Το ΕΠΟΣ του ΨΕΜΑΤΟΣ

Σε κάθε Επέτειο του Έπους 1940 προβληματίζομαι! Το ίδιο κι εφέτος συνέβη. Όχι, οι παράτες, οι παρελάσεις και οι δηλώσεις των «αρχών» καθόλου τούτη τη χρονιά δεν με προβλημάτισαν

Επαναλήψεις και πιστά αντίγραφα περασμένων γιορτασμών ήσαν και μία από τα ίδια προς τα εντός εκτός και επί τα αυτά έδειξαν. Τα κάθε λογής σχόλια στο fb,που meta τώρα λέγεται, με χάλασαν και το μίσος που αυτά έβγαζαν με προβλημάτισε! Ευκαιρία οι μεν και οι δε βρήκαν ο ένας τον άλλο να αναθεματίσει και την δική του «αλήθεια» ο καθένας ως αληθινή στον απέναντι να παρουσιάσει. Με το έτσι θέλω, γιατί εγώ ο Έλληνας πατριώτης κι εσύ όχι, γιατί εγώ ξέρω κι εσύ δεν ξέρεις! Ρε δεν πάτε να…

Έχει τόσο μεγάλη σημασία, ποιος είπε τότε το Όχι, πως το διατύπωσε και γιατί το είπε; Η Ιστορία το αναφέρει αλλά σε τούτο το γεγονός καμία αναφορά της δεν σταματάει. Και αυτή η συνέχεια της Ιστορίας είναι συγκλονιστική! Όταν οι σειρήνες τα ξημερώματα εκείνης της μέρας ήχησαν και ο λαός για την ιταμή απαίτηση των φασιστών της Ιταλίας έμαθε, με ένα βροντερό Όχι και αυτός απάντησε και σύσσωμος, ομόψυχος και προπαντός μονιασμένος την υπεράσπιση της Πατρίδας αποφάσισε! Ούτε ποιος τον κυβερνάει τότε σκέφτηκε μήτε συσχετισμούς δυνάμεων κάθισε εκείνο το πρωινό να μελετήσει. Μοναδική του σκέψη η άμυνα της Πατρίδας και στόχος του μόνο η Νίκη! Και νίκησε χωρίς την υπεροπλία να έχει ή σε αριθμούς να υπερτερεί. Νίκησε γιατί ήταν μονιασμένος και την Πατρίδα του αγαπούσε! Όποιος και να ήταν ο Θεός του και όποια τα πολιτικά του πιστεύω! Αυτό το μεγάλο της ημέρας μήνυμα και άλλο κανένα…

Για να καταλάβουν κάποιοι Ελληναράδες τι ακριβώς εννοώ και κάποιοι άλλοι αδιάβαστοι να μάθουν, μερικούς ξεχασμένους ήρωες του Έπους του 40 θα αναφέρω. Ελάχιστους από τους πολλούς, που ο μετακατοχικός διχασμός και ο μετέπειτα κοινωνικοπολιτικός ρατσισμός από τα κιτάπια της επίσημης δικής τους «Ιστορίας» διέγραψε…
Το 1940, 12.898 Έλληνες Εβραίοι στρατεύτηκαν και πολέμησαν! Τόσοι, που μία ολόκληρη Μεραρχία και μάλιστα ενισχυμένη θα συγκροτούσαν! Ο πρώτος δε ανώτερος αξιωματικός που έπεσε νεκρός πολεμώντας, Έλληνας Εβραίος ήταν. Ο Αντισυνταγματάρχης Μαρδοχαίος Φριζής, τον οποίο τα εχθρικά πυρά καβάλα στο άλογό του βρήκαν, όταν το Νότιο Συγκρότημα της περίφημης Μεραρχίας Αλπινιστών Τζούλια μέσα στην Αλβανία κυνηγούσε και κατατρόπωνε. Στην περιοχή της Πρεμετής, την ημέρα που το ημερολόγιο 5 Δεκεμβρίου 1940 έδειχνε. Ένας Έλληνας «στρατιώτης», που είχε πολεμήσει στο Μακεδονικό Μέτωπο, στην Κριμαία και στη Μικρασιατική Εκστρατεία…

Η σκληρότερη ίσως μάχη του πολέμου, στο ύψωμα 731 της περιοχή Κλεισούρας έγινε και τα τμήματα που το κρατούσαν 100.000 οβίδες δέχτηκαν αλλά το κράτησαν! Επικεφαλής των υπερασπιστών του υψώματος ο Ταγματάρχης Δημήτριος Κασλάς, που τον πόλεμο κατά του φασισμού στην διάρκεια της κατοχής συνέχισε, στις τάξεις του ΕΛΑΣ ενταγμένος. Από «ήρωας» «προδότης» έτσι έγινε, αποτάχτηκε και στην εξορία σε Σέριφο, Σαντορίνη και Ικαρία στάλθηκε…

Ο Ανθυπολοχαγός Δημήτριος Σπυρόπουλος, διμοιρίτης Λόχου του Αποσπάσματος Πίνδου, ένα ολόκληρο ιταλικό Τάγμα με την διμοιρία του στην Αετομηλίτσα του Γράμμου απόκρουσε και την επομένη κατά του Προφήτη Ηλία Φούρκας εξόρμησε και τα πολυβόλα του εχθρού σίγησε! Το όνομά τότε θρύλος έγινε και αυτός τα ανδραγαθήματα μέχρι το τέλος του πολέμου και την κατάρρευση του συνέχισε. Στην κατοχή όμως στο ΕΑΜ εντάχτηκε και για τούτο ο Στρατός αργότερα «εκτός υπηρεσίας και οργανικών θέσεων» τον έθεσε και τρία χρόνια μετά τον απόταξε…

Και πόσοι άλλοι σαν τους παραπάνω υπήρξαν, που την Πατρίδα υπερασπίστηκαν αλλά από τους αυτόκλητους γνωστούς κριτές, στην πλειοψηφία τους δειλοί και άκαπνοι, «ξένοι» ή «προδότες» κρίθηκαν ή χαρακτηρίστηκαν και από την Ιστορία σβήστηκαν. Για να βγουν λάδι όσοι με τους Ναζί συνεργάστηκαν και οι απόγονοί τους την Ιστορία στο διηνεκές να καπηλεύονται! Άντε να χαθείτε ρε ψεύτες…