EDITORIALS
Ο Ζήσης, η ΑΕΚ και η τρέλα στα μυαλά…
Έφυγε παιδί. Γυρίζει πιο ώριμος από ποτέ. Για το Ζήση η ΑΕΚ δεν είναι ενδιάμεσος σταθμός. Είναι αφετηρία και προορισμός.
Ο Νίκος Ζήσης ανήκει στην κατηγορία παιχτών που έχουν δεθεί αιώνια με συγκεκριμένες αναμνήσεις και συγκεκριμένα χρώματα. Το καλάθι με την Εφές στο Γαλάτσι. Το τρελό πρωτάθλημα του 2002. Το κύπελλο την προηγούμενη χρονιά. Οι πανηγυρισμοί με μετωμένο πρόσωπο. Οι γύροι θριάμβου. Εικόνες μιας ΑΕΚ που επανέρχεται.
Ο Ζήσης έφυγε από την ΑΕΚ με ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο στο βιογραφικό του. Γυρίζει έχοντας κατακτήσει στο ενδιάμεσο άλλα 8 πρωταθλήματα, 7 κύπελλα, 5 σούπερ καπ και μία Ευρωλίγκα. Η αλήθεια είναι ότι όλοι λίγο πολύ πιστεύαμε ότι κάποτε θα γύριζε. Έτσι έπρεπε. Και γίνεται.
Το Σάββατο το βράδυ ο Νίκος Ζήσης επιστρέφει στην Ελλάδα μετά από 15 χρόνια. Πρόκειται για μια μεταγραφική κίνηση αγωνιστικής αλλά και συμβολικής αξίας. Σε μια μπασκετική ΑΕΚ που ξένοι κυρίως παίχτες έρχονται και φεύγουν, βλέποντας την ομάδα ως ενδιάμεσο σταθμό, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν παίχτες ορόσημα.
Παίχτες που έχουν συνδεθεί με τη φανέλα και την ιστορία της ομάδας. Και αυτό γιατί μπορούν να δώσουν ταυτότητα και χαρακτήρα σε μια ΑΕΚ που την αναζητεί μετά από χρόνια αγωνιστικής πτώσης. Οι τίτλοι απαιτούν προσωπικότητες, δεμένα αποδυτήρια, συνέχεια από το παρελθόν στο μέλλον. Αυτό καλείται να κάνει ο Ζήσης.
Δεν είναι απλώς ακόμη μια αγωνιστική προσθήκη. Είναι ένα βαρύ όνομα για την ομάδα που καλείται να λειτουργήσει ως ηγέτης και συνεκτικός δεσμός μεταξύ διαφόρων παραγόντων εντός και εκτός ομάδας.
Γι’ αυτό και χρέος κάθε ΑΕΚτζή είναι να υποδεχθεί το Νίκο Ζήση όπως του αρμόζει. Τόσο εντός, όσο και εκτός παρκέ.
Ζήση μας γύρισες σήμερα πολλά χρόνια πίσω. Ελπίζουμε να μας πας και πολλά χρόνια μπροστά.
Όλοι/ες δίπλα στην μπασκετική ΑΕΚ. Το χρειάζεται όσο ποτέ…
