Τζόγος…

Γράφει ο Παναγιώτης Θ. Τουμάσης

Χωρίς αιτία, δίχως λόγο,
τα πάντα τα ‘χασα στον τζόγο.
Και, καλά εγώ, δεν πάει πιο κάτω,
διάλεξα, κι έπεσα στον πάτο.
Τι φταίν’ να δυστυχούν με μένα
και πρόσωπά μου αγαπημένα;

Σκέψου, στο τσακ παιχτήκαν όλα
και για ένα τσακ πήρα τη φόλα.
Τώρα, μετρώ πόσο έχω ρύζι
κι ήδη, η κοιλιά μου γουργουρίζει.
Τώρα, παραπονιέται κι η άλλη,
“γιατί δεν πας”, λέει, “στον μπακάλη”;

Τέσσερις έχει ακόμα ο μήνας,
α! Θα πεθάνουμε της πείνας.