Υπάρχει διάθεση για σοβαρή επένδυση ή… πάλι τα ίδια;

Το ότι η ΑΕΚ κατέληξε 5^η αντί για 4^η και εκτός Ευρώπης είναι μεν άλλη μια ξεφτίλα σε μια σειρά από ξεφτίλες που έχουμε υποστεί την τελευταία τετραετία, αλλά εντάξει, θα ζήσουμε και με αυτήν. Εδώ τόσα περάσαμε. Το θέμα είναι, υπάρχει διάθεση για μια επένδυση που αρμόζει στο όνομα και την ιστορία της ΑΕΚ που επιστρέφει μάλιστα «σπίτι» της μετά από 20 χρόνια ή θα πάμε πάλι με την ίδια μίζερη νοοτροπία «έσοδα-έξοδα» και βλέπουμε;

Φυσικά τώρα που ήρθαν πάλι τα πολύ δύσκολα, ο στόχος είναι για ακόμα μια φορά… ο γνωστός. Κονέ και Παπαδημητρίου. Αυτοί είναι η πηγή του κακού για όλα τα δεινά της ΑΕΚ τα τελευταία 4 χρόνια, λες και πριν έρθουν, τα πράγματα δούλευαν «ρολόι» στον Δικέφαλο που μετά το πρωτάθλημα του ’18, πήγε στο Champions League με 30 εκατομμύρια στα ταμεία έχοντας ενισχύσει το ρόστερ με Γιαννιώτα, Άλεφ και Οικονόμου, ενώ ήδη είχαν πει «αντίο» Χριστοδουλόπουλος, Αραούχο, Βράνιες, Γιόχανσον.

Δηλαδή για να καταλάβουμε, βγαίνει ο Κονέ με τον Παπαδημητρίου με καμιά 30αριά εκατομμύρια στην τσέπη και δεν μπορούν να πείσουν τους υποψήφιους μεταγραφικούς στόχους να υπογράψουν στην ΑΕΚ οπότε γι’ αυτό θεωρούνται ανίκανοι; Λόγω έλλειψης διαπραγματευτικών ικανοτήτων; Διότι εάν είναι έτσι τα πράγματα τότε μάλιστα, όσοι τους βρίζουν έχουν δίκιο. Αλλά εφόσον είναι πια τόσο ανίκανοι, για ποιον λόγο δεν έχουν δει τόσο καιρό την πόρτα της εξόδου; Μήπως βολεύει αυτή η κατάσταση ώστε να τραβάνε οι ίδιοι πάνω τους όλα τα «πυρά»; Γιατί λογική σε αυτό δεν υπάρχει. Εδώ 3-4 ανεπιτυχή αποτελέσματα να έχει ένας προπονητής στην ΑΕΚ, έχει δει την απόλυση πριν προλάβει να πει «κύμινο». Μια ντουζίνα προπονητές έχουν περάσει τα τελευταία 5 χρόνια. Δηλαδή η διοίκηση αλλού κάνει τα «στραβά μάτια» και αλλού είναι αμείλικτη; Κάτι δεν κολλάει.

Δεν θέλει πολύ μυαλό όμως. Η ΑΕΚ όσο λειτουργεί με τη λογική «έσοδα-έξοδα» δεν έχει τις πιθανότητες με το μέρος της για να φτιάξει μεγάλη ομάδα. Δεν είναι δα και η Πόρτο για να έχει την πολυτέλεια να μπει σε αυτή τη λογική. Δεν πλησιάζει καν το βεληνεκές του Ολυμπιακού, ο οποίος φυσικά με Καρεμπέ και Μοντεστό είναι εξαιρετικά δικτυωμένος στις διεθνείς αγορές. Με πωλήσεις που φτάνουν δε φτάνουν το εκατομμύριο, τι έσοδα να έχει ακριβώς ο Δικέφαλος, ώστε να τα «ρίξει» ακολούθως σε αγορές παικτών; Όχι ότι το μοντέλο που ακολουθεί ο Ολυμπιακός είναι υγιές, ίσα ίσα το αντίθετο μιας και αναγκάζεται να «αυτοκαταστρέφεται» κάθε τόσο πουλώντας τους καλύτερους του παίκτες ώστε να κρατά ζωντανές τις σχέσεις του στο «παζάρι», ωστόσο εφόσον διατηρεί την εγχώρια κυριαρχία φαίνεται πως του αρκεί.

Επόμενως τι μέλλει γενέσθαι στην ΑΕΚ; Αν συνεχίσει με αυτή την τακτική που ακολουθεί, μια νέα, οδυνηρή αποτυχία θα είναι προ των πυλών. Δυστυχώς, στο σύγχρονο ποδόσφαιρο τα λεφτά φέρνουν την ευτυχία 9 στις 10 φορές. Όσα περισσότερα επενδύσεις, τόσο θα μειωθεί αναλογικά η πιθανότητα αποτυχίας. Το να ελπίζει η Ένωση ότι θα επαναληφθεί το θαύμα του ’18 είναι μάλλον ουτοπικό. Αυτά μια φορά γίνονται.

Και πλέον είναι τέτοια η πτώση και η απόσταση που έχει δημιουργηθεί σε όλα τα επίπεδα που δεν φτάνουν τα «ψιλολόγια» του τύπου… 15 μεταγραφές με 5 εκατομμύρια όλες μαζί, όπου τα 3 πάνε για δυο παίκτες οι οποίοι έχουν μια α’ αξία στην αγορά μόνο και μόνο για τις εντυπώσεις και τα άλλα 2 για όλους τους υπόλοιπους που δεν υπάρχουν στον χάρτη. Όχι. Χρειάζονται δεκάδες εκατομμύρια. Δεν υπάρχει πιθανότητα να γίνει η ΑΕΚ υπερδύναμη με 5 και 10 εκατομμύρια.

Μιλάμε για υπερδύναμη όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά να πρωταγωνιστεί το κατά δύναμιν και στην Ευρώπη. Όχι απλά να φυτοζωεί με τριτοτέταρτες θέσεις στην Ελλάδα, νίκη σε κάνα ντέρμπι «στη χάση και στη φέξη», κάναν τίτλο ανά δεκαετία και αποκλεισμούς από τον Αύγουστο ή στην καλύτερη «ταβάνι» με ομίλους όσον αφορά την Ευρώπη. Τουλάχιστον αυτό πιστεύουμε εμείς ότι αρμόζει σε μια ομάδα με το μέγεθος της ΑΕΚ, ύστερα από τη βάναυση «μαχαιριά» της Γ’ Εθνικής και έχοντας πάντα την προοπτική της Αγια-Σοφιάς. Άλλοι βέβαια μπορεί να έχουν διαφορετική άποψη. Αλλά ας τη ρίξουν στο τραπέζι τώρα. Ο κόσμος της ΑΕΚ πρέπει να ξέρει.