Το γήπεδο της ΑΕΚ και η κατάργηση του δασοκτόνου νόμου

Στις προγραμματικές δηλώσεις του, ο αναπληρωτής Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιάννης Τσιρώνης, συμπεριέλαβε (σε περίοπτη… θέση) και την κατάργηση του δασοκτόνου (όπως αποκαλείται…) νόμου

Ο οικολογικά ευαίσθητος Υπουργός, πρώην μέλος του συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος, αφήνει να εννοηθεί ότι η κατάργηση του συγκεκριμένου νόμου, που αφορά και στην κατασκευή του γηπέδου της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια, βρίσκεται πολύ ψηλά στην ατζέντα του.

Στο συγκεκριμένο θέμα έκανε αναφορά, σε πρόσφατη παρουσία της στο τηλεοπτικό κανάλι action24 και η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Ελένη Αυλωνίτου, η οποία έχει ασχοληθεί αρκετά με το θέμα της κατασκευής του γηπέδου της Ένωσης στον ιστορικό χώρο της Νέας Φιλαδέλφειας. Η κ. Αυλωνίτου απαντώντας σε σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου Κώστα Κετσετζόγλου, περί ύπαρξης του νόμου που κατοχυρώνει την ΑΕΚ, απάντησε ότι οι νόμοι αλλάζουν και προσαρμόζονται σε νέα δεδομένα…

Βέβαια αυτό που δεν αποσαφηνίζεται ούτε στις προγραμματικές δηλώσεις του Γιάννη Τσιρώνη, ούτε στις τοποθετήσεις της Ελένης Αυλωνίτου, είναι αν γίνεται λόγος για τον νόμο 4280/2014 ή για το ισχύοντα άρθρο 42 του νόμου 4277/2014… Αυτό ενδεχομένως να είναι και το σημείο κλειδί της υπόθεσης…

Μένει να δούμε τι νέο επεισόδιο θα προκύψει στο σίριαλ της κατασκευής του γηπέδου της Ένωσης, με βάση τα σχέδια της Δικέφαλος 1924 ΑΕ. Τα εμπόδια που ορθώνονται είναι πολλά και συνεχή και ο χρόνος δυστυχώς πιέζει επικίνδυνα.

Η πλευρά της ΑΕΚ πρέπει – κατά την εκτίμηση μας – να κάνει μια άμεση επαφή με την ηγεσία της νέας κυβέρνησης και να βρει τη χρυσή τομή, έτσι ώστε να μην σέρνεται το θέμα της κατασκευής του γηπέδου με ασαφείς μελλοντικούς προσδιορισμούς… Γιατί κανένας Ενωσίτης δεν θέλει να δει το όνειρο να μετατρέπεται ξανά… σε εφιάλτη…

Χρειάζονται άμεσες και σοβαρές κινήσεις και εκτιμούμε ότι η πλευρά της ΑΕΚ το γνωρίζει πολύ καλά αυτό και ενδεχομένως να έχει ριχτεί ήδη στην αρένα της διεκδίκησης κάποιων πραγμάτων που δυσκολεύουν την υλοποίηση του έργου.

Νίκος Αγγελίδης