Ζήκος: ”Καμία ατμόσφαιρα σαν την ελληνική!”

Για εμένα ήταν λίγο περίεργη εκείνη η χρονιά. Μόλις είχα επιστρέψει απ’ τη Γαλλία στην Ελλάδα και είχα χάσει τα δύο πρώτα παιχνίδια με την Μίλαν στο “Σαν Σίρο” και με την Άντερλεχτ στο ΟΑΚΑ.  Πράγματι, ξεκινήσαμε άσχημα τον όμιλο, με δύο ήττες και μία ισοπαλία, όμως νομίζω πως “ψάχναμε” μία νίκη, η οποία θα τονώσει την ψυχολογία μας. Κι ευτυχώς αυτή η νίκη ήρθε νωρίς, απέναντι στην Λιλ, με αποτέλεσμα να μας δίνει ελπίδες προκειμένου να διεκδικήσουμε κάτι περισσότερο. Άλλωστε, φάνηκε βάσει των αποτελεσμάτων πως μπορούσαμε να τα καταφέρουμε σ’ αυτόν τον όμιλο. Αυτός ήταν ο στόχος μας, να πετύχουμε μία νίκη. Το γεγονός πως φτάσαμε να παλεύουμε για την πρόκριση μέχρι την τελευταία αγωνιστική ήταν στα συν και νομίζω πως το αξίζαμε εκείνη τη χρονιά.

Ο Σέρα Φερέρ έδωσε ευκαιρίες σε πολλά νέα παιδιά, όπως ο Χετεμάι, ο Τόζερ, ο Κυριακίδης, ο Παπασταθόπουλος σε αγώνες του Champions League. Παρ’ όλα αυτά, δεν θεωρούσε πως το Champions League ήταν μία διοργάνωση που έπρεπε να την αφήσουμε στην άκρη και να επικεντρωθούμε στο ελληνικό πρωτάθλημα. Πρώτον, διότι οι νίκες και οι ισοπαλίες στην Ευρώπη  είχαν οικονομικά οφέλη για την ομάδα και δεύτερον γιατί οι προαναφερθέντες ποδοσφαιριστές αποτελούσαν μία πολύ καλή φουρνιά, παρά το νεαρό της ηλικίας τους. Υπήρχε ταλέντο και ποιότητα. Και το σημαντικότερο; Αγωνίζονταν σε μία ομάδα που είχε έμπειρους ποδοσφαιριστές, οι  οποίοι μπορούσαν να τους βάλουν άμεσα στο κλίμα της ομάδας και των απαιτήσεων που υπήρχαν προς το πρόσωπό τους.

Η νίκη επί της Λίλ για την 4η αγωνιστική μας είχε δώσει μία πολύ θετική αύρα ενόψει της μεγάλης αναμέτρησης με την Μίλαν. Είχα πάρει μεγάλη ώθηση απ’ την πρώτη νίκη μας. Γνωρίζαμε πως από το παιχνίδι απέναντι στην Μίλαν υπήρχαν μόνο αγωνιστικά οφέλη. Ήταν ένας αγώνας απέναντι σε μία μεγάλη ομάδα, με σπουδαίους ποδοσφαιριστές, η οποία στο τέλος της χρονιάς κατέκτησε -εν τέλει- και το τρόπαιο κόντρα στην Λίβερπουλ. Παράλληλα, σε περίπτωση νίκης παραμέναμε στο κόλπο της πρόκρισης. Διατηρούσαμε ακέραιες τις μαθηματικές ελπίδες μας. Επίσης, γνωρίζαμε πως το γήπεδο θα ήταν γεμάτο.

Όσοι είχαμε ζήσει τη Νέα Φιλαδέλφεια γνωρίζαμε πως τέτοιες στιγμές είναι μοναδικές, αλλά το γήπεδο χωρούσε 25.000 με 27.000 χιλιάδες κόσμο. Αντίθετα, οι παίκτες της ΑΕΚ ήταν δύσκολο να δουν το ΟΑΚΑ γεμάτο με 70.000 θεατές. Άρα, το δεύτερο μεγάλο κίνητρο ήταν πως θα παίζαμε απέναντι σε 70.000 κόσμο. Δεν υπήρχε άγχος, καθώς θέλαμε να απολαύσουμε τον αγώνα. Γενικά, υπήρχε μία καλή χημεία στην ομάδα εκείνη την χρονιά, η οποία αποτυπώθηκε απ’ τα αποτελέσματά μας σε Ελλάδα και Ευρώπη. Καταφέραμε οι νέοι ποδοσφαιριστές με τους παλιούς να “δέσουμε” άμεσα κι αυτό ήταν το πιο σημαντικό.

Πριν τον αγώνα με την Μίλαν δεν μπορούσα να κοιμηθώ για καμιά εβδομάδα. Δεν το έκανα συνειδητά. Υπήρχαν πράγματα στο υποσυνείδητο που δεν με άφηναν να… ησυχάσω. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως ο μεγαλύτερός μας φόβος ήταν να μην τραυματιστούμε σε κάποια προπόνηση και χάσουμε το παιχνίδι. Βέβαια, κατά τη διάρκεια της προπόνησης ή του αγώνα, ασυναίσθητα και το πόδι σου θα βάλεις σε κάποια φάση και θα υπερβείς εαυτό.

