Τζιωρτζόπουλος: “Νιώθαμε τον κόσμο απο τα αποδυτήρια”

Ο Έλληνας αμυντικός μιλάει και αυτός με την σειρά του για το μάτς της 21ης Νοέμβρη.

Ο Σταύρος Τζιωρτζόπουλος θυμάται την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο γήπεδο,το κύρος των Ιταλών αλλά και το “σουβενίρ” που αποκόμησε απο τον αγώνα. Αναλυτικά:

“Παρά το μέτριο ξεκίνημα στον όμιλο, περιμέναμε πως θα παλεύουμε μέχρι την τελευταία αγωνιστική για την πρόκριση στην επόμενη φάση. Υπήρχε πολύ καλό κλίμα μέσα στον ομάδα, υπήρχε πίστη στις δυνατότητες μας. Είχε δημιουργηθεί ένα πολύ καλό κράμα από έμπειρους και ταλαντούχους ποδοσφαιριστές και όλοι προσπαθούσαμε για το καλύτερο.

Ο Σέρα Φερέρ χρησιμοποίησε νεαρούς παίκτες σ’ αυτές τις κρίσιμες αναμετρήσεις, όπως ο Τόζερ, ο Χετεμάι, ο Παπασταθόπουλος, ο Κονέ και κάποιοι θεώρησαν πως δεν έδινε μεγάλη σημασία στο Champions League, όμως το μέλλον έδειξε ότι όλοι τους πραγματοποίησαν και πραγματοποιούν μία εξαιρετική καριέρα στο υψηλότερο επίπεδο. Μόνο στην Ελλάδα επικεντρωνόμαστε στην ηλικία και χάνουμε την ουσία. Οι ξένοι προπονητές δεν σκέφτονται μ’ αυτόν τον τρόπο. Απ’ την στιγμή που τους πίστευε ως ποδοσφαιριστές επέλεξε να τους ρίξει στα… βαθιά απευθείας.

Απέναντι στην Μίλαν είχαμε πολλά κίνητρα για να πάρουμε τη νίκη, αφού πρόκειται για μία τεράστια ομάδα. Ακόμα κι αν χάναμε δεν θα υπήρχε γκρίνια απ’ τους φιλάθλους λόγω του μεγέθους του αντιπάλου μας. Παρ’ όλα αυτά, είχε γίνει μία πολύ καλή προετοιμασία και σε αγωνιστικό και σε ψυχολογικό επίπεδο.

Απ’ την άλλη πλευρά, κι ο κόσμος αντιμετώπισε πολύ θερμά τον συγκεκριμένο αγώνα, με συνέπεια να αποκτήσουμε ακόμα μεγαλύτερη ώθηση. Ήδη, περίπου 2 εβδομάδες πριν την αναμέτρηση, οι φίλαθλοι της ΑΕΚ ζούσαν στους ρυθμούς αυτού του αγώνα. Ο Φερέρ προσπαθούσε καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας να μας “μπολιάσει” με περισσότερη αυτοπεποίθηση. Χαρακτηριστικά μας ανέφερε πως “δεν πρέπει να τρομάζετε απ’ το μέγεθος της Μίλαν. Είμαστε 11 και είναι 11”.

Πριν την αναμέτρηση, η ατμόσφαιρα στο γήπεδο ήταν συγκλονιστική. Δεν υπάρχουν λόγια να την περιγράψεις. Ήταν κάτι το ανεπανάληπτο. Προσωπικά, θυμάμαι την ώρα που επιστρέφαμε στα αποδυτήρια για να λάβουμε τις τελευταίες οδηγίες ότι γινόταν η παρουσίαση των δύο ενδεκάδων. Ο κόσμος σε κάθε όνομα φώναζε “όλε”, ενώ εμείς μέσα απ’ τα αποδυτήρια νιώθαμε λόγω της έντασης πως τους είχαμε… δίπλα μας. Υπήρχε θετική αύρα στο γήπεδο και τρομερός παλμός.

