ANALYZE THIS
Ο… παράξενος ξένος!
Μα τελικά πόσο ξένος είναι;

Ζωή σαν παραμύθι. Πραγματικό όμως. Γεμάτη ψέματα, απάτη, σκλαβιά, πουστιά!
Κάθε τι διαφορετικό φαντάζει εξωφρενικό. Έχει δύο επιλογές. Ή να ενσωματωθεί ή να πεθάνει μόνος.
Κάθε του αυθόρμητη κίνηση, παράνομη. Κάθε ευθεία και ειλικρινής σκέψη που μοιράζεται τον απομονώνει ολοένα και περισσότερο.
“Δεν κάνεις για εδώ, εσύ ζεις στο δικό σου κόσμο. Ξύπνα” και οι φωνές των αφεντικάδων προς τον ξένο ακούγονται τόσο δυνατά που ακόμα και ο ήλιος τον λυπάται.
Ο ξένος όμως δεν το βάζει κάτω. Συνεχίζει. Πιστεύει πως μια μέρα θα βρει συμπαραστάτη στην ξέφρενη πορεία που διανύει με τελικό προορισμό την αγάπη και την αλήθεια.
Εκεί είναι ο τόπος του. Η πατρίδα του. Θα μπορούσε να γεννηθεί στην Ελλάδα, την Αφρική, την Αμερική, την Αυστραλία. Βλέπει όμως ότι παντού έχει την ίδια αντιμετώπιση. Ξένος!
Δεν προσπαθεί να καταπολεμήσει τα πάθη του. Αυτά είναι που του δίνουν νόημα να ζει. Δεν δεσμεύεται σε τίποτα. Για το μόνο πράγμα που έχω δεσμευτεί στο γκρίζο τούτο κόσμο είναι η ελευθερία του μυαλού μου!
“Μα καλά αυτός δεν έχει προβλήματα; Όλο γελάει” και ο φθόνος αμείλικτος! Άλλωστε η πεποίθηση ότι τα λεφτά φέρνουν την ευτυχία έχει διαπεράσει το μυαλό όλων. Από όποια ήπειρο και να είναι, ότι χρώμα και να είναι το δέρμα του. Ο ξένος όμως χωρίς μία στην τσέπη πάντα έβρισκε τον τρόπο να περνάει καλά. Ακόμα και στην απομόνωση. Ακόμα και σε αυτό το σκιώδες τοπίο βρίσκει πάντα το φως!
Και τελικά ναι. Νιώθει νικητής! Γιατί γυρνώντας τη μηχανή του χρόνου δεν υπέκυψε ποτέ! Κράτησε την αξιοπρέπειά του! Η ιστορία όμως δεν ξεγράφει. Ο ξένος ήταν η σημαία που υψώθηκε στο πιο υψηλό σημείο της γης και σκεπάζοντας όλα τα χωρισμένα κρατίδια, κατάφερε να τα ενώσει. Γιατί για αυτόν σημασία είχε μόνο η ελευθερία της σκέψης και όχι το έμβλημα που αναγράφεται πάνω στη σημαία…
Βασίλης Αντωνίου, aek-live.gr


