Ο “Γιαννάκης” που πήρε τη μπάλα σπίτι του…

Αυτή η εικόνα με τον Άμραμπατ να παίρνει τη μπάλα και να μην την δίνει σε κανέναν για να κτυπήσει αυτός το πέναλτι, όπως μόνος του είχε αποφασίσει, παραπέμπει σε συνοικιακή ομάδα… Έτσι έχει καταντήσει η ΑΕΚ, δυστυχώς…

Κλαίγανε και τα μανταλάκια με αυτή την εικόνα χθες… Καπάκωσε τη μπάλα και αμείλικτος, τράβηξε για το σημείο του πέναλτι. Ούτε ο Μάνταλος, ούτε ο Τζαβέλλας, ούτε ο Τσούμπερ μπόρεσαν να τον συνεφέρουν…

Στην δρόμο παίζαμε μικροί έτσι, τότε που υπήρχε ένα βλαμμένο, συνήθως “Γιαννάκη” τον λέγανε και έπαιρνε τη μπάλα για να κάνει τα δικά του. Λες και έπαιζε μόνος του. Τον Γιαννάκη ποτέ κανείς δεν τον συμπαθούσε και παίζαμε άνετα, ευχάριστα και ελεύθερα, όταν η μάνα του μαγείρευε κάτι καλό (νόμιζε…) και δεν ερχόταν.

Δεν είναι τυχαίο που ένας ποδοσφαιριστής της ποιότητας του Άμραμπατ δεν έκανε ποτέ καριέρα. Μιλάμε για σοβαρή καριέρα… Στη Γαλατασαράι που είχε πενταετές συμβόλαιο και είχε αποκτηθεί με διθυράμβους και 8 εκατομμύρια Ευρώ (!), έφυγε στη διετία. Στη Μάλαγα που πήγε μετά… δεν στέριωσε και αφού πέρασε ένα φεγγάρι και από τη Γουόρφορντ κατέληξε στα πετροδολάρια τη Αλ Ναρσ, σε ένα πρωτάθλημα πολύ μακριά από τη φιλοσοφία και την πραγματικότητα του διεθνούς ποδοσφαίρου…

Παικτάρα θα μπορούσε να ήταν ο Άμραμπατ. Αλλά αν είχε και τρίτο πόδι, πάλι εκεί θα πάσαρε τη μπάλα. Στον εαυτό του. Μακάρι να βρεθεί προπονητής και μακάρι να είναι ο Αλμέιδα αυτός… που θα επεξεργαστεί αυτό το διαμάντι και θα του δώσει να καταλάβει την αξία του…

Άποψη μου είναι ότι ο Άμραμπατ οφείλει μια συγγνώμη για χθεσινή παλινωδία του σε εκείνο το σημείο του  αγώνα. Να μάθει και ποια φανέλα φοράει γιατί με αυτά και με αυτά ξεχαστήκαμε…

Υ.Γ. Παρεμπιπτόντως το πέναλτι εκτελέστηκε άψογα. Καλύτερα δεν γινόταν… Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα..

Νικόλας Αγγελίδης