Σ.Π.Ε.Υ.Σ.Ε.Ε. και ο Δήμος Εάλω

Την ακροστιχίδα Σ.Π.Ε.Υ.Σ.Ε.Ε. και το περιεχόμενό της ελόγου μου τα επινόησα κι αφού την αποκλειστική πνευματική τους κυριότητα κατέχω, με όποιον γουστάρω τα μοιράζομαι

Την άλωση του Δήμου από τον οποιοδήποτε τυχάρπαστο ντόπιο για να διευκολύνω και τη ζωή των δημοτών ακόμη πιο ανεύθυνη, ανέμελη και τραλαλά να καταστήσω! Γιατί, για μία «Συνταγή Παραγωγής Ελαστικών και Υπόχρεων Συνειδήσεων για Εκλόγιμους Εκλεκτούς» πρόκειται, που για χρόνια μετριέται, ζυγίζεται και αλάνθαστη, δυστυχώς, δείχνεται. Από την αφεντιά μου, η οποία κάποτε έπαθε κι έτσι έμαθε. Όταν εαυτόν, εγώ ο τότε άμαθος, στη λαϊκή ετυμηγορία εξέθεσα και παταγωδώς απέτυχα! Αυτή η αποτυχία με ανάγκασε, κάποια δεδομένα κάτω να βάλω, τους λογαριασμούς μου να κάνω, λάθη να καταγράψω, συμπεράσματα να βγάλω και σε μία απόφαση να καταλήξω. Έτσι στη ΣΠΕΥΣΕΕ κατάληξα! Επειδή όμως ελόγου μου «ελαστική και υπόχρεη συνείδηση» δεν διαθέτω, χρήσιμη για άλλους πολλούς «εκλόγιμους εκλεκτούς» την έκρινα. Σε αυτούς και την αφιερώνω…

«Πάρε τους ηλίθιους με το μέρος σου» τον κάθε επίδοξο πολιτικό άνδρα, σε ένα σκίτσο του Αρκά, ο σοφός Γέροντας παροτρύνει και κάπου εκεί το μυστικό της επιτυχίας κρύβεται! Πολλοί γαρ οι «ηλίθιοι» κι ελάχιστοι οι «έξυπνοι», που αυτόν τον χρυσό κανόνα της πολιτικής ακολουθούν. Σε όλα τα επίπεδά της! Οι περισσότεροι αδυνατούν να τον ακολουθήσουν είτε γιατί είναι και αυτοί ηλίθιοι ή δεν δέχονται τη συνείδησή τους λάστιχο να κάνουν και υπόχρεη σε κάποιους να την καταστήσουν. Ετούτοι οι αφελείς, χωρίς συνταγές στον πολιτικό στίβο αρχικά μπαίνουν, καλούς και τίμιους αγώνες δίνουν και έναν καλύτερο τόπο ονειρεύονται. Μέχρι τη στιγμή που τα μούτρα τους στη διαδρομή σπάνε και την κούρσα προς τη βασιλεία του πουθενά, του τίποτα και του καθόλου από τους «χαλαρούς» χάνουν. Κι επειδή, μετά το στραπάτσο τους στο πλήθος των «ηλίθιων» δεν χωράνε, στην μπάντα τους μένουν και τα δικά τους λένε! Μόνο λένε όμως και αν καμιά φορά κραυγάζουν, κανένας δεν τους ακούει…

Τους άλλους το «κοινό» μόνον ακούει! Γιατί κοινό δικό τους έχει τούτο το «κοινό» πια γίνει. Ένα κοινό, που καθημερινά με το «φαίνεσθαι» και όχι με το «πράττειν» των «εκλεκτών» του ασχολείται! Πριν και μετά την εκλογή τους. Εκεί λοιπόν η ΣΠΕΥΣΕΕ εστιάζεται και τη συνταγή δίνει, ώστε το «φαίνεσθαι» του «x εκλεκτού» όσο περισσότερο γίνεται να τονιστεί και όσο παίρνει πειστικότερο να γίνει. Επιμένοντας, το όποιο image από τα παιδικά χρόνια να ξεκινάει. Από τη διεκδίκηση του θώκου περίοικους, ξένους και άγνωστους για να αποκλείσει και όποιον τυχαία ή και ηθελημένα σε μία πατροπαράδοτη κοινωνία ξαφνικά χώθηκε, έγκαιρα και δραστικά να αποθαρρύνει. Όλους εκείνους δηλαδή, που αλλού σχολείο πήγανε, στα ντόπια κατηχητικά ποτέ δεν κατηχήθηκαν, μέλη κάποιας τοπικής πολιτικής νεολαίας ουδέποτε υπήρξαν, στην κοινωνική και οικονομική δραστηριότητα του τόπου για χρόνια μέρος δεν πήραν και ως εκ τούτου τα πραγματικά εντόπια προβλήματα αγνοούν…

Πέρα όμως από τα παραπάνω, η ΣΠΕΥΣΕΕ και τεχνικές συμβουλές στους «εκλόγιμους εκλεκτούς» παρέχει! Πως, ας πούμε, ένα πόρτα-πόρτα διανεμόμενο ψηφοδέλτιο τις ψήφους πολλαπλασιάζει. Σταυρώνει ο ένας στα ψηφοδέλτιά του, μετά από συνεννόηση και συμφωνία «κυρίων», άλλους δυο ή τρεις και οι άλλοι το ίδιο στα δικά τους κάνουν. Έτσι σόγια, κουμπαριές, φίλοι, συνάδελφοι και γνωστοί ενώνονται και όλοι μαζί συγκεκριμένους «εκλεκτούς» χωρίς ιδιαίτερη σκέψη και συνήθως μονοκούκι ψηφίζουν. Τεχνικές συμβουλές βέβαια και για μετά την εκλογή η ΣΠΕΥΣΕΕ περιέχει! Συμβουλές, που στον χειρισμό μιας εύκολης στις μέρες μας μάζας αναφέρονται. Πως δηλαδή ο «εκλεκτός» θα την κολακέψει, θα τη μπερδέψει, θα την εντυπωσιάσει, θα την εξιτάρει, στην τσίτα θα την κρατάει και τελικά θα την δουλέψει. Με επιστημονική πάντα προσέγγιση και χειρισμό, που στη ψυχολογία της μάζας-πλέμπας στηρίζονται και για επιτήδειους προορίζονται. Αρκεί «ελαστικές» και «υπόχρεες» συνειδήσεις οι τελευταίοι να διαθέτουν! Ας σπεύσουν λοιπόν όσοι για ένα αντίγραφο της ΣΠΕΥΣΕΕ ενδιαφέρονται. Είμαστε ανοιχτοί, σας περιμένουμε και πολύ θα χαρούμε να σας εξυπηρετήσουμε…

ΥΓ.- Περισσότερη διαφήμιση στο σκίτσο. Ευχαριστώ όσους με ενέπνευσαν!