Ακυρώνουν μεταγραφή φασίστα ποδοσφαιριστή στη Ράγιο Βαγιεκάνο!

Συνεχίζει να προκαλεί έντονες αντιδράσεις στους φιλάθλους της Ράγιο Βαγιεκάνο, ο δανεισμός από την Μπέτις, μέχρι το τέλος της σεζόν, του 27χρονου Ουκρανού Ρομάν Ζοζούλια. Με αναρτήσεις τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκφράζουν την αντίθεσή τους, αλλά και συγκεντρώσεις στα γραφεία του συλλόγου, ζητούν την ακύρωση της μεταγραφής, εξαιτίας του παρελθόντος του διεθνή επιθετικού και της υποστήριξης του στο νεοναζιστικό κόμμα της Ουκρανίας, τον διαβόητο «Δεξιό Τομέα».

Ο «Δεξιός Τομέας» (Πράβιι Σεκτόρ-Pravyy Sektor) αναδείχθηκε στη δύναμη που κυριάρχησε στους δρόμους του Κιέβου, οργανώνοντας τις φασιστικές ομάδες κρούσεις και λειτουργώντας ως ο στρατιωτικός βραχίονας του «Svoboda», της επίσημης ουκρανικής ακροδεξιάς, που σήμερα είναι τέταρτη δύναμη στο κοινοβούλιο της Ουκρανίας.

Οι αριστερές πεποιθήσεις, όμως, των οπαδών της Ράγιο, στο Βαγιέκας, προάστιο της ισπανικής πρωτεύουσας, δεν επιτρέπουν στην ύπαρξη ακροδεξιών απόψεων στην ομάδα. «Το Βαγιέκας δεν είναι μέρος για ναζί», έγραφε χθες το πανό στο προπονητικό κέντρο της ομάδας. Ετσι η συμμετοχή του Ζοζούλια στο φασιστικό κόμμα της Ουκρανίας αποτέλεσε την αιτία να ακυρωθεί ο δανεισμός του από την Μπέτις 16 ώρες από την ανακοίνωση της.

Χθες, πάντως, συναντήθηκαν παράγοντες της διοίκησης της Ράγιο, με τη διοργανώτρια αρχή, το συνδικάτο των επαγγελματιών παικτών και του ίδιου του Ζοζούλια. Οι εκπρόσωποι της Ράγιο εξέφρασαν την επιθυμία τους να συνεχίσει ο παίκτης στην ομάδα, παρέχοντας του κάθε προστασία τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου. Ο Ουκρανός παίκτης έχει, πλέον, διορία μέχρι τη Δευτέρα για να αποφασίσει αν θα επιμείνει στην ένταξη στο ρόστερ της Ράγιο ή αν θα επιστρέψει στην Ανδαλουσία για την Μπέτις.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Ράγιο, Λουίς Γιανιέθ, τόνισε ότι όλα «είναι μια παρεξήγηση» και πως «δεν έχει δεσμούς με νεοναζί», όπως σχετικά έχει κατηγορηθεί. Ο ίδιος ο παίκτης έκανε δήλωση εξηγώντας ότι οι ενέργειές του στην Ουκρανία συμπίπτουν με τις κοινωνικές αξίες που υποστηρίζει η Βαγιεκάνο.

Πάντως από την εποχή της μεταγραφής του στην Μπέτις, είχε γίνει πολύ συζήτηση για τον ίδιο λόγο. Υποστήριζε τους Ουκρανούς παραστρατιωτικούς, είχε εκφράσει δημόσια τη συμπάθειά του για το ουκρανικό ακροδεξιό κόμμα, κάτι που επίσης είχε αρνηθεί τις πρώτες ημέρες μετά την άφιξή του στην ομάδα της Ανδαλουσίας.

Να σημειωθεί πως η Ράγιο Βαγιεκάνο παραμένει μία από τις λίγες ομάδες που διατηρεί τόσο μεγάλη τη σύνδεση με τα ιδανικά και τις αρχές της κοινότητας την οποία εκπροσωπεί. Οι κοινωνικές αξίες του ποδοσφαιρικού συλλόγου δημιουργούν την ταυτότητά του και είναι ταυτισμένος με εκείνες τις τάξεις εκείνων των ανθρώπων που παλεύουν για την επιβίωση τους.

Οι οπαδοί γνωρίζουν ότι αποτελούν τον φτωχό «συγγενή» του μαδριλένικου ποδοσφαίρου, αλλά όλοι τους είναι περήφανοι γι’ αυτό ακριβώς το λόγο. Παίζουν το αγαπημένο τους ποδόσφαιρο, ξέρουν ότι δεν έχουν τις οικονομικές δυνατότητες ν’ αντιμετωπίσουν κολοσσούς, όπως η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ, αλλά είναι περήφανοι που λειτουργούν «έξω από το σύστημα».

«Η Ράγιο είναι το υπερήφανο έμβλημα όλης της συνοικίας», δηλώνουν οι οπαδοί της ισπανικής ομάδας, οι «Bukaneros», δηλαδή οι «πειρατές», που υπάρχουν οργανωμένα από το 1992.
Και η κοινωνική δράση της ομάδας αυτής έχει μεγάλη ιστορία. Πριν τρία χρόνια στην απεργία των ανθρακωρύχων ανήρτησαν πανό συμπαράστασης σε γέφυρα σε κεντρικό δρόμο της συνοικίας. Στις αυτοκτονίες ανθρώπων που δεν άντεξαν την κρίση, απάντησαν με πανό που έγραφε «δεν είναι αυτοκτονίες, είναι δολοφονίες» και ζητούσαν να σταματήσουν οι εξώσεις σε οικογένειες που χρωστούν.

Όταν η κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι ανακοίνωσε τα μέτρα λιτότητας, η Ράγιο αποτέλεσε τον μοναδικό σύλλογο στη χώρα που κατέβηκε σε απεργία. Το 2011, με τη στάση πληρωμών στο σύλλογο, κόσμος και ποδοσφαιριστές σχημάτισαν κοινό μέτωπο, ενώ σε ένδειξη αλληλεγγύης οι δεύτεροι συγκέντρωναν χρήματα για το απλήρωτο προσωπικό.
Στη μεγάλη απεργία της 14ης Νοεμβρίου του 2012, οι «Bukaneros» κάλεσαν με πανό όλο τον κόσμο να κατέβει στους δρόμους. Αποτέλεσμα ήταν η σύλληψη ενός μέλους τους, γεγονός που προκάλεσε πράξεις αλληλεγγύης και στην Ελλάδα, με οπαδούς του Ηρακλή να κάνουν συμβολική κατάληψη στο προξενείο της Ισπανίας στη Θεσσαλονίκη.

Άμεση ήταν και η αντίδρασή τους μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, με πορείες, συνθήματα και πανό σε κάθε αγώνα του ισπανικού πρωταθλήματος. Η Ράγιο δεν έκρυψε ποτέ την αντίθεση σε κάθε είδους φασιστική συμπεριφορά. Η Ράγιο, λοιπόν, δεν θα γίνει ποτέ πρωταθλήτρια στο ισπανικό πρωτάθλημα, αλλά είναι πρωταθλήτρια στις συνειδήσεις και τις καρδιές εκείνων των ανθρώπων, που καταλαβαίνουν πως η αλληλεγγύη είναι το «όπλο» των λαών κόντρα στην αδικία του συστήματος.