Σε απεργία πείνας 97 φυλακισμένοι αντάρτες των FARC

Απεργία πείνας γνωστοποίησαν χτες ότι ξεκινούν 97 φυλακισμένοι – αντάρτες των Ένοπλων Επαναστατικών Δυνάμεων Κολομβίας – Στρατός του Λαού (FARC – ΕΡ), με αίτημα να τους δοθεί αμνηστία στο πλαίσιο της συμφωνίας ειρήνης που υπογράφτηκε με την κυβέρνηση.

«Ξεκινάμε απεργία πείνας επ’ αόριστον», διευκρίνισαν οι 97 φυλακισμένοι σε μια ανακοίνωση που αναρτήθηκε στον ιστότοπο των FARC – ΕΡ, της μεγαλύτερης οργάνωσης ανταρτών της Κολομβίας, με την οποία η Μπογοτά υπέγραψε μια συμφωνία ειρήνης την 24η Νοεμβρίου.

Το Κογκρέσο της Κολομβίας (Βουλή των Αντιπροσώπων και Γερουσία) ενέκρινε στα τέλη Δεκέμβρη 2016, με αποχή του κόμματος του αντιδραστικού πρώην Προέδρου της χώρας Αλβάρο Ουρίμπε, έναν νόμο αμνηστίας, ως εφαρμογή της συμφωνίας ειρήνης που υπέγραψαν κυβέρνηση και FARC – ΕΡ.

Στο κείμενό τους, οι φυλακισμένοι, που κρατούνται στο Ποπαγιάν, στο νότιο τμήμα της χώρας, απευθύνονται στην κυβέρνηση του προέδρου Χουάν Μανουέλ Σάντος και της ζητούν να πάψει να «καθυστερεί (…) την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων» και να φροντίσει «ο νόμος περί αμνηστίας να γίνει πραγματικότητα». Οι έγκλειστοι τονίζουν πως στη φυλακή Σαν Ισίδρο, όπου κρατούνται, οι ιατρικές υπηρεσίες είναι επικίνδυνα ελλιπείς καθώς δεν υπάρχουν φάρμακα, ούτε ειδικευμένοι γιατροί.

Ο νόμος αμνηστίας καλύπτει κάπου 6.000 αντάρτες, γύρω στους 4.000 φυλακισμένους αντάρτες και αγωνιστές που κατηγορήθηκαν για «εξέγερση κατά του κράτους» καθώς και 1.200 φυλακισμένους στρατιώτες και αξιωματικούς που θεωρείται ότι δεν έχουν διαπράξει σοβαρά εγκλήματα στη διάρκεια της υπέρ 50χρονης ένοπλης σύγκρουσης. Εξαιρούνται από την αμνηστία τα λεγόμενα «εγκλήματα πολέμου» και «κατά της ανθρωπότητας», που όσοι εκτιμηθεί ότι τα διέπραξαν θα εκτίσουν τις ποινές του είτε με κοινωνική εργασία, είτε με πρόστιμα, είτε με φυλάκιση ανάλογα πώς θα αποφασίσει το λεγόμενο ειδικό δικαστήριο για την ειρήνη που προβλέπει η συμφωνία.

Η συμφωνία ειρήνης, που ήρθε μετά από τέσσερα χρόνια διαπραγματεύσεων που έγιναν στην Αβάνα της Κούβας, περιλαμβάνει μια μορφή αγροτικής μεταρρύθμισης, αντικατάσταση των παράνομων καλλιεργειών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ναρκωτικών, στήριξη με προγράμματα στην επαρχία χρηματοδοτούμενα από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά και «σεβασμό στην ιδιοκτησία γης», ένταξη των ανταρτών στην κοινωνική ζωή, ως πολιτικού κόμματος παράδοση του οπλισμού τους στον ΟΗΕ, διάλυση των παραστρατιωτικών ταγμάτων θανάτου που εξακολουθούν να δρουν. Βασικό όμως χαρακτηριστικό της συμφωνίας είναι ότι κατοχυρώνει το μονοπώλιο του αστικού κράτους στη βία, καταδικάζει την επαναστατική πάλη και προωθεί την κοινωνική συναίνεση και ενσωμάτωση, ζητήματα που μπορούν να δημιουργήσουν μεγαλύτερα προβλήματα στην ταξική πάλη.

Πήγη: 902.gr