Όταν συνάντησα την Βασίλισσα!

ΑΕΚ – Ρέθυμνο… Το όνομα του αντιπάλου φαίνεται ασήμαντο μπροστά στην ιστορία της ΑΕΚ… Για μένα όμως ο αγώνας αυτός είναι πλέον από τα σημαντικότερα παιχνίδια της ζωής μου… Συνάντησα για πρώτη φορά την Βασίλισσα, βρέθηκα δίπλα στους παίχτες που θαυμάζω και το κυριότερο φώναξα και εγώ για την αγαπημένη μου ομάδα.

Τα συναισθήματα ενός Ενωσίτη που μένει στην επαρχία μπορεί να είναι αμέτρητα με κυριότερο την χαρά , εμένα όμως με κυρίεψε η συγκίνηση και η αγάπη για την ΑΕΚ . Δεν μπορώ να μην ομολογήσω , ότι μόλις απομακρύνθηκα από το κλειστό του ΟΑΚΑ μετά το τέλος του αγώνα , κατάλαβα πως πραγματοποίησα την αρχή του ονείρου μου , να είμαι κοντά στην ΑΕΚ . Τώρα θα συνεχίσω τον όνειρο κάθε Ενωσίτη , που τελειώνει αναγκαστικά μαζί με το τέλος την ζωή του , να είναι δίπλα στην ΑΕΚ και να μην σταματήσει να φωνάζει για την ομάδα που πρεσβεύει τα εκατομμύρια των προσφύγων. Μια ομάδα που το αγωνιστικό κομμάτι είναι πολύ μικρό μπροστά στο μεγαλείο της.

Τελικά τα συνθήματα αντικατοπτρίζουν πάρα πολλά συναισθήματα, όλα κάτι διαφορετικό.
Η Βασίλισσα επέστρεψε και φαίνεται σε όλους τους τομείς το μεγαλείο της , από την επιβλητικότητα της ομάδας μέχρι και την ευκολία για να προμηθευτούμε ένα εισητήριο. Κάτι που βοήθησε πια και η άνεση της Α1 . Ζιάγκο ευχαριστούμε , που την έφερες εκεί που αξίζει.

Ας περιμένουμε τώρα στον επόμενο γύρο με τον Κολοσσό να τιμήσει και εδώ την Ρόδο η Βασίλισσα και να την υποδεχθούμε, όπως της αξίζει.

Ανδρέας Γαβαλάς

Υ.Γ. Στην συνέχεια συνάντησα έναν σπουδαίο Κωνσταντινουπολίτη ταξιτζή , ο οποίος ήταν Ενωσίτης και με έκανε να συγκινηθώ…