Νίκος Κατωγυρίτης, ο Καρπάθιος καπετάνιος του ΕΛΑΣ

«Καβάλα σε ένα θεόρατο ολόλευκο άλογο, με το τουφέκι στον ώμο να γυαλίζει, τις σφαίρες περασμένες σταυρωτά και το περίστροφο έτοιμο, σφιχτά δεμένο στη ζώνη. Ένας αληθινός λεβέντης κι ομορφόπαιδο από τα λίγα, αυτός ήταν ο Νίκος!».

Έτσι τον ήθελαν κάποιες φήμες, έτσι τον περιγράφουν οι Καρπάθιοι που έτυχε να ακούσουν, αλλά δεν γνώρισαν από κοντά τον κόκκινο αγωνιστή Νικόλαο Κατωγυρίτη.

Την ιστορία του ακολουθούν άγνωστες σκιές, αφού είναι από τους λιγοστούς Καρπάθιους αντάρτες, όμως τον σκότωσαν πολύ νωρίς, ήταν ανήμερα της γιορτής του, στις 6 Δεκέμβρη 1944.

Ήταν μόλις 28 ετών όταν πέτυχε να ανταλλάξει με τη ψυχή και το αίμα του μια σταθερή θέση στο πάνθεον των Ελλήνων ηρώων.
Μέσα στη δίνη των επόμενων χρόνων η ιστορία του πρόσκαιρα σκεπάστηκε από λησμονιά, ίσως να βοήθησε και εκείνη η μοιραία προσπάθεια διαγραφής από μια διχαστική και άτιμη πολιτική υστεροβουλία, μα την αλήθεια, ποιο είναι τούτο το αγράμματο φτωχαδάκι, που θα ήθελε να αλλάξει την ρότα ολόκληρης της Ελλάδας; Σίγουρα θα αναρωτήθηκαν κάποιοι εθνοπατέρες και με γκριμάτσες άρνησης θα σήκωναν νευρικά τους ώμους.

Έτσι ακόμη κι όταν υπήρξε η σκέψη να δοθεί το όνομά του, σε ένα στενό του χωριού του, των Μενετών Καρπάθου και με την επιμονή κάποιων συγχωριανών, ειδικά του Π. Ζαβολάκη και του Γ. Σακελλάκη, ο Νικόλας Κατωγυρίτης έμεινε αθάνατος.

Ο κεντρικός δρόμος του χωριού, μπαίνοντας από την Αρκάσα, έχει το δικό του όνομα, μαζί γράφτηκε και το όνομα του αντάρτη Μανώλη Σταματίου, που σκοτώθηκε τις ίδιες μέρες στο Γουδί!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Διαβάστε την συνέχεια του ενδιαφέρον αφιερώματος ΕΔΩ.