορεί να μην παίξει καθόλου, μπορεί να κοπεί στην συνέχεια. Όλα αυτά, όμως, δεν αναιρούν τα συναισθήματα που νιώθω για αυτόν τον άνθρωπο και τα όσα θέλω να μοιραστώ.

Ο Ντούσαν Σάκοτα δεν είναι απλά ο αρχηγός της ΑΕΚ. Είναι ο άνθρωπος που κατάφερε να είναι Σερβοέλληνας, να λέγεται Ντούσαν, να είναι στην ΑΕΚ και να τον λατρεύω. Είναι αυτός στον οποίο πηγαίνει πλέον το μυαλό μου όταν ακούω το όνομα Ντούσαν. Αυτό είναι τεράστιο κατόρθωμα. Εκτός από την ζωή, κέρδισε και εμένα, όμως και πολλούς ακόμη.

Άκουσε πάρα πολλά. Ειδικά στον Δικέφαλο, άκουσε πως παίζει λόγω του πατέρα του. Πλέον έχει κάνει το δικό του όνομα στον χώρο και μάλιστα είναι αυτός που αναζητούμε κάθε φορά στο παρκέ για να ξελασπώσει την ομάδα, με μία από εκείνες τις βόμβες, όχι πολύ μακριά από το κέντρο του γηπέδου.

Είναι κρίμα, ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, να απαντάει λάθος στην ερώτηση ποιος είναι ο αρχηγός της ΑΕΚ στο μπάσκετ. Έχουμε θεοποιήσει πρόσωπα και καταστάσεις, και πολλές φορές όχι άδικα. Ωστόσο, ο Ντούσαν έχει πάρει πολύ λίγα από τον κόσμο σε σχέση με αυτά που αξίζει. Όσο μάλιστα μεγαλώνει, ακόμα και αν έφτασε πλέον στα 31, γίνεται και πιο σημαντικός για το σωματείο. Ένα περιουσιακό στοιχείο ακόμα και για έξω από τα παρκέ.

Ντούσαν, σε ευχαριστώ για όλα.

ΥΓ1: Η εύρεση τίτλου πήρε περισσότερο χρόνο ακόμα και από το ίδιο το άρθρο. Όλη η συναισθηματική φόρτιση για αυτόν τον αθλητή δεν χωράει σε 4-5 λέξεις.

ΥΓ2: Για όσους αγνοούν την ιστορία του, ας ανατρέξουν εδώ