Οι ποδοσφαιριστές, μεταξύ μας, σχολιάζαμε πως υπήρχαν θετικοί οιωνοί προκειμένου να παίξουμε ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι και να πάρουμε ένα καλό αποτέλεσμα. Το άγχος το ξεπεράσαμε με το που μπήκαμε στον αγωνιστικό χώρο. Όταν βάλεις τη φανέλα και πατήσεις το χορτάρι όλα μένουν πίσω. Το σημαντικό για εμένα, αλλά και για τα άλλα παιδιά ήταν πως είχαμε στο πλευρό μας συμπαίκτες υψηλού επιπέδου, όπως ο Έμερσον, ο Λυμπερόπουλος, ο Ζήκος, ο Τσιρίλο και ο Δέλλας. Όλοι τους προσπαθούσαν να μας δώσουν κίνητρο προκειμένου να υπερκεράσουμε την έλλειψη εμπειρίας.

Παράλληλα, είχαμε την τύχη να έχουμε σε εξαιρετική βραδιά τον Στέφανο Σορεντίνο, ο οποίος στο πρώτο ημίχρονο αρνήθηκε 2-3 φορές το γκολ σε τετ α τετ με τον Φίλιπο Ιντζάγκι. Ήταν πραγματικός διάολος (σ.σ. Ιντζάγκι). Αν θυμάμαι καλά στις 2 απ’ τις 3 φάσεις είμαι εγώ μαζί του (σ.σ. γέλια). Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση το στυλ παιχνιδιού του και σκεφτόμουν την ατάκα του  Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, ο οποίος είχε πει πως ο Ιντζάγκι γεννήθηκε… οφσάιντ. Πραγματικά, πάντα ήταν στο όριο. Δεν μπορούσες να τον χάσεις απ’ την προσοχή σου ούτε δευτερόλεπτο.

Ευτυχώς ήρθε το γκολ του Ζούλιο Σέζαρ και πήραμε το προβάδισμα προς το τέλος του πρώτου μέρους. Βέβαια, για εμένα, η βραδιά θα ήταν ιδανική αν είχε μπει και το πλασέ του Ζούλιο στο δεύτερο ημίχρονο, ύστερα από δική μου σέντρα, αλλά το απέκρουσε εντυπωσιακά ο Ντίντα. Αν έμπαινε εκείνο το γκολ θα ήταν… όνειρο. Το κερασάκι στην τούρτα. Θεωρώ πως θα ήταν ένα υπέροχο γκολ και θα ταίριαζε απόλυτα στη βραδιά. Άλλωστε, σ’ αυτή τη φάση τραυματίστηκε κι ο Ντίντα λόγω της υπερπροσπάθειας να αποσοβήσει το γκολ.

Μετά το τέλος του αγώνα, οι παίκτες της Μίλαν μας χαιρέτησαν, αποδέχθηκαν την ήττα τους και έδειξαν πόσο κύριοι είναι. Γενικά έχω τις καλύτερες εντυπώσεις απ’ τα παιχνίδια με την Μίλαν. Τόσο στο ΟΑΚΑ όσο και στο “Σαν Σίρο”. Βέβαια, εμείς συζητάμε αυτό τον αγώνα μέχρι και σήμερα, ενώ αυτοί το ξεπέρασαν την επόμενη ημέρα. Έχω κρατήσει ένα λαβαράκι από εκείνο το παιχνίδι, καθώς και τη φανέλα του Κλάρενς Ζέεντορφ.

Αν υπάρχει μόνο μία πικρία για εκείνη την πορεία ήταν ο τρόπος με τον οποίο αποκλειστήκαμε. Ήταν λίγο περίεργο το  αποτέλεσμα του άλλου αγώνα (σ.σ. Μίλαν – Λιλ 0-2). Ειδικά, όταν εμείς, την ίδια ώρα, κάναμε την ανατροπή μέσα στην Άντερλεχτ. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ πως όλα τα παιδιά εκείνη την χρονιά έδωσαν το 100% των δυνατοτήτων τους…”

Πηγή: Sport24