Πότε άραγε θα συμπληρωθεί το παζλ;

Ο Γιώργος Ζαβλάρης σχολιάζει την καλή εμφάνιση της ΑΕΚ κόντρα στον Παναθηναικό για την Basket league και επισημαίνει για ακόμη μια φορά τι είναι αυτό που λείπει τα τελευταία χρόνια από την Ένωση.

Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης

Πριν από την έναρξη της αναμέτρησης καθόμουν και σκεφτόμουν ποια εξέλιξη θα μπορούσε πραγματικά να μου προκαλέσει και εμένα αλλά και στους υπόλοιπους Ενωσίτες εκνευρισμό. Προσπαθούσα να βρω λόγους και αιτίες για να υπάρξουν συναισθήματα θυμού μετά την λήξη του ντέρμπι και δεν έβρισκα. Την απάντηση μου εν τέλει την έλαβα με το τελικό σφύριγμα.

Προφανώς δεν έχει νόημα να εστιάσω στην διαιτητική τριάδα και κυρίως στον τρίτο του αγώνα, αυτά τα έχουν γράψει άλλοι. Το δικό μου πρόβλημα και ερώτημα είναι το εξής: Πόσο ακόμα θα ξενερώσει τον κόσμο αυτή η ομάδα και επιτέλους θα μπορέσει να κερδίσει ένα παιχνίδι κόντρα στους αιώνιους για να προσθέσει στο δικό της παζλ αυτό που της λείπει.

Και ναι στην ΑΕΚ αυτή τη στιγμή, η διοίκηση τα έχει σχεδιάσει όλα τέλεια μέχρι στιγμής από τότε που ανέλαβε, οι παίκτες είναι ενός καλού επιπέδου και κάθε χρόνο υψηλότερου όμως η νίκη σε ένα τέτοιο ντέρμπι είναι άγνωστο πότε θα έρθει. Και όταν έρθει να ξέρετε ότι θα ακολουθήσει και η δεύτερη και η τρίτη και πάει λέγοντας.

Δεν αντέχεται άλλο αυτό το πράγμα. Τέτοια ατυχία. Να χάνεις επί δύο σερί χρόνια στην παράταση αναμετρήσεις τέτοιου επιπέδου. Να ξες ότι όσες προσπάθειες και αν γίνουν αν δεν πάρει η Ένωση ένα ροζ φύλλο κόντρα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, η κατάσταση θα είναι η ίδια.

Το μοναδικό θετικό στοιχείο που διέκρινα προσωπικά είναι ότι η χρονιά αποκτάει και πάλι νόημα. Στα ημιτελικά του πρωταθλήματος στα οποία και λογικά θα βρεθεί η Βασίλισσα η νίκη απέναντι στον Παναθηναϊκό είναι επιτακτική. Η προσπάθεια δεν θα χειροκροτηθεί, χρειάζεται επιτέλους η επικράτηση, που θα δώσει την φόρα για την εκκίνηση της επόμενης σεζόν.

Αγωνιστικά τώρα μιας και πλέον έχουμε φάει τον γάιδαρο και μένει η ουρά της χρονιάς, υπάρχουν παίκτες που πρέπει να ανανεώσουν ”χθες” και άλλοι που το καλύτερο για όλους και για τους ίδιους θα ήταν να αποχωρήσουν. Θεωρώ δε ότι αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για να παραθέσω την οπτική μου στο θέμα ”Ρόστερ” μιας και ακόμα και αν αλλάξει κάτι δραματικά στα Play-off, έχουμε πλέον εικόνα για όλους και μάλιστα ”εξάμηνη” για τους περισσότερους.

Ούκιτς: Βρίσκεται στη κορυφή της κατηγορίας ”να ανανεώσουν χθες”. Το μυαλό του και η ηγετική του παρουσία σε συνδυασμό με την άνεση που νιώθει φορώντας τα κιτρινόμαυρα τον καθιστούν απαραίτητο και για την νέα χρονιά.

Ντίξον: Στο ρόλο του Μαγκράθ, που θεωρώ ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί, του χρόνου. Έτσι απλά.

Μαγκράθ: Και 15 τρίποντα να έβαζε, οι επιλογές του ήταν κάκιστες σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα και για το βήμα παραπάνω χρειάζεται ένας καλύτερος αντικαταστάτης.

Λαρεντζάκης: Τεράστιο μέλλον έχει αυτό το παιδί και όποιος δεν το καταλαβαίνει είναι μάλλον τυφλός ή ανίδεος από το άθλημα. Έτσι απλά και για αυτόν.

Βασιλειάδης: Συμπαθητικός παίκτης που δεν κόλλησε ωστόσο στην ΑΕΚ. Αν λάβουμε υπόψιν το ότι μεγαλώνει και δεν προσφέρει αμυντικά όπως θα έπρεπε, τότε καλύτερα να αποχωρήσει.

Νιούλει: Είναι ο μοναδικός που του δίνω μια ευκαιρία μέχρι το τέλος της σεζόν εγώ προσωπικά. Προς το παρόν δεν έχει δείξει και τίποτα.

Σάκοτα: Αρχηγός και κάθε χρόνο βελτιωμένος, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να παραμείνει.

Μιλόσεβιτς: Περιμένουμε να τον δούμε μετά την επιστροφή του.

Μαυροκεφαλίδης: Τα ίδια με τον Σάκοτα.

Ελονού: Όταν έχεις γυρίσει τον κόσμο όλο για να βρεις έναν αξιόλογο αθλητικό σέντερ δεν μπορείς να μην αναγνωρίσεις ότι ο Νιγηριανός κάνει τουλάχιστον τα βασικά. Σαφώς και πρέπει να παραμείνει, χρήσιμος, αλτικός και δύσκολα θα βρεις καλύτερο με παρόμοια χαρακτηριστικά.

Μαυροειδής: Τον εκτιμώ σαν μπασκετμπολίστα και σαν άνθρωπο. Τα χρόνια όμως πέρασαν και δεν μπορεί να ακολουθήσει τον ρυθμό του επιπέδου που θέλει η Ένωση.