Στο πόντιουμ τ’ ουρανού!

Τον ΜΙΚΗ μη τον κλαίς
νά΄τος «έφυγε»- «έφυγε»
και με συννεφοφτερά αγγέλου-
στα 96 χρονών –
απ΄την Ακρόπολη του
νά΄τος πέταξε-πέταξε…
…αλλά στιγμή δεν έχασε!

Στο πόντιουμ τ΄Ουρανού
μονομιάς όρθιος στάθηκε-
με μπαγκέτα γιαλισμένη
από τον Παραδεισοφρουρό –
τον βρέξει-χιονίσει-
μη…ανασχηματιζόμενο,΄Αγιο Πέτρο,
οπότε με δύο-τρεις κινήσεις
για νά΄βρούν τον ρυθμό, προς
τον ΜΑΝΟ και τον ΘΕΟ, αιώνια
συναυλιακή ορχήστρα έφτιαξε…
…και ξεκίνησε, πριν καν περάσει
το τριήμερο εθνικό μας πένθος!

…Ακούστέ τον – ακούστέ τον
σαν οι καμπάνες να ηχούν:
… «Της ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ
η «Νέα Αρχή» νά΄τη πετιέται-
νά΄τη πετιέται»-
με «νότες» κατακόκκινες,
ώριμες , θαρρείς κομμένες
λαίμαργα από τη μηλιά
της Εύας και του Αδάμ-
ο «Θεού Δώρο» ξανά έπλασε…
…έτσι να τον θυμούνται, να τον αναφέρουν
και να τον ευγνωμονούν,
οι γενιές των Ελλήνων,
επ΄άπειρον, στο παντοτινά…

Μελοποιώντας το :
-« Σαν τον ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ μας
τόσο «ΑΞΙΟΝ» η Μάνα Γη
ουδέποτε ξαναγέννησε,
ούτε καν κυοφόρησε-
όσες πάρα πολλές φορές
κι αν ο μόνιμα «ντούρος»,
Ψηλορειτιανός Δίας, «της την έπεσε»! …

… Αφού ακόμη κι ο ήλιος απ΄την ανατολή ,
προσωπικά για τον Παγκόσμιο
Μουσικοσυνθέτη μας ΕΦΕΞΕ»!

Φ.Κ.

(Υ.Γ.: Εκμυστήρευση, που την κάνουμε για πρώτη φορά: Δύο είναι τα μουσικά ακούσματα, που μας φορτίζουν συναισθηματικά ως το σημείο να δακρύζουμε. Το ένα είναι τα «ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΙΚΑ» και το άλλο τα «ΚΡΗΤΙΚΑ» – όπου οι ρίζες μας είναι μέσα από τα Χανιά η μητέρα μας ΄Ελλη κι από την επαρχία Κισσάμου ο πατέρας μας Αλέξανδρος- σαξέχαστοι και οι δύο… – Φ.)