ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ e-mail: aeklivegr@gmail.com

EDITORIALS

Ποδόσφαιρο, μεγάλο πράγμα, φίλε μου…

Published

on

Αλιεύσαμε ένα εξαιρετικό κείμενο στη σελίδα Κυκλοθυμικός. Σας το μεταφέρουμε αυτούσιο με την άδεια, φυσικά, του δημιουργού του…

Να ήταν λες η ντάλα του μεσημεριού
Να ήταν που έκατσα πολλές ώρες στον ήλιο στην παραλία
Να ήταν οι 3 μπύρες
Να έφταιξε που έφαγα αργά, αυτές οι βραδινές λιγούρες, δεν ξέρω…

Πάντως χτες το βράδυ που λέτε με το που έκλεισαν τα μάτια μου ταξίδεψα στο Ζάγκρεμπ, ήταν 15αυγουστος, βραδάκι, εκεί γύρω στις 11 παρά, λίγο πριν την αλλαγή της ημέρας, στη ρωγμή του χρόνου, στο μεγάλο τους γήπεδο. Ο φωτεινός πίνακας λέει 0-2, τη μπάλα την έχει ο Λιβαι Γκαρσία, κόβει από δεξιά, περνάει έναν, προσποίηση, σπαγκατο ο Σουταλο, πάει κι ο δεύτερος, η μπάλα ακόμα στα πόδια του, ποδιά και στον τελευταίο αμυντικό και τώρα ο τερματοφύλακας. Κοιτάζονται στιγμιαία στα μάτια και φεύγει μια αστραπή από την άκρη του ποδιού του. Η μπάλα εξαφανίζεται από τα γνωστά όρια του χωροχρόνου, εμφανίζεται ξανά λίγο μετά, εκεί που η αράχνη στήνει τον ιστό της στα δίχτυα, τέρμα πάνω δεξιά. 0-3 στις καθυστερήσεις. Όλος ο πάγκος ένα κουβάρι κι ο καπετάνιος Αλμέιδα μπροστάρης.
Κάπου από τον πάγκο μια σημαία, κόκκινη. Για το αίμα του Μιχάλη, για το πάθος και την προσφυγική ιστορία. Την παίρνει ο Γκαρσία πάει στο κόρνερ παίρνει το κοντάρι αλλάζει την σημαία και την καρφώνει στο κέντρο του γηπέδου, στην καρδιά του τέρατος. Ένα καινούργιο Ράιχσταγκ από κιτρινόμαυρο στρατό αυτή την φορά. Από έναν μαύρο, από έναν απόγονο σκλάβων της κεντρικής Αμερικής. Τεζα η “Άρια φυλή” με την βαλκανική μούχλα απλωμένη σε όλο το σώμα.
Ποιος ξέρει; Ίσως τα όνειρα θερινής νυκτός βρίσκουν την ρωγμή και βγαίνουν στο φως, δραπετεύουν στην πραγματικότητα και ανακουφίζουν τις πονεμένες καρδιές. Ποδόσφαιρο, μεγάλο πράγμα, φίλε μου.

Κυκλοθυμικός

Με ρίζα από την Πόλη και παππού αθλητή της πρώτης ομάδας βόλεϊ της ΑΕΚ δεν θα μπορούσα παρά να είμαι παράφορα ερωτευμένος μαζί της

Continue Reading
Advertisement