ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ e-mail: aeklivegr@gmail.com

ΟΠΑΔΙΚΑ

Η φαρσοκωμωδία των ξένων μισθοφόρων του Ολυμπιακού

Published

on

Αδέρφια ΑΕΚτζήδες,

Φίλαθλοι όλης της χώρας,

Με το παρόν σημείωμα θα ήθελα να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια στην ομάδα της ΑΕΚ, στο τεχνικό τιμ και στους απλούς ανθρώπους που βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ σήμερα το απόγευμα.

cats

Μία ομάδα Β Εθνικής (δεν είναι της παρούσης να αναλύσουμε το πώς έφτασε εκεί) κατάφερε να ταπεινώσει την ομάδα του 6ου Αμερικάνικου Στόλου και χάρτινη πρωταθλήτρια Ελλάδας και να τον αποκλείσει πανηγυρικά από την επόμενη φάση του θεσμού.

Το σημερινό 0-0 ήρθε δύσκολα, αφού οι νεαροί (και Έλληνες παρεμπιπτόντως στην πλειοψηφία τους) παίχτες της ΑΕΚ υπερέβαλαν εαυτόν για 65 περίπου λεπτά και στην συνέχεια η κούραση άρχισε να καταγράφεται στα πνευμόνια και να βαραίνει τους μυς του σώματος.

Παρόλα αυτά, η πολυδιαφημισμένη ομάδα των ξένων μισθοφόρων δεν κατάφερε να σκοράρει (αν και απείλησε την εστία της Ένωσης σε κάποιες φάσεις στα τελευταία λεπτά) και έτσι αποχαιρέτησε με σκυμμένο το κεφάλι την διοργάνωση.

Να είστε όλοι καλά,

Χαράλαμπος-Καισαριανή

Υ.Γ. “Η άθλια φαρσοκωμωδία του Ρενσόν πλησίαζε στο τέλος της. Το φιλοθεάμον κοινό της Τουλούζ για άλλη μια φορά αισθάνθηκε εξαπατημένο από την σκάρτη δήθεν προσπάθεια των λαθρεμπόρων του θεάματος, που υποτίμησαν την νοημοσύνη του και το ξεγέλασαν ανερυθρίαστα. Λίγο πριν το μεγάλο φινάλε, από την πρώτη εξέδρα (η οποία πρόσκαιρα έλαβε το όνομα Ζαρντέν, από το όνομα της πιο γνωστής οικογενείας που καθόταν εκεί) άρχισε να εκσφενδονίζει ζαρζαβατικά στο πάλκο. Ο θετρώνης επί ματαίω προσπαθούσε να καθησυχάσει τα πνεύματα
μέσα στις φοβερές ιαχές και αποδοκιμασίες του πλήθους. Βαρύ παράπτωμα και ασυγχώρητο η υποτίμηση του λαϊκού πνεύματος”.

-Ζεράρ Μινιόν, “Η παράσταση της Τουλούζ”, 1865

Μεγαλωμένος σε χρόνια που το να είσαι ΑΕΚ δεν είναι και το πιο συνηθισμένο πράγμα στον κόσμο. Άλλωστε γεννημένος το 1990 το πρώτο πρωτάθλημα που είδα από την ποδοσφαιρική ΑΕΚ ήταν το 2018. Χρόνια συνήθως αποτυχημένα, μίζερα αλλά με πολύ συναίσθημα και πάθος. Ένα πάθος που ολοένα και μεγαλώνει όπως το μεγαλείο της... Δεν είμαστε ΑΕΚ για τα εύκολα. Κάθε μέρα δίπλα της είναι και ένας άνισος αγώνας μεταξύ λύπης και χαράς. Και πολλή πολλή αγάπη.

Continue Reading
Advertisement