Εκείνο το βράδυ η Μίλαν δεν ήταν σε κακή ημέρα. Τουναντίον, είχε χάσει απίστευτες ευκαιρίες, με τον Σορεντίνο να έχει πραγματοποιήσει εξαιρετικές αποκρούσεις. Μπορούμε να πούμε πως σταθήκαμε αρκετά τυχεροί και ικανοί, αν λάβουμε υπόψιν την ποιότητα του Σορεντίνο, κατά τη διάρκεια του αγώνα. Άρα, ο συνδυασμός καλής απόδοσης, θετικής αύρας, στήριξης του κόσμου και τύχης, έφεραν το θετικό αποτέλεσμα, το οποίο προήλθε από ένα υπέροχο γκολ του Ζούλιο Σέζαρ.

Σε μία εκτέλεση φάουλ, πάντα έχεις να κάνεις και με τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Ο Ζούλιο  χτυπούσε καλά φάουλ στις προπονήσεις και στα παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος. Όμως, είναι διαφορετικό να αντιμετωπίζεις υποδεέστερες ομάδες κι άλλο να αγωνίζεσαι απέναντι στην Μίλαν. Απέναντι σ’ έναν εκ των κορυφαίων τερματοφυλάκων εκείνη την εποχή, τον Ντίντα. Η εκτέλεση ενός φάουλ είναι θέμα εμπιστοσύνης στα πόδια σου, θέμα ημέρας και νομίζω πως εκείνο το βράδυ όλοι ήμασταν στην ημέρα μας. Δεν ήταν ένα τεχνικό φάουλ. Ουσιαστικά, ο Ζούλιο ξεγέλασε τον Ντίντα, ο οποίος θεώρησε πως το φάουλ θα εκτελεστεί πάνω απ’ το τείχος κι όχι στην πλευρά που κάλυπτε ο ίδιος. Αυτό ήταν το μυστικό της επιτυχίας.

Απ’ την άλλη πλευρά, η στήριξη του κόσμου μας έδωσε τεράστια ώθηση μετά την επίτευξη του γκολ στο να κρατήσουμε το αποτέλεσμα. Άλλωστε, οι 70.000 θεατές, πριν την έναρξη του αγώνα δεν είχαν την απαίτηση να κερδίσουμε την Μίλαν. Ήταν σημαντικό, διότι ξέραμε πως ό,τι κι αν συμβεί, στο τέλος ο κόσμος θα μας χειροκροτήσει για την προσπάθεια. Έχω παίξει σε πολλά γήπεδα. Η ατμόσφαιρα σε κάθε γήπεδο είναι διαφορετική. Στην Ευρώπη είναι πολύ δύσκολο να βρεις τέτοια ατμόσφαιρα, όπως η ελληνική. Είναι πολύ δύσκολο να βρεις ένα κοινό τόσο συγχρονισμένο στις επιδοκιμασίες, τις αποδοκιμασίες και τους πανηγυρισμούς. Εννοείται πως, σ’ όσα γήπεδα κι αν έχω παίξει, το ελληνικό κοινό δημιουργεί μία ξεχωριστή ατμόσφαιρα.

Σε αγωνιστικό και τακτικό επίπεδο, αν εξαιρέσουμε τα τελευταία 10-15 λεπτά, όπου δημιουργήσαμε κάποιες ευκαιρίες να πετύχουμε και δεύτερο γκολ, νομίζω πως η Μίλαν έπαιξε όπως θα έπρεπε να παίξει. Έπαιξε το παιχνίδι της, έπαιξε επιθετικά. Για εμάς ήταν πιο εύκολο να είμαστε συγκεντρωμένοι στον τακτικό τομέα και να αποκρούουμε τις επιθέσεις της. Βέβαια, κατά τη διάρκεια του αγώνα, με τις ευκαιρίες που έχασε, η Μίλαν απέδειξε πόσο μεγάλη ομάδα είναι και ότι θα μπορούσε να σκοράρει ανά πάσα στιγμή. Το παιχνίδι θα μπορούσε να είναι εύκολα 1-2 ή 1-3. Ευτυχώς για εμάς, δεν έγινε.

Μετά το τέλος του αγώνα, στα αποδυτήρια επικράτησε μεγάλη χαρά για το αποτέλεσμα. Η προοπτική της πρόκρισης στην επόμενη φάση μάς δημιουργούσε τεράστια ικανοποίηση. Πλέον, πιστέψαμε πως μπορούμε να κάνουμε το επόμενο βήμα. Είναι απ’ τις στιγμές που θυμάσαι μοναδικά, όταν ολοκληρώνεις την καριέρα σου.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση στους παίκτες της Μίλαν είναι το πόσο ταπεινοί ήταν μέσα στο γήπεδο, αλλά και πόσο σπουδαίες προσωπικότητες ήταν έξω απ’ αυτό. Κατάφερναν να είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο όσον αφορά στην ποιότητά τους, αλλά παράλληλα είχαν μία μοναδική προσωπικότητα που σε κέρδιζε απ’ την πρώτη στιγμή.

Την τελευταία αγωνιστική έπρεπε να φέρουμε το ίδιο αποτέλεσμα με την Λιλ. Εμείς καταφέραμε να γυρίσουμε ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι απέναντι στην Άντερλεχτ και, παρότι χάναμε 2-0, ισοφαρίσαμε στα τελευταία λεπτά σε 2-2. Ήταν μεγάλη επιτυχία. Όμως, σίγουρα, δεν περιμέναμε πως η Λιλ μπορεί να νικήσει μέσα στο “Σαν Σίρο”. Πιστεύαμε πως μπορούσε να πάρει η Μίλαν έστω την ισοπαλία. Τελικά, δεν ήρθαν τα πράγματα όπως θα επιθυμούσαμε, αφού η Λιλ νίκησε με 2-0. Απ’ την πλευρά μας, κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε προκειμένου να διεκδικήσουμε την πρόκριση”.

Πηγή: Sport24