Διαπραγματεύσεις και παζάρια

0

Όπως όλα δείχνουν, οι Έλληνες με τους Τούρκους εφέτος θα διαπραγματευτούν και τις «διαφορές» τους θα προσπαθήσουν λύσουν

Γράφει ο Ίων Θάρσυνος

Αυτό οι σύμμαχοι Αμερικάνοι αξιώνουν και οι Ευρωπαίοι εταίροι απαιτούν. Έτσι η Άγκυρα τα τετελεσμένα, που το 2020 επιδίωξε, θα νομιμοποιήσει και μια ατζέντα, που χρόνια τώρα προσπαθεί να επιβάλει, στο τραπέζι του διαλόγου θα βάλει. Με τις ευλογίες ΝΑΤΟ και ΕΕ και τη χαλαρή αντίδραση της Ελληνικής Κυβέρνησης. Κι εδώ μπαίνει το ερώτημα! Τι ακριβώς πρόκειται η Ελλάδα σε ένα τέτοιο αναγκαστικό και στημένο παζάρι να διαπραγματευτεί; Τις «θαλάσσιες ζώνες» οι φωστήρες του ΥΠΕΞ απαντούν και ανερυθρίαστα ψεύδονται! Γιατί στη Σύνοδο της ΕΕ τον Δεκέμβριο κάτι τέτοιο δεν αποφασίστηκε, αφού για επίλυση των μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας διαφορών τα Συμπεράσματά της (παρ.30) μιλάνε. Άρα τα πάντα στο τραπέζι θα μπουν! Ποια είναι αυτά τα πάντα; Όσα οι Τούρκοι ξεκάθαρα από τους Έλληνες απαιτούν…

Αναθεώρηση των Συνθηκών, που το καθεστώς των ακριτικών νησιών του Αιγαίου καθορίζουν, έστω και αν η Τουρκία ουδεμία σχέση με κάποιες από αυτές είχε! Όπως είναι, ας πούμε, η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας για την προσάρτηση της Δωδεκανήσου. Των Συνθηκών, που τα ζητήματα κυριαρχίας της Ελλάδας ρυθμίζουν και τα ανατολικά της σύνορα καθορίζουν. Πέρα από αυτό, το Δίκαιο των Θαλασσών δεν αναγνωρίζουν και φρόντισαν τετελεσμένα με τις τσάρκες του Oruc Reis να παγιώσουν. Κατάφεραν στην πράξη δηλαδή, νοτιότερα το περιεχόμενο των επικείμενων συνομιλιών να επεκτείνουν. Γιατί η θαλάσσια περιοχή μεταξύ του Καστελόριζου, της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου και της Κρήτης έχει πλέον γίνει γκρίζα, με το Καστελόριζο από τον χάρτη να έχει πια στην ουσία σβηστεί. «Γαλάζια Πατρίδα» οι Τούρκοι ονειρεύονται κι επιδιώκουν να δημιουργήσουν, που το μισό Αιγαίο κι ένα μεγάλο μέρος της ΝΑ Μεσογείου θα περιλαμβάνει. Κι εμείς το συζητάμε και στον διάλογο ανοιχτοί δείχνουμε…

Θυμίζω ότι, οι ανερμάτιστες διευκρινιστικές συνομιλίες με τους Τούρκους διεκόπησαν το 2016, γιατί κάτι τέτοια και τότε αυτοί προσπαθούσαν στο τραπέζι να βάλουν. Το 2017, κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα, ο Ερντογάν την επαναδιαπραγμάτευση της Συνθήκης της Λωζάννης ανάφερε και ο τότε ΠτΔ έντονα αντέδρασε και στη θέση του τον έβαλε. Το 2018, το Barbaros την δημιουργία τετελεσμένων προσπάθησε και κακήν κακώς από την περιοχή διώχτηκε. Τι άλλαξε σήμερα και η Ελλάδα το συζητάει; Ξεπερασμένες τις Συνθήκες θεωρεί και μαξιμαλιστικούς τους όρους τους; Ή μήπως φρονεί, πως τα νησιά δεν κινδυνεύουν πλέον και η αποστρατικοποίησή τους τη φιλία μεταξύ των δύο λαών θα προαγάγει; Ισχύει ή δεν ισχύει το Δίκαιο των Θαλασσών; Και γιατί δεν βγαίνει κάποιος υπεύθυνος, την αντζέντα την δική μας να ξεκαθαρίσει και όσους ανησυχούν να καθησυχάσει; Η αξιωματική αντιπολίτευση που βρίσκεται και τι για όλα τούτα λέει; Πολλά τα ερωτήματα, που απαντήσεις ζητούν αλλά απαντήσεις δεν παίρνουν…

Τα πανηγύρια λοιπόν για τα 200 χρόνια από το 1821 ας αρχίσουν και με το αθάνατο κρασί του οι Νεοέλληνες ας μεθύσουμε, μέχρι στουπί να γίνουμε! Για να μην πιάνουμε αυτά που σήμερα γίνονται κι εκείνα που, κατά τινές μεγαλόσχημους και τους διορισμένους διοργανωτές, τότε έγιναν. Όπως, ας πούμε, «κάτι ξυπόλητοι τότε ξεσηκώθηκαν και την αρμονική συμβίωση Ελλήνων και Τούρκων διέκοψαν»! Ή την άποψη πως, η Ελευθερία δεν αποχτήθηκε με αίμα αλλά επειδή οι Μεγάλες τότε Δυνάμεις το αποφάσισαν! Και όταν τέτοια ακούς, αλλού το μυαλό σου πάει και σκέφτεσαι… Ρε μήπως οι σημερινές Μεγάλες Δυνάμεις διαφορετικά αποφάσισαν και την αρμονική συμβίωση Τούρκων και Ελλήνων θέλουν να αποκαταστήσουν; Θα δείξει…


Comments are closed.